Πορτοκαλι πουρες

Πορτοκαλι πουρες
κολοκυθι (το γνωστο στα αγγλικα ως 'squash', 1/2 φλυτζ. σε κομματια)
1 γλυκοπατατα (1/2 φλυτζ. σε κομματια)
ενα κομματι κρεας μοσχαρι (30. γρ)
1 κ.σ. λαδι
κανελα, μια πρεζα
μοσχοκαρυδο, μια πρεζα
θυμαρι, μια πρεζα

Κοβεις το κολοκυθι και τη γλυκοπατατα σε κομματακια και το βραζεις, μαζι με το κρεας για 20 λεπτα. Το ριχνεις στο μπλεντερ, προσθετεις το λαδι και τα μυρωδικα και ανακατευεις

Κοκκινος πουρες

Πουρες κατακοκκινος απο τα παντζαρια που δινουν το χρωμα, και με ενδιαφερουσα γευση. Φιλικη προειδοποιηση: τα κακα του μωρου θα εχουν και αυτα το ιδιο χρωμα, μην τρομαξετε

Κοκκινος πουρες
1-2 μικρα παντζαρια
1 γλυκοπατατα
1κ.σ. ελαιολαδο
ενα κομματακι κρεας μοσχαρισιο (30γρ.)
κανελα, μια πρεζα
κυμινο, μια πρεζα

Ψιλοκοβεις τα παντζαρια και τη γλυκοπατατα, και τα βραζεις μαζι με το κρεας για 30 λεπτα. Τα ριχνεις στο μπλεντερ, προσθετεις λαδι, κανελα, κυμινο, και ανακατευεις.

baby-μηλοπιτα

Επιδορπιο για μωρα, χωρις ζαχαρη, οταν ακομα δε μπορουν να μασησουν.

Μηλοπιτα
1 μηλο
κανελα, μια πρεζα
1/3 μπιμπερο γαλα βρεφικο
4 κουταλιες δημητριακα για μωρα σε σκονη

Κοβεις το μηλο στα δυο, το πασπαλιζεις με κανελα και το βαζεις στο φουρνο να ψηθει για 20 λεπτα, μεχρι να ειναι μαλακο. Το βγαζεις απο το φουρνο, το κοβεις κομματακια και το ριχνεις στο μπλεντερ. Ετοιμαζεις γαλα με δημητριακα σε ενα σφιχτο χυλο (εαν τα δημητριακα ανακατευονται μονο με νερο, τοτε δε χρειαζεται γαλα). Τα ριχνεις και αυτα στο μπλεντερ και ανακατευεις.

Λαχανικα με κουρκουμα

Κιτρινος πουρες με αρωμα Ινδιας, πλησιαζει το καρρυ αλλα δε καιει

Λαχανικα με κουρκουμα
1 καροτο
μπροκολο (1/2 φλυτζ)
κολοκυθακι (1/2 η 1/3 αν ειναι μεγαλο)
1/4 φλυτζ. ρυζι ασιατικο (sticky)
πιπερι, μια πρεζα
κανελα, μια πρεζα
κουρκουμα, μια πρεζα
1 κ.σ. λαδι

Κοβεις τα λαχανικα κομματακια και τα βραζεις μαζι με το ρυζι σε ενα ποτηρι νερο για 15 λεπτα περιπου. Τα ριχνεις στο μπλεντερ, προσθετοντας το πιπερι, τη κανελα, τη κουρκουμα και το λαδι

Ρυζοτο λαχανικων με κολιανδρο

Εχτες εκανα μια νεα συνταγη για το μικρουλη, που του αρεσε πολυ. Σκεφτηκα οτι θα αξιζε τον κοπο να αρχισω να τις σημειωνω... Κανω πειραματα με τους πουρεδες, βαζοντας μυρωδικα και αλλα, γιατι μου αρεσει η ιδεα να εξοικειωνεται ο μικρουλης με γευσεις. Θα προσπαθησω να θυμηθω και τις υπολοιπες συνταγες. Ιδου λοιπον ενα baby ρυζοτο, ιδανικο για βραδινο φαγητο.

Ρυζοτο λαχανικων με κολιανδρο
1/4 φλυτζανι ρυζι για ρυζοτο
1 καροτο
μπροκολο κομμενο (περ. 1/2 φλυτζανι)
1/2 κιτρινη πιπερια
ανιθο
κολιανδρο
1 κ.σ. ελαιολαδο

Κοβεις κομματακια τα λαχανικα, και τα βαζεις να βρασουν μαζι με το ρυζι σε ενα ποτηρι νερο, για περιπου 15 λεπτα. Τα ριχνεις στο μπλεντερ, και προσθετεις τον ανιθο, το κολιανδρο και το ελαιολαδο.

Παρε με μαζι σου!

Ειμαστε γονεις της σχολης 'παντου μαζι με το μωρο μας' - μαζι στη βολτα, μαζι στα μαγαζια, μαζι στα ψωνια, μαζι στο καφε, μαζι στα τραπεζια σε σπιτι φιλων, μαζι στις διακοπες.
Τοσο γιατι πιστευουμε οτι ειναι καλυτερο για το μωρο, οσο και γιατι περναμε πιο ωραια εμεις.

Καθε φορα που εχουμε ταξιδι, ολο και καποιος γνωστος ρωταει αν θα το παρουμε μαζι μας, και καθε φορα εκπλησσομαι. Μου ειναι αδιανοητο οτι θα μπορουσαμε να το αφησουμε και να παμε χωριστα διακοπες. Καταρχην, σορρυ αλλα πλεον ειμαστε τρια ατομα στην οικογενεια. Αυτος δηλαδη γιατι να μην ερθει, σε πηγαδι κατουρησε?Δευτερον, ειναι ακομα μικρουλι, γιατι να του στερησουμε τη μαμα και το μπαμπα χωρις σοβαρο λογο? Τριτον, θα δει τοσα καινουρια πραματα, τοσα νεα ερεθισματα! Τεταρτον, θα περασουμε τοσο ωραια παρεα, θα ριξουμε γελιο, θα κανουμε παιχνιδια, θα δοκιμασουμε νεες γευσεις, χιλια δυο πραματα. Πεμπτον, γιατι δεν ειναι τοσο δυσκολο να πας διακοπες με μωρο.
Και θα επιμεινω σε αυτο, γιατι νομιζω οτι υπαρχει η εντυπωση οτι ειναι μεγααααααλος μπελας να πας διακοπες με μωρο. Ε λοιπον, δεν ειναι, αρκει να κανεις πεντε-δεκα βασικα πραματα:

1. Κλεισε ξενοδοχειο πανω στη θαλασσα, κατα προτιμηση με οργανωμενη παραλια - αν ειναι να παρεις το αυτοκινητο, η να περπατησεις ενα τεταρτο μες στον ηλιο, ξεχνα το.
2. Κλεισε οπου θες διακοπες - μη πας στην Αναφη (που θα βρεις γιατρο?) αλλα μη πας και μονο στη στερια, η μονο στα μεγαλα νησια, Κρητη, Ροδο κλπ, η μονο σε μεγαλα ξενοδοχειακα συκγροτηματα. Στο κατω κατω, αμα στραβωσουν τα πραματα, φευγεις. To θεμα ειναι να μπορεις να φυγεις ευκολα
3. Ταξιδι με το αεροπλανο ειναι πανευκολο, ισως πιο ευκολο και απο το πλοιο, γιατι διαρκει λιγο και γιατι εχεις το καροτσι μαζι σου μεχρι το gate.
4. Αν θηλαζει ακομα, το ζητημα του φαγητου ειναι λυμενο. Αλλιως παρε ετοιμες βρεφικες τροφες - δεν εγινε και τιποτα δα, αν δε φαει το σπιτικο φαι της μαμας για λιγες μερες!
5. Εαν γινεται, καλυτερα ξενοδοχειο παρα ενοικιαζομενο δωματιο, γιατι αν εχεις κουζινακι μπορει να πεσεις στη παγιδα να μαγειρεψεις, και αμα το κανεις αυτο σιγα μη ξεκουραστεις. Το μονο που χρειαζεσαι ειναι ενα ψυγειακι, και ισως οχι παντα
6. Παρε λιγα πραγματα μαζι σου - 3-4 μπιμπερο, 2 αλλαξιες σεντονακια, λιγα ρουχαλακια τα οποια θα πλυνεις στο χερι
7. Αγορασε πανες, κρεμες, τροφες επιτοπου οταν φτασεις - ΠΑΝΤΟΥ εχει γιατι ΠΑΝΤΟΥ εχει μωρα. Μπορει να μην εχει τη μαρκα που προτιμας, αλλα δεν τρεχει και τιποτα. Παρε μαζι μονο οτι χρειαζεσαι για το δρομο + 1 μερα (στη περιπτωση που δε ψωνισεις αμεσως)
8. Παρε λιγα ρουχα για σενα
7. Παρε ενα βασικο φαρμακειο μαζι (τα γνωστα, + αντιβιωση, κορτιζονη, κρεμα για τσιμπηματα, ενεση, φυσιολογικο ορο)
9. Αν καθεται ακομα στο ρηλαξ, βαλε το και αυτο στο πορτ παγκαζ - θα σου λυσει τα χερια
10. Παρε λιγα παιχνιδια, ουτε που θα τα κοιταξει - θα ενδιαφερεται για ο,τι νεο υπαρχει γυρω του (π.χ. ενα ολοκαινουριο αδειο μπουκαλι Fanta)
11. Προφανως, δε θα βγαινεις για ποτακι, και θα επιστρεφεις σπιτι μετα το βραδινο φαγητο. Μπορεις να αραξεις στη βεραντα με ενα κρασι, να τελειωσεις το βιβλιο που διαβαζεις, να παιξεις ταβλι μεχρι τις δυο το πρωι, και τελος παντων παλι μια χαρα θα περασεις
12. Αμα πας διακοπες με φιλους που εχουν και αυτοι μωρο, μπορει να γινει διπλη η πλακα - και μπορειτε να κανετε και εναλλαξ babysitting

Η μαμα λειπει σε ταξιδι για δουλειες

Τον περασμενο μηνα ελειψα για πεντε μερες απο το σπιτι, πηγα ταξιδι με το γραφειο αρκετα μακρια (στην Αφρικη). Απο αυτα τα της δουλειας που δεν μπορεις να πεις οχι. Πριν παω ελεγα στον εαυτο μου, ενταξει τι ειναι μωρε, πεντε μερες ειναι θα περασουν, ψυχραιμια. Και ο μπαμπας προσπαθουσε να με πεισει οτι δεν ειναι τιποτα, θα παω-θα ερθω και ουτε θα το καταλαβω, αφου θα ειμαι και απασχολημενη ολη μερα. Πλησιαζαν οι μερες και ξεραινοταν το σαλιο στο στομα μου.

Οσο που εφτασε το πρωινο εκεινο, που πηγα στις μυτες των ποδιων μεχρι το κρεβατακι του, το πηρα αγκαλιτσα, το φιλησα χιλιες φορες και του ειπα οτι η μαμα πρεπει να παει σε μια δουλεια και θα γυρισει γρηγορα. Κοιμοταν μακαρια, δε ξερω αν με ακουσε. Βουρκωσα, δαγκωσα τα χειλη, και βγηκα απο το σπιτι.

Οι μερες ηταν ατελειωτες. Εκλαιγα καθε βραδυ. Μου ελειπε το μικρακι μου. Δε με χωραγε ο τοπος. Ορκιστηκα να μη το ξανακανω, παρα αφου περασει καιρος. Επεστρεψα τρεχοντας μολις τελειωσα τη δουλεια. Με το που μπηκα στο σπιτι, ετρεξα να το αγκαλιασω και πατησα ξανα τα κλαματα, απο τη χαρα μου αυτη τη φορα, και απο την ενοχη που το αφησα για πεντε μερες (οχι οτι υπηρχε λογος, αλλα εγω αισθανομουν χαλια). Το κοιταζα, το αγκαλιαζα και δε το χορταινα. Αυτο με κοιταξε και φωτισε το προσωπο του (εκει δυναμωσε το κλαμα). Και μετα κατσαμε στο πατωμα να παιξουμε. Ηταν υπεροχο.

Τωρα προεκυψε παλι ενα συνεδριο στο εξωτερικο. Πολυ ενδιαφερον, απο αυτα που θα πηγαινα τρεχοντας. Δε γινεται, δε μπορω να ξαναπερασω αυτο το λουκι. Α πα πα, δε σφαξανε.

Ασε, να παει πρωτα φανταρος

(ενταξει,ισως λιγο νωριτερα :-)

Με ειπε ΜΑΜΑ!!!

Ο μικρουλης εχτες με κοιταξε στα ματια και ειπε καθαρα και ξαστερα

'Α ΜΑΜΑ'!!!!

Ηταν εκει μαρτυρας και ο μπαμπας που τον κρατουσε αγκαλια, οποτε δεν ειναι τα αυτια μου που ακουνε καμπανακια.

Γιουπι!!!!! Τι να σας λεω τωρα, αυτο δεν ειναι χαρα, ειναι πανηγυρια! Με ειπε μαμα, με ειπε μαμα, με ειπε μαμα το μικρακι μου !!! Ααααααχ θα τρελλαθω

Εχω λιωσει

Get up, stand up !

Μια ωραια μερα στα τελη Φεβρουαριου πιαστηκα απο τα καγκελα του κρεβατιου και τραβηχτηκα προς τα πανω, σηκωθηκα! Καλα, ηταν φοβερα απο εκει πανω, τρομερη θεα. Πως δε το ειχα σκεφτει πιο πριν? Η μαμα και ο μπαμπας βαλανε τις φωνες και τρεξανε με χαρες και πανηγυρια και τη φωτογραφικη παραμασχαλα να με βγαλουν φωτογραφια (το κανουν συχνα αυτο, πλακα εχει). Πατησα στις μυτες των ποδιων, δεν ηταν και πολυ βολικα. Μετα δε ξερω τι εγινε αλλα εσκασα στο στρωμα σα το καρπουζι. Ξανασηκωθηκα. Ξαναεπεσα. Οχου, δεν ειναι και τοσο ευκολο.

Σιγα σιγα πηρα το κολαι, τωρα εχει πλακα. Το καλο ειναι οτι μπορεις να παιξεις παντου αυτο το παιχνιδι. Ολο το σπιτι εχει διαφορα μεγαλα αντικειμενα ('επιπλα' τα λενε, και μετα εχουν κι αλλα ονοματα, καρεκλα, τραπεζι, τραπεζακι, ντουλαπι) που κανουν σκαλοπατακι και μπορω να ανεβω. Πιανομαι με τα δυο χερια, σηκωνομαι και μετα αφηνω το ενα χερι και χαιρεταω τη μαμα. Της αρεσει πολυ αυτο, καθε φορα που με βλεπει να το κανω, χαμογελαει,χτυπαει παλαμακια και μου λεει μπραβο (και αυτο το κανει συχνα, πλακα εχει). Μονο στην κουζινα δε με αφηνει, και ειναι πολυ κριμα, γιατι θελω πολυ να σηκωθω απο το χερουλι του φουρνου. Αυτο το πραγμα πρεπει να ειναι πολυ ενδιαφερον, τα εχει ολα - ειναι γυαλιστερο, εχει φωτακι, κανει ηχους και βγαζει μυρωδιες! Μυστηριο πραγμα. Δεν εχουμε τετοιο αλλο στο σπιτι. Γιατι δε με αφηνει ρε γαμωτο... Που θα παει, καποια στιγμη θα παω να δω τι ειναι.

Επισης το καλοριφερ ειναι ο,τι πρεπει για αυτο το παιχνιδι(οταν ειναι σβηστο), κανει και ωραιο ηχο μεταλλικο οταν το κοπανας. Και βεβαια αυτο το τεραστιο πραγμα που το λενε 'βιβλιοθηκη', γιατι μπορεις οχι μονο να πιαστεις να σηκωθεις, αλλα και να πεταξεις κατω και να ξεπουπουλιασεις κατι πολυχρωμα, τετραγωνα, βαρια πραματα που η μαμα και ο μπαμπας τα λενε 'βιβλια'. Αυτοι ομως δε τα μαδανε, τα πιανουν προσεκτικα και τα βαζουν πισω στα ραφια. Τι νοημα εχει αυτο δε καταλαβαινω. Μαλλον δεν το εχουν σκεφτει, θα τους δειξω τι πλακα που εχει να τα σκιζεις.

Σαββατοκυριακο

Πως μαθαινεις σε ενα μωρο να κανει το διαχωρισμο μεταξυ εργασιμης μερας και σαββατοκυριακου? Αν ξερετε κανενα μαγικο η τρυκ πειτε μου να το δοκιμασω. Ολα τα σοφα βιβλια αυτο το θεμα δεν το εχουν προβλεψει, τι στην ευχη δεν απασχολει αλλους γονεις??

Βρε καλο μου βρε χρυσο μου, ενταξει τη Τεταρτη και τη Πεμπτη να ξυπνησω και 6.30 και 7, αλλα το Σαββατο??? Γιατι, γιατι? Αμαρτια απο το Θεο

Οταν γινεις μανα θα καταλαβεις

Αυτη η φραση-καταρα με κυνηγαει απο τα γεννοφασκια μου. Την ελεγε η μανα μου συνηθως σε δυο περιπτωσεις: α) οταν ηθελε να με 'εκβιασει' συναισθηματικα (ελα βρεεεε, τη μανουλα σου που σε αγαπαει κλπ κλπ), β) οταν δεν ειχε αλλο επιχειρημα για κατι που μαλλον δε θα μου αρεσε. Οταν γινεις μανα θα καταλαβεις. Ε αμαν πια! Περιμενα και εγω να δω τι θα καταλαβω επιτελους. Ε λοιπον, γεννησα, εχω ενα παιδι και ακομα δεν το αποκρυπτογραφησα, τι ηταν αυτο που εννοουσε...

Βεβαια ανακαλυψα ενα σωρο πραγματα, οπως:
- οτι μπορεις να αγαπας καποιον ανθρωπο παρα πολυ, τοσο που να κανεις τα παντα για αυτον
- οτι εχεις κρυμμενα αποθεματα σωματικης αντοχης και υπομονης
- οτι κανεις ευκολα στην ακρη τον εγωισμο σου, τα νευρα σου και τη βολεψη σου, για το καλο καποιου αλλου
- οτι το να παιζεις με ενα παιδι ειναι ο,τι πιο αστειο υπαρχει
- οτι ξαφνικα βλεπεις παντου κινδυνους και θελει προσπαθεια για να μην αγχωθεις
- οτι οταν αρρωσταινει το παιδι σου, σου γυριζουν τα πανω κατω

Ειδικα το τελευταιο μου εκανε ιδιαιτερη εντυπωση. Δε θελω να ειμαι αγχωμενη μαμα, δε θελω να πανικοβαλλομαι με το καθε τι. Κανω ομως προσπαθεια για να κραταω τον εαυτο μου ψυχραιμο σε καθε καινουρια αρρωστια (ευτυχως ο μπαμπας, που ειναι πιο ισορροπημενος ανθρωπος απο μενα, με επαναφερει στον ισιο δρομο, γιατι αλλιως τη βαψαμε). Δε ξερω τι ειναι - η αβεβαιοτητα? Η αισθηση οτι δεν εχεις 100% τον ελεγχο, και ο πυρετος εχει το πανω χερι? Οπως και να εχει, τις μερες που ειναι αρρωστο το μικρακι μπλοκαρω.

Λες αυτο να εννοουσε?

I like to move it move it

Πριν απο 3 εβδομαδες το μικρακι αρχισε να μπουσουλαει, στην αρχη δειλα δειλα και στη συνεχεια με ολο και μεγαλυτερη μανια. Τωρα εχει πλεον παρει τον αερα και το κατεχει καλα, παει απο τη μια ακρη του δωματιου ως την αλλη για πλακα. Κουτσα κουτσα, το ενα χερι σπρωχνει και το αλλο ακολουθει σερνομενο, με το που παρει χαμπαρι με τη γωνια του ματιου οτι υπαρχει η μαμα στο δωματιο παιρνει φορα και τρεχει. Μαμα μαμα μαμα μαμα, αααχ η μαμα, παω στη μαμα να με παρει αγκαλια. Παρομοια παθαινει και με το μπαμπα, αλλα και αμα του γυαλισει ενα κομματι χαρτι, μια τσαντα, ενα βιβλιο, ενα τιποτα στην αλλη ακρη του δωματιου. Αμα τυχει μαλιστα και ειναι πριζα αυτο που θα σταμπαρει, του γυριζει το ματι αναποδα απο τη λαχταρα.
Απιστευτη διψα να προχωρησει, να κινηθει, να ταξιδεψει, απιστευτος ενθουσιασμος που πλεον μπορει να το κανει, ενω τοσο καιρο κοιτουσε το κοσμο απο μακρια. Πρεπει να ειναι συγκλονιστικο να μπορει να παει οπου θελει, να μπορει να δει ενα αντικειμενο απο ολες τις διαστασεις (π.χ. το τραπεζι απο γυρω γυρω, απο κατω απο παντου...). Σκεψου ποσες δυνατοτητες ανοιγονται. Σκεψου ποσο εξωγηινα και αγνωστα φαινονται ολα τα αντικειμενα, τα παντα ειναι καινουρια, ελαχιστα ειναι γνωστα. Σα να προσγειωθηκαμε εμεις στον Αρη. Πρεπει να εχει παθει τη πλακα του. Σιγα μη θες να κοιμηθεις μετα με τετοιο ενθουσιασμο - εγω δε θα ηθελα!