Νευρα!

Εχω ανοιξει δεκαπεντε παραθυρα στο ιντερνετ και ψαχνω μανιωδως να επιμορφωθω επι του θεματος 'τι κανεις με ενα τριχρονο που χτυπιεται και φωναζει και κλωτσαει και δε συνεργαζεται' (tantrums, η πολυ περιεκτικη αγγλικη λεξη)

Ο περι ου ο λογος δεν ειναι ακριβως αυτο που λεμε συνεργασιμος. Περασε η φαση γουτσου γουτσου, εχουμε μπει στη μαχη

δε θελει να βαλει τα ρουχα του το πρωι, αν του πεις οτι πρεπει, χτυπιεται (σημειωστε οτι ΒΙΑΖΟΜΑΣΤΕ να παμε στο γραφειο το πρωι)
δε θελει να παει στο κρεβατι του το βραδυ, αν του πεις οτι πρεπει, φωναζει και κλαιει
τριβει ψωμι με τα χερια και σκορπαει ολο χαρα ολο το χαμο στο πατωμα
κλωτσαει τον αδερφο του στη μουρη για πλακα η καπως ξεφυγε ολοκληρο ποδι και βρεθηκε στο κεφαλι του αλλουνου, ε δε πολυπροσεχει κιολας
θελει παγωτο (γιατι περασαμε μπροστα απο εκει που το πουλανε και του γυαλισε), του λες οχι γιατι μολις εφαγε ενα γιαουρτι και μια σοκολατα και δυο μπισκοτα - χτυπιεται
πας να τον βαλεις στο αυτοκινητο να παμε σπιτι και μπλοκαρει με χερια και με ποδια στη πορτα κλωτσωντας προς ολες τις κατευθυνσεις, αν του ζητησεις να μπει μεσα, λεει οχι, αν επιμεινεις, χτυπιεται
θελει να παρει τα κοφτερα μαχαιρια απο τη κουζινα για να κοψει, του λες οτι ειναι επικινδυνο για τα παιδακια και να το κανει η μαμα, οχι το θελει, κλαιει και χτυπιεται

η λιστα ειναι ατελειωτη. Το 'κλαιει και χτυπιεται' συχνα σημαινει ουρλιαζει σαν αγριμι και ξεχναει οτι μπορει να μιλαει και να μας πει αυτο που θελει

Σχολια της βιβλιογραφιας
- ειναι απολυτα φυσιολογικο (δηλαδη το extreme πως ειναι?)
- σορρυ, αποτυχατε ως γονεας, το παιδι σας θα γινει ενας βιαιος εγκληματιας (εεε, λιγο υπερβολη??)
- δε πρεπει να υποκυπτεις οταν επιμενει και να κανεις αυτο που θελει, γιατι αυτο περναει το μηνυμα οτι 'αν κλαις και χτυπιεσαι και φωναζεις, τοτε θα γινει αυτο που θες'
οκ, και εγω δε θελω να υποκυψω αλλα ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΕΥΚΟΛΟ

- να βρεις τροπο να του αποσπασεις τη προσοχη απο το θεμα που τον απασχολει
ναι αλλα δεν ειναι χαζο το παιδι, θελει το παγωτο λεμε

- να γυρισεις την αρνητικη διαθεση σε θετικη, κανοντας το παιδι να θελει να το κανει μονο του, και οχι να του το επιβαλλεις
αν αυτο δε συμπεριλαμβανει να τον ποτισεις και κατι για να συνεργαστει, δε νομιζω οτι ειναι ρεαλιστικο. εχει ηδη αποφασισει οτι θα κλαψει και θα χτυπηθει γιατι το θελει το θελει το θελει

- να τον αγνοησεις λιγο μεχρι να ηρεμησει
Αποκλειεται, ανεβαινουν τα ντεσιμπελ και ουρλιαζει σα να τον σφαζουν

- να εισαι πιο αυστηρος και ξεκαθαρος με τους κανονες
σχετικα αυστηροι ειμαστε και ξεκαθαροι ειμαστε, και τους ξερει τους κανονες, αλλα οι κανονες δεν ειναι για να τους υπερβαινουμε που λενε?

- να μη χρησιμοποιεις συνεχεια την απειλη αρνητικων συνεπειων, 'αμα κανεις αυτο τοτε δεν εχει εκεινο'
κατανοω γιατι δεν ειναι καλη ιδεα, αλλα ομολογω οτι ειναι ενα απο τα λιγα πραγματα που πιανουν

- να δειχνεις εμπαθεια και κατανοηση για τη κατασταση του, να νιωθει οτι σε εχει διπλα του και οχι απεναντι του
προσπαθω γενικα, αλλα μια κοινη θνητη εχει και αυτη κουραση και νευρα και καποια στιγμη κλαταρει και απλα θελει να δει λιγο συνεργασια απο την αλλη πλευρα, δεν εχει χρονο παντα για μεντιτεισον παρεα

- να επιβραβευεις καλη συμπεριφορα, οταν καταφερνει να ελεγξει τα νευρα του και να πειθαρχησει
ωραιο ειναι αυτο, αλλα δε με βοηθαει τη στιγμη που καιγομαι, αναφερεται στο μεθαυριο

Ενα τελευταιο που δε βρηκα στη βιβλιογραφια, αλλα το βρηκε ο μπαμπας, ειναι το γαργαλημα. Θα σε γαργαλησω. Δουλευει παντα προληπτικα. Απιστευτο, δοκιμαστε το

Reality check

Ειναι πολυ ευκολο οταν γραφω χαρωπα για τα κατορθωματα, τι κουκλια ειναι, τι φοβερες ατακες λενε, γουτσου γουτσου και τα λοιπα. Ειναι πολυ ευκολο οταν διαλαλω αποψεις και αφορισμους περι θηλασμου, φαγητου, παμπερς, διαπαιδαγωγησης, φροντιδας, γλωσσομαθειας κλπ κλπ οπως κανουμε ολοι μας με υφος παντογνωστη, τωρα που ειδαμε δυο φορες το εργο τα ξερουμε ολα τρομαρα μας. Ειναι(συνηθως) αστειο να λεω πως τη παλευουμε οι δυο γονεις τρεχοντας με τις δουλειες και τα παιδια. Δεν ειναι καθολου ευκολο να κανω ακτινογραφια του συναισθηματικου τους κοσμου, να καταλαβω να δω λιγο πιο περα, να εχω την πεποιθηση οτι ανταποκρινομαι.
Γιατι δεν ειναι μονο τα λοτζιστικς. Αυτα ειναι πολλα, ειναι ομως ευκολα και ορατα. Τσουλαει αυτοματα η ταινια με το καλημερα - ρουχα καθαρα, πρωινο γαλα, ετοιμασια για το νηπιαγωγειο/σταθμο, πισω στο σπιτι, παιχνιδια, μπανιο, φαι στο τραπεζι, υπνος, και ενδιαμεσα παιδιατρος και φαρμακα. Και φτου και απο την αρχη την αλλη μερα.

Και μετα? Τα αλλα, τα αορατα. Αισθανονται ασφαλεια, πιστευουν στον εαυτο τους? Εχουν απαντησεις στη περιεργεια τους? Εχουν ερεθισματα αρκετα και καλα που να τους σπρωχνουν λιγο πιο περα? Εχουν καλυψη για τους φοβους τους? Μαθαινουν τα ορια και τις δυναμεις τους? Πως να συνυπαρχουν με αλλους πολιτισμενα, πως να υπακουουν σε κανονες, πως να κανουν ονειρα και να τα κυνηγουν? Μαθαινουν την ανθρωπια, την αγαπη, το σεβασμο, τη συμπονοια? Μαθαινουν την αληθεια? Ειμαστε εκει οσο χρειαζονται?Ισορροπουν καλα? Πως αποκωδικοποιειται το κλαμα, η γκρινια, τα νευρα? Μου μου πειτε πειναει, διψαει, ειναι κουρασμενος, νυσταζει. ΟΚ, εννοω τα υπολοιπα.
Τι ειναι οι νορμαλ παιδικες ανησυχιες, και τι ειναι επιπλεον αναγκη?
Δεν εχει κανονες, δεν εχει benchmarks, εχει (πολλα) βιβλια που το καθενα λεει το μακρυ του και το κοντο του, και εχει και αυτο το περιβοητο, καθαγιασμενο 'ενστικτο', που καποιοι το βρηκαν και απο τοτε ειναι καραμελα για ευκολη λυση.

Θα υπερβαλλω τωρα, αλλα το trailer της ταινιας 'We need to talk about Kevin' σου φερνει τετοιο ΣΟΚ και υπαρξιακη ταραχη χωρις επιστροφη, και σου βαζει το ερωτημα 'Και που ξερω εγω οτι αυτα που κανω τα κανω σωστα????'
Το ενστικτο?? Θελω μια πιο σοβαρη απαντηση, για να μη φρικαρουμε ολοι

μπιζνες τριπ

Αγαπουλα μου αυριο θα παω στο αεροδρομιο και θα παρω το αεροπλανο και θα παω ενα ταξιδι με τη δουλιτσα μου.
Που θα πας μαμαααα?
Στη Μαλτα.
Χα, τι ονομα ειναι αυτο.
Ναι ειναι μια χωρα που τη λενε Μαλτα, ελα να σου δειξω στο χαρτη.
Και γιατι θα πας μαμααα?
Γιατι ειναι η δουλιτσα μου αγαπη μου, πρεπει να παω
Οχι να μη πας
Δε γινεται αγαπη μου πρεπει να παω. Θα κανω γρηγορα τη δουλιτσα μου και θα γυρισω τη Παρασκευη.
Θελω να ερθω μαζι σου στο αεροπλανο
Οχι καρδουλα μου δε γινεται. Μερικες φορες η μαμα και ο μπαμπας πρεπει να πανε ταξιδι για τη δουλεια τους. Αλλα θα σου φερω εκπληξουλα, οπως παντα
(η φατσα αλλαζει) τιιιι?
δε μπορω να σου πω, ειναι εκπληξουλα

ζοριζομαι
[...]

Την επομενη μερα στο σκαιπ απο το ξενοδοχειο
Τι κανεις αγαπη μου? Πως περνατε ?
Μαμαααα! Ωωωω να η μαμα! Θα ερθεις τωρα μαμα?
Μεθαυριο θα ερθω, οχι ακομα αγαπη μου
Οχι θελω να ερθεις σημερα...
Δε γινεται αγαπη μου, εχω ακομα δουλιτσα εδω
(κατσουφιαζει)
Δε μου αρεσει η δουλιτσα σου
Σου πηρα την εκπληξουλα που σου ελεγα!
(η φατσα αλλαζει)
τιιιι?

μη κλεισεις μαμα το σκαιπ
...

ζοριζομαι, ζοριζομαι πολυ.τ ματια μου γεμιζουν δακρυα.μη κλαψεις τωρα, οχι τωρα

This is not me

This is not me and I dont want to be like that.ever

I dont know how she does it - Trailer

SPEED

Ντριν. οχι ακομα. σηκω σηκω/ ρουχα για το μικρο, ρουχα για τον μεγαλο, οχι αυτη τη μπλουζα ειναι δροσερη θα κρυωνει, καμια αλλη να βρω/ πρεπει οπωσδηποτε να βαλω πλυντηριο το απογεμα/ εγω τι να βαλω σημερα/ μαμα θελω πιπι/ αγκαλιες καλημερα, χουζουρεμα/ μααααμαα/ δευτερες αγκαλιες και καλημερα/ ντυνομαστε/ ετοιμο το γαλα σου/ οοοχι θελω και κον φεικς/ οκ/ κοιτα τον μικρουλη μπορει και κραταει το μπιμπερο μονος του/ γρηγορα παπουτσια και μπουφαν και στο αυτοκινητο/ καλη σας μερα αγαπες μου/ φευγουν με το μπαμπα/ ρουχα, παπουτσια, τσαντα, φρουτα, κλειδια και παω γραφειο/ ποπο ποσα email πρεπει να απαντησω παλι/ meeting 9-11.00/ τσεκαρω νεα εμαιλ, τσαντισμενη συναδελφος λεει βλακειες/ χαρωπη συναδελφος θελει να γιορτασουμε γενεθλια/ οχ αυτο το ρεπορτ ειναι για αυριο ποτε θα το τελειωσω / πρεπει να απαντησω αν θα παω σε αυτο το συνεδριο/ γαμωτο ταξιδι, δε θελω να λειπω απο το σπιτι, μπορω να παω και να ερθω ιταλια αυθημερον?/ οοχ δεν εχει απευθειας πτηση ,πρεπει να περασω και ενα βραδυ εκει/ τι θελει κι αυτος τωρα/ κι αλλο εμαιλ, προθεσμια μεθαυριο/ να το κανουμε αυτο το προτζεκτ/ η να το αφησουμε/ σαντουιτς απο τον απεναντι, φαρμακειο, τηλεφωνο στη παιδιατρο, μπιπ μπιπ η μαμα μου, τι κανεις παιδι μου τι νεα/ meeting 1.30-3/ νεα εμαιλ,πολλα /να κανονισω ποτε θα συναντηθουμε με τους αλλους για να συντονιστουμε/κοιτα να δεις αυτο το αρθρο δε το ειχα δει πως μου ξεφυγε/ μπορεις να ερθεις ενα λεπτο εχουμε ενα προβλημα/ οκ /ποτε θα τελειωσω πρεπει να φυγω να παω να τους παρω, θα προλαβω δε θα προλαβω/ τυπωνω τα χαρτια να τα παρω σπιτι/ βαρεμενος συναδελφος ειναι κομπλεξικος/ τρεχω στο γκαραζ/ στο δρομο παιζει ωραια μουσικη/ βροχη τρελλη/ σταση πρωτη ο σταθμος/ πως περασε σημερα, εκλαιγε? οχι/ μια διαροια, κατα τα αλλα καλα/ αγκαλιτσες φιλακια, μπουφαν και στο αυτοκινητο/ σταση δευτερη το νηπιαγωγειο/ στην αυλη παιζουνε/ μαμαααααααα/ αγαπη μου πως περασες/ τσαντα μπουφαν και στο αυτοκινητο/ στο δρομο ακουμε το πετρο και το λυκο/ βγαλε τα παπουτσια σου/ παμε να φαμε φρουτα και γιαουρτι/ οχι θελω σοκολατα/ παλι? παλι/πλαστελινη/ νερομπογιες/ ιστοριες με το δρακο καρυδα/ ηρθε ο μπαμπας/ μαγειρευω/ κοιταω και εμαιλ στη κουζινα/ φαι/ πλυντηριο ρουχων/μπανιο τα παιδια/ πλυντηριο πιατων/ στεγνωτηριο τα ρουχα/ αγκαλιες και χουζουρι και οι τεσσερεις μαζι/ εμαιλ και πρεπει να αρχισω να γραφω αυτο το αρθρο επιτελους/ με παιρνει ο υπνος δουλευοντας/διπλα μου ο μπαμπας κοιμαται με το στομα ανοιχτο και το λαπτοπ αγκαλια, εμεινε και αυτουνου η δουλεια του στη μεση.

καληνυχτα

Life is good

Αλλο πραμα τουτος ο μικρουλης*

αλλη φατσα απο το μεγαλυτερο, μαλλια μπουκλακια, μαυρα αντι για καστανα, προσωπο ακομα πιο στρογγυλο, μαγουλα ακομα πιο μεγαλα. Ματια λοξα, Γιαπωνεζος. Και βλεφαρα λιγο βαρια, οταν τον βλεπουν ολοι με ρωτουν αν νυσταζει, οχι ετσι ειναι το ματια του, λεω. Φωνη μπασα. Γλυκας και τσαχπινης φοβερος, ολοι ναζια. Τσαμπουκας που παταει τις φωνες, πλακωνει και κατι σφαλιαρες οταν κατι δε του αρεσει. Τσαντιζεται και το κραταει, θελει λιγη ωρα να του περασει. Τολμηρος, δε φοβαται να κανει διαφορα και να φαει τα μουτρα του. Ανυπακουος. Τρυφερος, μας γεμιζει συνεχεια φιλια. Λεει 'κακα' οταν συμβει το γεγονος, ξερει ηδη τι ειναι αυτο (απιστευτο). Θα τον βαλουμε για εκπαιδευση απο νωρις. Βιαζεται να μεγαλωσει, και δε θελω

Κολλημενος με τη μαμα, χαλκομανια, αμα κανω εμφανιση στο δωματιο δεν υπαρχει κανεις αλλος γυρω, και παταει και ενα κλαμα για να μου ζητησει και τα ρεστα που ημουν εκτος δωματιου. Φωναζει ολη μερα επιτακτικα ΜΠΑΜΠΑ, και ΕΛΑ με θεσσαλονικη προφορα. Μιμειται τους ηχους και τις λεξεις μας, θελει να μιλησει και να τα πει ολα.

Ξεκαρδιζεται με τα κολπα του μικρακη, τον λατρευει, τον κοιταει σα θεο, τον γεμιζει φιλια, του γρατσουναει τη μυτη και του παιρνει τα παιχνιδια. Ο μικρακης τσαντιζεται αλλα το αγαπαει το μωρακι του πολυ.

Ειναι απιστευτο που εχουμε αυτο το δευτερο μικρο ανθρωπακι μας. Οταν τον κραταω αγκαλια, οταν ειμαστε ολοι μαζι στο πατωμα και γελαμε παρεα ειναι που λες, ναι η ζωη εχει νοημα και ειναι ωραια, ειναι πολυ ωραια τελικα

* μικρουλης στο μπλογκ ειναι ο νουμερο 2, ηλικιας 14 μηνων, μικρακης αντιθετα ειναι ο νουμερο ενα, 3,4 ετων

αποχωρισμος

Δε το περιμενα.

Πριν απο τρια χρονια, οταν πηγα για πρωτη φορα το μικρακη στο σταθμο, δε φανταζομουν ποτε οτι θα μου στοιχιζε ετσι οταν θα επρεπε να τελειωσει αυτη η εμπειρια. Ο σταθμος ηταν αναγκαιο κακο. Εχτες που ηρθε η μερα να τους χαιρετησουμε, ηταν η δυστυχια μου. Τρελλο κλαμα. Οχι ο μικρακης. Εγω.

Περασαν τρια χρονια. Εκανε ο μικρακης φιλους και μπηκαν στη ζωη μας, μαθαμε τα τραγουδια τους, τα βιβλια τους, φαγαμε μαζι χριστουγεννιατικα γλυκα, κολλησαμε τα κρυολογηματα τους και αυτοι τα δικα μας.
Οι τρεις κοπελες του σταθμου εγιναν η προεκταση της οικογενειας μας. Καθε μερα μοιραζομασταν το πιο σημαντικο μας μισο μαζι τους και αυτες τον φροντισαν σα δικο τους. Εκαναν καταπληκτικα πραγματα, εμαθαν στα παιδια τοσα και τοσα, απο το να ζωγραφιζουν με πινελο μεχρι να σεβονται τον αλλο και να περιμενουν στην ουρα οταν πρεπει, απο το να αγαπουν τα βιβλια, μεχρι το να ζητουν συγνωμη. Ναι προφανως ηρθαν δευτερες, γιατι πρωτα τους τα εμαθαν ολα αυτα η μαμα και ο μπαμπας.

Ομως χωρις αυτες η ζωη μας θα ηταν διαφορετικη. Μας εμαθαν να τολμουμε πραγματα που νομιζαμε οτι δε μπορει ακομα να τα κανει γιατι ειναι μωρο. Μας βοηθησαν να σπρωξουμε την ανεξαρτησια, τη κοινωνικοποιηση και την υπευθυνοτητα ενα βημα πιο περα. Μας βοηθησαν να μην αγχωνομαστε (κυριως εμενα). Του εδωσαν αγαπη πολλη και αγκαλιες την ωρα που λειπει η μαμα και ο μπαμπας, του μιλησαν με γνωση και εμπειρια, με δικαιοσυνη προς ολα τα παιδια και ωριμοτητα.

Δε το πιστευα εχτες οτι πρεπει να φυγουμε, και παει τελειωσε. Δε γινεται να τελειωσει, ειναι η καθημερινη μας ζωη.
Ο μικρουλης ηταν και αυτος στον ιδιο σταθμο, σε αλλη ταξη (και για λιγοτερο διαστημα), αλλα και εδω επεσε το κλαμα νουμερο δυο, καθως για λογους ανωτερας βιας θα πρεπει και αυτος να αλλαξει σταθμο. Τα εβαψα μαυρα.

Μπορουμε να μεινουμε για παντα μαζι?

βιβλιογραφια?

γιατι η μοτοσυκλετα ειναι ασπρη?
γιατι εχει δρομο εδω?
γιατι οδηγεις το αυτοκινητο?
γιατι παμε να παιξουμε?
γιατι τρωμε?
γιατι προχωρουν τα αυτοκινητα?
γιατι βηχω?
γιατι πεταει το αεροπλανο?
γιατι περασε αυτος ο κυριος διπλα μας?
γιατι βρεχει?
γιατι ειναι μερα?
...

Εχει κανεις βιβλιογραφια για τα ανωθι θεματα?

Εργατικα

Συνεχιζουμε στο οικοδομικο-εργατικο θεμα

Τον ρωταω

Εσυ τι δουλεια θελεις να κανεις οταν μεγαλωσεις?
Οταν μεγαλωσω θα πηγαινω στη δουλιτσα μου?
Ναι, σαν εμενα και το μπαμπα
Ε, θελω να κανω εργα
Τι εργα?
Δρομους, σπιτια
Και γεφυρες?
Και γεφυρες
Δηλαδη θα εισαι εργατης, η θα σχεδιαζεις τα σπιτια και τους δρομους?
Τι σημαινει σχεδιαζω?
Θα τα ζωγραφιζεις σε ενα χαρτι και θα λες πως θα γινουν
Οχι να ζωγραφιζω, θελω να κανω εργα

Εργατης θελει να γινει το παιδι, κι ας μεγαλοπιανομαστε εμεις με φιλοδοξιες. Φτυαρι και μυστρι θελει

μαστορες

Διαλογος μπαμπα - γιου στο αυτοκινητο

-Μπαμπα εμενα ποιος με εφαξε?
-Η μαμα και εγω, αγαπη μου
- Μα! Εισαστε μαστορες?

φτερνες

Λιμαρω και περιποιουμαι τις φτερνες μου στο μπανιο

- μαμα, τι κανεις εκει?

- περιποιουμαι τις φτερνες μου

- και μετα δε θα εχεις φτερνες?

- θα εχω, θα ειναι πιο μαλακες και πιο ωραιες

- εγω εχω φτερνες ?

- ναι αγαπη μου, ολοι εχουμε

- ναι αλλα εσυ μετα δε θα εχεις

στο αυτοκινητο το απογευμα

- μαμαααα, τωρα εσυ εχεις φτερνες?

Εχει κανεις καροτσι που δε χρειαζεται πλεον?

http://www.facebook.com/#!/photo.php?fbid=214942325189618&set=a.186934411323743.56179.184770871540097&type=1&theater


Ζητείται καροτσάκι για μωρό 18 μηνών:

Το Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες κάνει έκκληση για δωρεά ενός καροτσιού (μεταχειρισμένου) για να το προσφέρει σε μια μανά από το Αφγανιστάν για το 18 μηνών μωράκι της.

Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε στο 210 3800990.