Welcome to the magic

Ειναι απο αυτα τα μερη στο κοσμο που αμα δεν εχεις παει, ακους οτι πανε ολοι, γινεται χαμος, τα παιδια τρελλαινονται, και αρχιζεις και υποψιαζεσαι οτι μαλλον ειναι ενα μεγαλο λουνα παρκ παιχνιδιων που σου παιρνει τα λεφτα, και τελος παντων καποια στιγμη θα παμε δε θα την γλιτωσουμε, τα αγαπαμε τα παιδια μας. Το αφηναμε, να μεγαλωσουν για να εχει και νοημα.

Τελευταια στιγμη ειπαμε τη Πεμπτη, παμε αυτο το Σαββατοκυριακο, ο καιρος προβλεπεται χαλια (βροχη και τις δυο μερες), αλλα στα μερη αυτα που ζουμε αν περιμενεις τον ηλιο να βγει, μπορει να παρει και εφτα μηνες. Και πηγαμε

Ξεχασα οτι ηξερα για θεματικα παρκα και λουνα παρκ. Ναι, ειναι μια τεραστια επιχειρηση με χιλιαδες υπαλληλους, εκατονταδες μαγαζια, εστιατορια, αναμνηστικα και ξενοδοχεια. Τοσο μεγαλη που οι ουρες εχουν υπολογισμενο χρονο αναμονης, ζιγκ ζαγκ παντου, και θελουν υπομονη. Αλλα αμα αφησεις στην ακρη τον κυνικο, κουρασμενο, ενηλικο εαυτο σου, η εμπειρια αυτη απλα δεν παιζεται. Βουτια σε ενα κοσμο απιστευτο, μαγικο, γλυκια νοσταλγια της παιδικης ηλικιας, σα καραμελα που την πιπιλας δυο μερες και δε θες να τελειωσει, δε τα βλεπεις απλα να περνανε μπροστα σου σαν εικονες, μπαινεις και εσυ μεσα. Τα μικρα ετρεχαν σα μανιασμενα, πηγαμε στο Φαρ Ουεστ, γιναμε πειρατες, μπηκαμε σε πυργους και βγηκαμε στην Αμερικη του 1920, πυροβολησαμε με λειζερ στο διαστημα, και ειδαμε να περνανε αυτοκινητα - αληθινα - μεσα απο φωτιες αληθινες - και να πετανε στον αερα. Ο,τι εβλεπες ηταν δεκα φορες πιο απιστευτο απο ο,τι περιμενες να ειναι. Η βροχη απλα δεν υπηρχε, η πλαστικη κουκουλα απο πανω μεχρι κατω ηταν πανοπλια. Χιλιαδες κοσμος γυρω με την ιδια πλαστικη πανοπλια, να χαμογελαει χαζεμενος.

Και μετα μπηκαμε σε ενα τουνελ βροχης που κρατησε τρεισιμισι ωρες στον αυτοκινητοδρομο, ζιγκ ζιγκ ζιγκ ζιγκ υαλοκαθαριστηρες, Morcheeba και υπνος βαθυς στο πισω καθισμα, και βγηκαμε στην πραγματικοτητα.

Σκεφτομουν στο δρομο μια φιλη που ελεγε οτι αρνειται να παει τα παιδια της σε αυτο το εμπορικο πανηγυρι που λεγεται Ντισνευλαντ, γιατι δεν θα κερδισουν τιποτα. Δυο μερες μαγειας, δυο μερες time travel για τους ενηλικες ειναι ανασα. Μια τεραστια τουρτα που τη κρατας με τα χερια και βουτας και τη τρως χωρις πηρουνι, και πασαλειβεσαι και αισθανεσαι υπεροχα. Μια πορτα στο ονειρο, αυτο κερδιζεις.

Αυτος ο Μικυ κατι παιρνει

Nομιζω οτι ειμαστε, και μας αρεσει πολυ να ειμαστε, mainstream ανθρωποι. Μια χαρα ειναι τα μπλοκμπαστερ και το ποπκορν, και ασε για αλλη ωρα την εβδομη τεχνη. Οχι δεν εχασα το βραδυ μου με βλακεια ταινια, εχω μια χαρα επιγνωση της καλλιτεχνικης αξιας των εργων, αλλα εχω και εγω η αμοιρη ενα βραδακι να χαλαρωσω και σιγα μη δω τον Λαρς (τον Φον Τριερ εννοω), οχου.

Στα παιχνιδια, τα καρτουν, τις ταινιες των παιδιων το ιδιο. Μια χαρα ειναι τα μπιου μπιου με κουμπια, τα τερατακια που μεταμορφωνονται απο ζωα σε αυτοκινητα, φρικτο-κωμικα και ανυπαρκτα, που λες τωρα τι παιχνιδι ειναι αυτο και τι νοημα εχει - εχει και παραεχει, το γουσταρει και του αρεσει και ειναι το παραμυθι μεσα στο κεφαλι του, τι θες. Και οπλα και πιστολια αγορασαμε και δε θα φρικαρω μη γινουν εγκληματιες. Και οι κλειστοι παιδοτοποι με τα στρωματα μια χαρα ειναι, μπορει να μη συμπληρωνουν ολα τα κουτακια σε ερωτηματολογιο δημιουργικοτητας, αλλα οταν τα ματακια τους φωτιζονται ετσι και τα κεφαλακια τους ειναι καταιδρωμενα και τρεχουν με 40 χιλιομετρα την ωρα λες, μαλλον εγω δε το καταλαβα το ποιημα, και αυτοι τα εχουν καταλαβει ολα, διοτι περνανε σουπερ. Δε τρωγομαστε καλα και σωνει για το ποιοτικο-οφειλειναειναιεναλλακτικο. Δε τρωγομαι να βρω 'ψαγμενα' και καλα, δε πινω νερο στο ονομα του βιντατζ.

Εχω ομως ενα θεμα με το Κλαμπχαουζ Μικυ μαους. Για οσους δε ξερουν τι εστι αυτο, ειναι η σημερινη βερσιον του Μικυ που ξερουμε εμεις. Συγκεκριμενα τη συζητηση αυτη τη ξεκινησε ο μπαμπας και απο τοτε δε μπορω να το βγαλω απο το μυαλο μου. Οι γνωριζοντες θα εχετε δει οτι ο Μικυ σημερα ζει σε ενα σπιτι που δε γινεται να υπαρχει γιατι ειναι λιγο κουλο, δε βγαζει νοημα, δεν ειναι καστρο δεν ειναι διαστημοπλοιο, ειναι ενα περιεργο τιποτα. Επισης καθε επεισοδιο ειναι αλλα δεν ειναι και μια ιστορια, ας πουμε το ειδες και ειναι σαν να μην ειδες τιποτα, διοτι δεν ειχε αρχη μεση και τελος εκτος απο κατι ερωτησεις στη μεση για τα παιδια, οπου πρεπει να απαντουν στην οθονη (αλλο παλι και τουτο). Επισης οι χαρακτηρες δεν ειναι χαρακτηρες, ας πουμε ο εξυπνος, ο πονηρος, ο τσιγκουνης, ο αφελης, ο καλος/κακος. Δεν εχουν συναισθηματα, δεν εχουν ιδεες. Ειναι σαν υπνωτισμενα ρομποτακια. Τα παιδια κοιτανε σα χανοι, δε γελανε, απλα νευουν με το κεφαλι σαν υπνωτισμενα και αυτα. Δε ξερω τι παιρνουν αυτοι που το εφτιαξαν, αλλα κατι παιρνουν σιγουρα διοτι δε βγαινει νοημα.

Τους βαλαμε να δουν παλια Μικυ Μαους στο Youtube και επαθαν τη πλακα τους, ειχαν πεσει κατω απο το καναπε και γελαγαν με τη καρδια τους.

Που σαι ρε Μικυ φιλαρακο μας ελειψες

10 πραγματα που εμαθα φετος

1. Δεν εχει σημασια ποσα παιχνιδια εχει στο δωματιο, θα θελουν παντα να παιξουν με το ιδιο παιχνιδι την ιδια στιγμη, και θα πλακωθουν

2. Δεν εχει σημασια τι εχουν ορεξη να φανε, μολις θα δουν κατι στο πιατο σου θα θελουν να φανε το ιδιο με σενα

3.  Τη στιγμη που θα υπονοησεις την υπαρξη γλυκου στο σπιτι δεν υπαρχει επιστροφη

4. Τα παιδια εχουν gourmet αισθητηρια, αηδιες ολικης αλεσεως και αλλα φαγωσιμα που ειναι καλα για την υγεια τα φτυνουν

5. Τα παιδια γουσταρουν να φανε λαχανικα και φρουτα αμα τους φανει οτι εχει πλακα και δεν ειναι Μεσανατολικο ζητημα

6. Μεταξυ φαγητου και παιχνιδιου, τα παιδια θα διαλεξουν να παιξουν. Μπορουν να μεινουν νηστικα για να παιξουν. Τοσο πολυ

7. Οταν κανει ενα παιδι μια χαζομαρα, θελουν να την κανουν ολα

8. Η ιδεα οτι μπορουν να κανουν χαζομαρα ειναι μαγευτικη

9. Διχρονα και ανω, τα παιδια ΔΕΝ μπορουν να περιμενουν στην ουρα πανω απο 5 λεπτα

10. Τα οικογενειακα theme parks (ατελειωτη η λιστα στις χωρες της Δυτικης Ευρωπης, βλεπε συνδυασμος τεραστιας παιδικης χαρας-ζωων-παιχνιδιων-φαγητου-παρκου) ειναι η πιο εξοντωτικη και ακριβη απασχοληση που εφευρεθηκε ποτε. Παρολα αυτα θα πας σε ολα, τουλαχιστον μια φορα στο καθενα

για αγριες ωρες

Τις αγριες ωρες του μεσημεριου, τα καλοκαιρια, τις ωρες που τα τζιτζικια πλανταζουν στο τραγουδι, ο ηλιος λιωνει την ασφαλτο και το μυαλο σου ναρκωνεται και το μονο που θες ειναι μιαν αιωρα, δωστε μου μια αιωρα να κοιμηθω... αυτη την ωρα υπαρχει στην οικογενεια μας ενας που δε νυσταζει ποτε και δε κοιμαται ποτε (γιατι, γιατι, γιατι?). Αυτος ο καποιος ειναι ο μικρακης, ο οποιος χοροπηδαει ολο ενεργεια και ζωτικοτητα, με τρομερη ορεξη για δραση λες και μολις ξυπνησε φρεσκος φρεσκος και ταρακουναει οποιον σερνομενο ενηλικα βρισκεται στο δωματιο για να κανουν ΚΑΤΙ (ιδανικα θα ηθελε να σκαρφαλωσουμε σε δεντρα, να κρεμαστουμε αναποδα απο το ταβανι, να μεταμορφωθει το δωματιο σε καστρο και να γινουμε πολεμιστες, να γινουμε σουπερ ηρωες και να πεταμε στο σαλονι με φτερα και τετοια απλα πραγματα). Αλλα επειδη εγω δεν εχω πιει μαγικο φιλτρο και τα μαγια του καφε δεν επαρκουν κανουμε παιχνιδια πιο ταπεινα και απλα οπως τα κατωθι

Αλφαβητο με βοτσαλα 

(βαφω βοτσαλα + μαθαινω γραμματα δυο σε ενα, 

μετα φτιαχνω και λεξεις με τα βοτσαλα) 

photo by peekaboo

                                                                 Σπιτι απο χαρτονι
                (το χαρτονι ειναι ενα κουτι απο σωσιβιο γυρισμενο το μεσα εξω, βαψιμο με νερομπογιες)

photo by peekaboo

I love you IKEA

Δεν ειναι για διαφημιση. Η Ικεα ειναι ουτως η αλλως μια μεγαλη μου αγαπη, γιατι ειναι το πιο εξυπνο μαγαζι που ξερω στο πλανητη.

Αλλα τους βγαζω το καπελο στα παιδικα. Τα βρεφικα και παιδικα επιπλα και αξεσουαρ του ΙΚΕΑ ειναι εκπληκτικα. Οχι μονο γιατι ειναι αισθητικα ομορφα, λειτουργικα, απλα και φθηνα, οπως ολα τα αντικειμενα τους. Κυριως γιατι δειχνουν οτι οι σχεδιαστες και σχεδιαστριες εκαναν το κοπο και διαβασαν και πεντε πραματα για την αναπτυξη των βρεφων και των παιδιων, ωστε το αποτελεσμα να ειναι και χρησιμο, και ασφαλες, και να προωθει τη χαρουμενη απασχοληση. Και αυτο φαινεται στις λεπτομερειες. Μιλαω σοβαρα. Ιδου ενα παραδειγμα

- Η σειρα αποθηκευσης TROFAST. Καταπληκτικη ιδεα. Ξυλινοι σκελετοι με πλαστικα συρταρια σε διαφορα μεγεθη, μπορεις να φτιαξεις απο μια μικρη γωνια μεχρι ολοκληρο συστημα που να φιλοξενει τα παιχνιδια και τα βιβλια του. Η λεπτομερεια που κανει τη διαφορα ειναι τα πλαστικα συρταρια. Το παιδακι μπορει να παρει μονο του το συρταρι με τα παιχνιδια που του αρεσει (δεν ειναι βαρυ) και να το παει οπου θελει για να παιξει, και μετα να το βαλει στη θεση του. Εχει ολα τα παιχνιδια του διαθεσιμα μπροστα του (οχι κρυμμενα σε ντουλαπα που χρειαζεται βοηθεια γονιου για να τα παρει) και ενθαρρυνεται να ανακαλυψει, να ψαξει, και μαθαινει να τα μαζευει μονο του. Ολα αυτα υπαρχουν ως συμβουλες παιδαγωγικης σε βιβλια παιδικης ψυχολογιας

Oι ανθρωποι το μελετανε, οχι αστεια

Ακραια καιρικα φαινομενα

Ο τροπος που αντιμετωπιζονται οι καιρικες συνθηκες στην Ελλαδα, και ειδικα ο χειμωνας, αποτελει μεγαλο μυστηριο. Ο χειμωνας ειναι μια εποχη που κανει συχνα κρυο. Το δειχνουν και οι ζωγραφιες στα παιδικα βιβλια. Ειναι σα να λεμε οτι η γη γυριζει. ΟΚ. Και γιατι ο πανικος δηλαδη οταν το θερμομετρο πεφτει στο μηδεν? Μιλαμε για ομαδικη παρακρουση, κλεισιμο στο σπιτι. Λες και η χωρα βρισκεται πανω απο την αρκτικη ζωνη. Οταν δε προκειται για ατομα κατω των δεκα ετων, η οδηγια ειναι να κλειστουν στο σπιτι απο την 28η Οκτωβριου μεχρι την 25η Μαρτιου και να μη ξεμυτισουν ποτε εαν η θερμοκρασια ειναι κατω των δεκα βαθμων Κελσιου. Υπαρχει ενας ανεξηγητος πανικος 'να μη κρυωσει το παιδι', το λεει και ο Σαββοπουλος.

Υπερβαλλω λιγο, αλλα η αληθεια ειναι οτι δε βλεπω καροτσια να βολταρουν εξω οταν εχει 3 βαθμους. Ειδικα η πανταχου παρουσα και επι της ανατροφης των παιδιων παντοδυναμη ομαδα των γιαγιαδων-παππουδων ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ να διανοηθει να βγει εξω απο το κτιριο το εγγονι πριν ανθισουν τα λουλουδια την ανοιξη. Λες και η ανακυκλωση μικροβιων σε κλειστο χωρο κανει καλο. Λες και ειναι καλυτερο το καμαρι τους να κοβει φλεβα μεσα στο σπιτι με τα ιδια και τα ιδια παιχνιδια. Προφανως κανεις τους δεν εχει παρει το αεροπλανο να επισκεφτει μια χωρα λιγο πιο βορεια το χειμωνα. Δε θα πω για τη Δανια, οπου ειναι παραδοση να τυλιγουν τα μωρα και να τα βγαζουν να κοιμουνται εξω στο μπαλκονι, για να αναπνεουν φρεσκο αερα. Ουτε για τη Σουηδια, οπου το παιχνιδι με το χιονι ειναι σα να λεμε παω στη παιδικη χαρα.

Σε ολες τις αλλες χωρες, οταν δε ριχνει μπορα η χιονοθυελλα, το μωρο το ντυνουμε καλα, μπουφαν, fleece, καλυμματα και παπλωματα για το καροτσι και ολα τα συναφη, βαζουμε και εμεις τα γαντια και το σκουφι μας και παμε βολτα. Κοκκινιζουν τα μαγουλακια απο το κρυο, αλλα δε πειραζει, κανει καλο. Ειναι υγεια.

Αν παρολα αυτα πρεπει να κλειστειτε στο σπιτι, να μερικες ιδεες του τι μπορειτε να κανετε για να μη φατε τα ρουχα σας εσεις και τα παιδια σας απο τη βαρεμαρα που βλεπετε συνεχεια τους ιδιους τεσσερις τοιχους

http://www.parents.com/fun/activities/rainy-day/5-fun-rainy-day-toddler-activities/

http://rochester.kidsoutandabout.com/main-articles/snowydays.html

35 χρονια Playmobil!

http://www.speelgoedmuseum.be/pages/ten_playmobil_FR.htm

Εκθεση αφιερωμα στα 35 χρονια του Playmobil !!