Τα charts των μικρων για το 2011-2012
1. O τεμπελης δρακος και αλλες ιστοριες, ολος ο δισκος σε λουπα στο αυτοκινητο με top hit 'Το ελεφαντακι' του Φοιβου Δεληβορια
2. Η επιστροφη του τεμπελη δρακου, οπως και το προηγουμενο, μουσικη on the road
3. Hey Ho, lets go (Ramones)
4. Daddy Lolo (Ganim's Asia Minors)
5. Happy Birthday to you/ Joeux Anniversaire (ολες τις ωρες και μερες, ασχετως γενεθλιων)
6. Old MacDonald had a farm
7. Ενα ομορφο αμαξι με δυο αλογα (Γ.Μπιθικωτσης)
8. Τριγωνα Καλαντα (ολες τις ωρες και μερες, ασχετως Χριστουγεννων)
9. Bateau sur l'eau
10. Un petit canard au bord de l'eau
11. La vie d'un pirate (Peter Pan)
12. Waka waka (This Time for Africa) (Shakira)
13. La patrouille des elephants (Το βιβλιο της Ζουγκλας)
14. Περνα περνα η μελισσα
15. Γυρω γυρω ολοι
Tuesday, September 11, 2012
Monday, September 10, 2012
για αγριες ωρες
Τις αγριες ωρες του μεσημεριου, τα καλοκαιρια, τις ωρες που τα τζιτζικια πλανταζουν στο τραγουδι, ο ηλιος λιωνει την ασφαλτο και το μυαλο σου ναρκωνεται και το μονο που θες ειναι μιαν αιωρα, δωστε μου μια αιωρα να κοιμηθω... αυτη την ωρα υπαρχει στην οικογενεια μας ενας που δε νυσταζει ποτε και δε κοιμαται ποτε (γιατι, γιατι, γιατι?). Αυτος ο καποιος ειναι ο μικρακης, ο οποιος χοροπηδαει ολο ενεργεια και ζωτικοτητα, με τρομερη ορεξη για δραση λες και μολις ξυπνησε φρεσκος φρεσκος και ταρακουναει οποιον σερνομενο ενηλικα βρισκεται στο δωματιο για να κανουν ΚΑΤΙ (ιδανικα θα ηθελε να σκαρφαλωσουμε σε δεντρα, να κρεμαστουμε αναποδα απο το ταβανι, να μεταμορφωθει το δωματιο σε καστρο και να γινουμε πολεμιστες, να γινουμε σουπερ ηρωες και να πεταμε στο σαλονι με φτερα και τετοια απλα πραγματα). Αλλα επειδη εγω δεν εχω πιει μαγικο φιλτρο και τα μαγια του καφε δεν επαρκουν κανουμε παιχνιδια πιο ταπεινα και απλα οπως τα κατωθι
Αλφαβητο με βοτσαλα
(βαφω βοτσαλα + μαθαινω γραμματα δυο σε ενα,
μετα φτιαχνω και λεξεις με τα βοτσαλα)
 |
| photo by peekaboo |
Σπιτι απο χαρτονι
(το χαρτονι ειναι ενα κουτι απο σωσιβιο γυρισμενο το μεσα εξω, βαψιμο με νερομπογιες)
 |
| photo by peekaboo |
Thursday, September 6, 2012
Συμβαινει τωρα στο σαλονι
Δε παλευεται σου λεω. Οσο και να τα αγαπας τα μικρακια σου, το potty-training (για τους εκτος παιδικης ζωνης, ο ορος αναφερεται στο 'μαθαινουμε κακα-πιπι στο γιογιο και στη τουαλετα και βγαζουμε το παμπερς') ειναι απιστευτη αηδια. Σορρυ, αλλα ειναι.
Λερωμα παντου. Πατωματα, χαλια, σκαλες, ρουχα, παιχνιδια. Και ξανα. Και ξανα. Και πλυσιμο. Μεχρι να γινει το μεγαλο ΚΛΙΚ, οτι η αναφωνηση πρεπει να γινεται πριν και οχι μετα το ευτυχες γεγονος, το training ειναι της υπομονης.
Σε πρωτη φαση η αναφωνηση γινεται εν κινησει, 'συμβαινει τωρα στο σαλονι'.
Το κακομοιρο το μικρο παλευει να καταλαβει τι διαολο πρεπει να κανει, τι ειναι αυτο το γνωριμο που συμβαινει στη περιοχη του παχεος εντερου και γιατι η μαμα λεει 'τρεχα τρεχα παμε στο γιογιοοοοοοοοοοο'. Οοο! Τι ειναι αυτο στο πατωμα? 'Μπισκοτο! (ετσι αποφαινεται καθε φορα).
Και ξανα μπουγαδα και καθαρισμα.
Αηδια, ασε
Υπομονη, ολοι μαθαμε καποια στιγμη, σωστα? Ξερεις εσυ κανεναν δεκαπεντε χρονων να τα κανει πανω του, οχι, οποτε...
Υπαρχουν οι εξης στρατηγικες σε περιπτωση που τα πραγματα ζοριζουν πολυ
1.δωροδοκια - αμα κανεις κακα στο γιογιο, θα φας σοκολατα
2. peer pressure - κοιτα τι κανουν οι αλλοι, κανε το κι εσυ
3. γυμνισμος - τρεχεις ολη μερα γυμνος, οταν σου ερχεται σε βαζω στο γιογιο
4. επαναληψη - σε βαζω στο γιογιο καθε μια ωρα να δουμε τι θα γινει
5. στερηση - μας τελειωσαν τα παμπερς, σορρυ
5. συνδυασμος ολων των παραπανω
Λερωμα παντου. Πατωματα, χαλια, σκαλες, ρουχα, παιχνιδια. Και ξανα. Και ξανα. Και πλυσιμο. Μεχρι να γινει το μεγαλο ΚΛΙΚ, οτι η αναφωνηση πρεπει να γινεται πριν και οχι μετα το ευτυχες γεγονος, το training ειναι της υπομονης.
Σε πρωτη φαση η αναφωνηση γινεται εν κινησει, 'συμβαινει τωρα στο σαλονι'.
Το κακομοιρο το μικρο παλευει να καταλαβει τι διαολο πρεπει να κανει, τι ειναι αυτο το γνωριμο που συμβαινει στη περιοχη του παχεος εντερου και γιατι η μαμα λεει 'τρεχα τρεχα παμε στο γιογιοοοοοοοοοοο'. Οοο! Τι ειναι αυτο στο πατωμα? 'Μπισκοτο! (ετσι αποφαινεται καθε φορα).
Και ξανα μπουγαδα και καθαρισμα.
Αηδια, ασε
Υπομονη, ολοι μαθαμε καποια στιγμη, σωστα? Ξερεις εσυ κανεναν δεκαπεντε χρονων να τα κανει πανω του, οχι, οποτε...
Υπαρχουν οι εξης στρατηγικες σε περιπτωση που τα πραγματα ζοριζουν πολυ
1.δωροδοκια - αμα κανεις κακα στο γιογιο, θα φας σοκολατα
2. peer pressure - κοιτα τι κανουν οι αλλοι, κανε το κι εσυ
3. γυμνισμος - τρεχεις ολη μερα γυμνος, οταν σου ερχεται σε βαζω στο γιογιο
4. επαναληψη - σε βαζω στο γιογιο καθε μια ωρα να δουμε τι θα γινει
5. στερηση - μας τελειωσαν τα παμπερς, σορρυ
5. συνδυασμος ολων των παραπανω
Tuesday, August 28, 2012
Η επιστροφη
Η προηγουμενη Δευτερα ηταν η πιο δυσκολη Δευτερα και πρωτη μερα επιστροφης απο διακοπες που υπαρχει.
Ενα πραγμα ειναι που περασαμε απο τον ωραιο καιρο, τη θαλασσα τυρκουαζ με τον ηλιο τον ηλιατορα και τη σαγιοναρα, στη μουνταδα, το μακρυμανικο πανωφορι και ομπρελα στη τσαντα, θα βρεξει-δε θα βρεξει, τι θα γινει πια με αυτο το συννεφο.
Ενα πραγμα ειναι η ανωμαλη προσγειωση απο το 'δε-κανω-τιποτα-δε-σκεφτομαι-τιποτα-η ζωη μου ειναι η θαλασσα-φαι-υπνος-παιδια' στο 'γραφειο-σπιτι-σουπερ μαρκετ-λογαριασμοι και εξηντα πεντε δουλειες' καθημερινα. Σωριαστηκαμε στο πατωμα απο τη κουραση, το μυαλο μας δε μπορουσε να δουλεψει, καναμε πανω απο μια εβδομαδα να συνελθουμε. Ψαχναμε μανιασμενα να φυγουμε εκδρομη το πρωτο σαβατοκυριακο, να ξεφυγουμε απο το κακο που μας βρηκε που λεγεται επιστροφη, να σπρωξουμε λιγο ακομα το καλοκαιρι. Ο καιρος δε μας εκανε τη χαρη. Οποτε κατσε σπιτι, βαλε πλυντηριΑ, και κανε αναδιοργανωση της ντουλαπας, με τη χειμερινη κολλεξιον πλεον (ελεος).
Και ενα τριτο, το πιο δυσκολο, ειναι να αποχωριστεις τα μικρα το πρωινο της Δευτερας και να τα πας στο δικο τους προγραμμα, διοτι η μαμα και ο μπαμπας πρεπει να γυρισουν στο γραφειο. Ο καθεις μας πηρε απο ενα, εγω πηρα τον μικρο και τον πηγα σε ενα stage που θα εκανε καθε μερα για δυο εβδομαδες, ο μπαμπας πηρε το μικρακι και το πηγε στο σταθμο. Δραμα. Ο μικρος πατησε τα κλαματα, γαντζωθηκε πανω μου με χερια και ποδια σα μαιμου και δε κουναγε. Εκατσα αρκετη ωρα, περιμενα, τα ειπαμε, γνωρισαμε τις δασκαλες και τα αλλα παιδια, μετα μου ειπε 'τωρα φυγε μαμα' και σωπασε αλλα δε κρατηθηκε. Τον εβλεπες οτι παλευε να κανει τον δυνατο. Μεγαλυτερο κλαμα. Ξαναεκατσα. 'Δε θελω να φυγεις, θελω να κατσεις μαζι μου'. Εκατσα κι αλλο, τα ειπαμε ξανα. Αγκαλια ολη την ωρα. 'Μαμα, γεια σου τωρα', με χαιρετησε με φατσα που μονο γεια σου δεν ελεγε. Σιγα σιγα εν τελει αναχωρησα για το γραφειο, καρδια φιογκος και ενα καρο ενοχες με κεφαλαια γραμματα. Πηγα να τον παρω το απογευμα, με περιμενε με το ιδιο θλιμμενο υφος που τον αφησα. Κι αλλες ενοχες. Ο αλλος αποχωρισμος εκτυλιχθηκε παρομοια. Το μικρακι γαντζωθηκε στο μπαμπα και εκλαιγε γοερα. 'Μπαμπα δε θελω δε θελω' ελεγε, 'Μαζι, μαζι'. Ειχε κρυψει το κεφαλι του στον ωμο του μπαμπα για να μη βλεπει τον εξω κοσμο, να κρατησει το μπαμπα εκει.
Οταν πηγα να τον παρω το απογευμα μαζι με τον αδερφο του, το χαμογελο του εφτανε πισω απο τα αυτια. Τσακιστηκε να ερθει τρεχοντας στη πορτα και μας κοιταζε και τους δυο εκστασιασμενος και ανακουφισμενος.
Τωρα που περασαν οι μερες οι πρωινες αναχωρησεις ειναι ευκολες και τα μικρα κελαηδανε για το τι ωραια που περνανε. Αλλα οι ενοχες, ενοχες. Οτι πρεπει για να σου τσακισουν το ηθικο. Οποτε ονειρευομαστε ενα κοσμο οπου δεν εχουμε αναγκη να δουλευουμε και ειμαστε με τα παιδια μας ολη μερα και παιζουμε μαζι στη θαλασσα. Και τρωμε και παγωτο.Με αυτη την ελπιδα ζουμε
Ενα πραγμα ειναι που περασαμε απο τον ωραιο καιρο, τη θαλασσα τυρκουαζ με τον ηλιο τον ηλιατορα και τη σαγιοναρα, στη μουνταδα, το μακρυμανικο πανωφορι και ομπρελα στη τσαντα, θα βρεξει-δε θα βρεξει, τι θα γινει πια με αυτο το συννεφο.
Ενα πραγμα ειναι η ανωμαλη προσγειωση απο το 'δε-κανω-τιποτα-δε-σκεφτομαι-τιποτα-η ζωη μου ειναι η θαλασσα-φαι-υπνος-παιδια' στο 'γραφειο-σπιτι-σουπερ μαρκετ-λογαριασμοι και εξηντα πεντε δουλειες' καθημερινα. Σωριαστηκαμε στο πατωμα απο τη κουραση, το μυαλο μας δε μπορουσε να δουλεψει, καναμε πανω απο μια εβδομαδα να συνελθουμε. Ψαχναμε μανιασμενα να φυγουμε εκδρομη το πρωτο σαβατοκυριακο, να ξεφυγουμε απο το κακο που μας βρηκε που λεγεται επιστροφη, να σπρωξουμε λιγο ακομα το καλοκαιρι. Ο καιρος δε μας εκανε τη χαρη. Οποτε κατσε σπιτι, βαλε πλυντηριΑ, και κανε αναδιοργανωση της ντουλαπας, με τη χειμερινη κολλεξιον πλεον (ελεος).
Και ενα τριτο, το πιο δυσκολο, ειναι να αποχωριστεις τα μικρα το πρωινο της Δευτερας και να τα πας στο δικο τους προγραμμα, διοτι η μαμα και ο μπαμπας πρεπει να γυρισουν στο γραφειο. Ο καθεις μας πηρε απο ενα, εγω πηρα τον μικρο και τον πηγα σε ενα stage που θα εκανε καθε μερα για δυο εβδομαδες, ο μπαμπας πηρε το μικρακι και το πηγε στο σταθμο. Δραμα. Ο μικρος πατησε τα κλαματα, γαντζωθηκε πανω μου με χερια και ποδια σα μαιμου και δε κουναγε. Εκατσα αρκετη ωρα, περιμενα, τα ειπαμε, γνωρισαμε τις δασκαλες και τα αλλα παιδια, μετα μου ειπε 'τωρα φυγε μαμα' και σωπασε αλλα δε κρατηθηκε. Τον εβλεπες οτι παλευε να κανει τον δυνατο. Μεγαλυτερο κλαμα. Ξαναεκατσα. 'Δε θελω να φυγεις, θελω να κατσεις μαζι μου'. Εκατσα κι αλλο, τα ειπαμε ξανα. Αγκαλια ολη την ωρα. 'Μαμα, γεια σου τωρα', με χαιρετησε με φατσα που μονο γεια σου δεν ελεγε. Σιγα σιγα εν τελει αναχωρησα για το γραφειο, καρδια φιογκος και ενα καρο ενοχες με κεφαλαια γραμματα. Πηγα να τον παρω το απογευμα, με περιμενε με το ιδιο θλιμμενο υφος που τον αφησα. Κι αλλες ενοχες. Ο αλλος αποχωρισμος εκτυλιχθηκε παρομοια. Το μικρακι γαντζωθηκε στο μπαμπα και εκλαιγε γοερα. 'Μπαμπα δε θελω δε θελω' ελεγε, 'Μαζι, μαζι'. Ειχε κρυψει το κεφαλι του στον ωμο του μπαμπα για να μη βλεπει τον εξω κοσμο, να κρατησει το μπαμπα εκει.
Οταν πηγα να τον παρω το απογευμα μαζι με τον αδερφο του, το χαμογελο του εφτανε πισω απο τα αυτια. Τσακιστηκε να ερθει τρεχοντας στη πορτα και μας κοιταζε και τους δυο εκστασιασμενος και ανακουφισμενος.
Τωρα που περασαν οι μερες οι πρωινες αναχωρησεις ειναι ευκολες και τα μικρα κελαηδανε για το τι ωραια που περνανε. Αλλα οι ενοχες, ενοχες. Οτι πρεπει για να σου τσακισουν το ηθικο. Οποτε ονειρευομαστε ενα κοσμο οπου δεν εχουμε αναγκη να δουλευουμε και ειμαστε με τα παιδια μας ολη μερα και παιζουμε μαζι στη θαλασσα. Και τρωμε και παγωτο.Με αυτη την ελπιδα ζουμε
Monday, August 20, 2012
αποριες
Μαμααααα?
Παυση
Ναι ?
Ειδα ενα αυτοκινητο που παει προς τα επανω
Ναι?
Γιατι παει προς τα επανω αυτο το αυτοκινητο?
Γιατι εκει θελει να παει ο κυριος
Γιατι θελει να παει εκει μαμα?
Δε ξερω, γιατι μπορει να εχει μια δουλεια
Τι δουλεια?
Δε ξερω αγαπη μου, μπορει ας πουμε να ειναι εκει το σπιτι του, η να παει στη δουλεια του
Και γιατι παει ο δρομος απο εκει?
Εεε...(βοηθεια καποιος?) εεε, γιατι σκεφτηκαν και εφτιαξαν και ενα δρομο να πηγαινει προς τα εκει
Ποιοι εφτιαξαν το δρομο, οι μαστορες?
Ναι
Και γιατι το σκεφτηκαν να κανουν ετσι το δρομο? Ειναι μεγαλος ο δρομος μαμα?
Οχι ειναι μικρος δρομακος
Μαμα γιατι ειναι μικρος ο δρομος?
Γιατι δεν ειναι πολυ μεγαλος
Και γιατι δεν τον εκαναν μεγαλο μαμα?
Ζωη να εχει το καμαρι μου, ρωταει να μαθαινει. Θα καει ο εγκεφαλος μου
Παυση
Ναι ?
Ειδα ενα αυτοκινητο που παει προς τα επανω
Ναι?
Γιατι παει προς τα επανω αυτο το αυτοκινητο?
Γιατι εκει θελει να παει ο κυριος
Γιατι θελει να παει εκει μαμα?
Δε ξερω, γιατι μπορει να εχει μια δουλεια
Τι δουλεια?
Δε ξερω αγαπη μου, μπορει ας πουμε να ειναι εκει το σπιτι του, η να παει στη δουλεια του
Και γιατι παει ο δρομος απο εκει?
Εεε...(βοηθεια καποιος?) εεε, γιατι σκεφτηκαν και εφτιαξαν και ενα δρομο να πηγαινει προς τα εκει
Ποιοι εφτιαξαν το δρομο, οι μαστορες?
Ναι
Και γιατι το σκεφτηκαν να κανουν ετσι το δρομο? Ειναι μεγαλος ο δρομος μαμα?
Οχι ειναι μικρος δρομακος
Μαμα γιατι ειναι μικρος ο δρομος?
Γιατι δεν ειναι πολυ μεγαλος
Και γιατι δεν τον εκαναν μεγαλο μαμα?
Ζωη να εχει το καμαρι μου, ρωταει να μαθαινει. Θα καει ο εγκεφαλος μου
Μπαμπα που παμε
Οδικως στο δρομο για τη Χωρα, σουρουπο στο νησι. Το μικρακι μαθαινει να αρθρωνει ερωτησεις
Μπαμπα που παμε?
Στο θεατρο
Μπαμπα που παμε ?
Στο θεατρο, αγαπη μου
(Μικρος παρεμβαινει με σχολιο)
Μπαμπα που παμε?
Παμε στο θεατρο, αγαπη μου
(Ανταλλαγη δυο προτασεων μαμας-μπαμπα)
Μπαμπα που παμε?
Στο θεατροοοο
Μαμα που παμε?
Στο θεατρο παμε, αγαπη μου
(Μικρος κανει μια ερωτηση, μαμα απανταει)
Μπαμπα που παμε?
Στο θεατροοο
Μαμα που παμε?
Στο θεατροοο
Απανταει και ο μικρος - στο θεατροοοο
Μαμα που παμε?
...
Μπαμπα που παμε?
...
Μπαμπα που παμε?
Στο θεατρο αγαπη μου, στο θεατρο
25 λεπτα δρομος. Η απορια σταματησε στο παρκαρισμα
Μπαμπα που παμε?
Στο θεατρο
Μπαμπα που παμε ?
Στο θεατρο, αγαπη μου
(Μικρος παρεμβαινει με σχολιο)
Μπαμπα που παμε?
Παμε στο θεατρο, αγαπη μου
(Ανταλλαγη δυο προτασεων μαμας-μπαμπα)
Μπαμπα που παμε?
Στο θεατροοοο
Μαμα που παμε?
Στο θεατρο παμε, αγαπη μου
(Μικρος κανει μια ερωτηση, μαμα απανταει)
Μπαμπα που παμε?
Στο θεατροοο
Μαμα που παμε?
Στο θεατροοο
Απανταει και ο μικρος - στο θεατροοοο
Μαμα που παμε?
...
Μπαμπα που παμε?
...
Μπαμπα που παμε?
Στο θεατρο αγαπη μου, στο θεατρο
25 λεπτα δρομος. Η απορια σταματησε στο παρκαρισμα
Wednesday, July 18, 2012
fast forward
Χαζευω τα εφηβακια
Με το μαλλι ανακατο, τη σαγιοναρα φλαπα φλαπα και ποδια που σερνονται με βαρεμαρα, χαρουμενα τ-σερτ, φατσα μπλαζε, γυαλι ο,τι πιο χοτ. Λενε χοντραδες και γελανε, κοιταζονται με νοημα και λενε τα μισα (τα αλλα μισα ειναι κωδικοποιημενα). Κοιμουνται μεχρι το μεσημερι, διακοπες. Τσιγαρακι στο παρκο, τα κοριτσια βιαζονται να φαινονται τριαντα, τα αγορια δε βιαζονται γενικα. Κοιτουν με ματι στραβο πολλα και με ματι αισιοδοξο τα υπολοιπα. Η μουσικη παντου, και παντα. Η ζωη ειναι πανεμορφη και ατελειωτη.
Δεν ειναι μακρια απο αυτο ο τετραχρονος και ο διχρονος. Θα ανοιγοκλεισουμε τα ματια και θα ειναι εκει. Εκει που θα μας βαριουνται. Και εμεις θα ανοιγοκλεισουμε τα ματια και θα ειμαστε οι βαρετοι σαρανταπεντε και πενηντα. Πολυ μακρια απο τη ζωη πανεμορφη και ατελειωτη. Ουτε νεα κορμια, ουτε νεα μυαλα.
Με πιανει πανικος. Θλιψη. Ο χρονος τρεχει πιο γρηγορα απο οτι μπορω να παρακολουθησω. Ειμαστε αυτο που θελουμε να ειμαστε σα γονεις, σαν ανθρωποι? Δε παιζει να κανεις λαθη, γιατι δεν εχει rewind για να τα διορθωσεις.
Παω να κανω ενα καφε. One step at a time.
Με το μαλλι ανακατο, τη σαγιοναρα φλαπα φλαπα και ποδια που σερνονται με βαρεμαρα, χαρουμενα τ-σερτ, φατσα μπλαζε, γυαλι ο,τι πιο χοτ. Λενε χοντραδες και γελανε, κοιταζονται με νοημα και λενε τα μισα (τα αλλα μισα ειναι κωδικοποιημενα). Κοιμουνται μεχρι το μεσημερι, διακοπες. Τσιγαρακι στο παρκο, τα κοριτσια βιαζονται να φαινονται τριαντα, τα αγορια δε βιαζονται γενικα. Κοιτουν με ματι στραβο πολλα και με ματι αισιοδοξο τα υπολοιπα. Η μουσικη παντου, και παντα. Η ζωη ειναι πανεμορφη και ατελειωτη.
Δεν ειναι μακρια απο αυτο ο τετραχρονος και ο διχρονος. Θα ανοιγοκλεισουμε τα ματια και θα ειναι εκει. Εκει που θα μας βαριουνται. Και εμεις θα ανοιγοκλεισουμε τα ματια και θα ειμαστε οι βαρετοι σαρανταπεντε και πενηντα. Πολυ μακρια απο τη ζωη πανεμορφη και ατελειωτη. Ουτε νεα κορμια, ουτε νεα μυαλα.
Με πιανει πανικος. Θλιψη. Ο χρονος τρεχει πιο γρηγορα απο οτι μπορω να παρακολουθησω. Ειμαστε αυτο που θελουμε να ειμαστε σα γονεις, σαν ανθρωποι? Δε παιζει να κανεις λαθη, γιατι δεν εχει rewind για να τα διορθωσεις.
Παω να κανω ενα καφε. One step at a time.
Friday, July 13, 2012
The Acropolis
Λεμε ιστορια για ενα τουριστα που ερχεται στην Ελλαδα.
- ... Και που λες, μετα το νησι, πηρε το πλοιο και γυρισε στην Αθηνα. Και ειπε, παω να δω την Ακροπολη. Θυμασαι τι ειναι η Ακροπολη?
- Ναι ειναι το σπιτι των ελεφαντων
- Γιατι των ελεφαντων?
- Μα γιατι παλια παλια παλιαααα οι ανθρωποι ανεβαιναν επανω στους ελεφαντες, και η Ακροπολη ηταν το σπιτι τους.
- Δεν ηταν σπιτι αγαπη μου, ηταν ναος, για τους ανθρωπους
- Οχι ηταν σπιτι των ελεφαντων
- Και εμπαιναν μεσα και οι ανθρωποι?
- Οχι, μονο οι ελεφαντες εμπαιναν μεσα
- Εισαι σιγουρος? Εγω νομιζω οτι εμπαιναν μεσα οι ανθρωποι
- Οχι σου λεω, ηταν για ελεφαντες, αλλα παλια παλια παλιαααα
Το γεγονος οτι η μαμα τυχαινει να εχει πτυχιο Ιστοριας-Αρχαιολογιας αποδεικνυεται εντελως αχρηστο, και παρακαλω να αποσιωπηθει, προς αποφυγην διασυρμου.
Λες να ειναι Ινδουιστης?
Monday, July 9, 2012
Σουπερ ηρωες
Σε βαφτιση
- Μαμαααα, τι ειναι αυτος εδω στο τοιχο που ειναι πανω στο αλογο?
- Αυτος ειναι ο Αγιος Γεωργιος που σκοτωνει το Δρακο
- Γιατι σκοτωνει το Δρακο?
- Γιατι ειναι αγιος, δηλαδη σουπερ ηρωας
- Χα! Σουπερ ηρωας! Και αυτος εδω διπλα, κι αυτος σουπερ ηρωας ειναι, που ειναι πανω σε αλογο και αυτος?
- Ναι, αυτος ειναι ο Αγιος Δημητριος
- Και σκοτωνει εναν κακο?
- Ναι
- Αλλα, αλλα αυτος εδω διπλα που εχει ασπρα μουσια δεν ειναι σουπερ ηρωας αυτος, δε σκοτωνει κανενα, ουτε ειναι πανω σε αλογο
- Για να δω τι λεει - α, αυτος ειναι ο Αγιος Αντωνιος, ειναι γερακος και σοφος
- Αντωνιος? Δηλαδη σα τον Αντωνη Σαμαρα
- Μαμαααα, τι ειναι αυτος εδω στο τοιχο που ειναι πανω στο αλογο?
- Αυτος ειναι ο Αγιος Γεωργιος που σκοτωνει το Δρακο
- Γιατι σκοτωνει το Δρακο?
- Γιατι ειναι αγιος, δηλαδη σουπερ ηρωας
- Χα! Σουπερ ηρωας! Και αυτος εδω διπλα, κι αυτος σουπερ ηρωας ειναι, που ειναι πανω σε αλογο και αυτος?
- Ναι, αυτος ειναι ο Αγιος Δημητριος
- Και σκοτωνει εναν κακο?
- Ναι
- Αλλα, αλλα αυτος εδω διπλα που εχει ασπρα μουσια δεν ειναι σουπερ ηρωας αυτος, δε σκοτωνει κανενα, ουτε ειναι πανω σε αλογο
- Για να δω τι λεει - α, αυτος ειναι ο Αγιος Αντωνιος, ειναι γερακος και σοφος
- Αντωνιος? Δηλαδη σα τον Αντωνη Σαμαρα
Ετων Ντυο
Ειμαι ντυο. Ντυο, ντυο!!Το ξερω πολυ καλα γιατι πριν λιγες μερες η μαμα και ο μπαμπας μου αρχισαν να με ρωτανε συνεχεια, ποοοοσο εισαι αγαπη μουυυυ? Και εγω να λεω ντυο, και αυτοι να γελανε και να κανουν παλαμακια και μπραβο, και φτου και απο την αρχη. Οποτε προφανως προκειται για κατι σπουδαιο.
Δεν ηξερα στην αρχη τι τους επιασε, αλλα μετα καταλαβα. Ηταν αυτο που λεμε χαπα μπεμπε του γιου και ζαγιες ανιβερσερ, αυτο που σου φερνουν μια τουρτα με κερακια και τα φυσας και τα φυσας και ολοι χειροκροτανε και εχει και μπαλονια. Και φωτογραφιες. Εγω εσβησα κερακια τρεις φορες, μια στο σπιτι στις 26, μια στο σταθμο, και μια στο σπιτι τη Κυριακη στο παρτυ μου, που ηρθαν τα φιλαρακια μου να παιξουμε και μου εφεραν ολοι δωρα και μου εκαναν αγκαλιες και φιλια οι μαμαδες και μπαμπαδες τους και ημουν βασιλιας. Τι ωραια που ηταν. Ο αδερφος μου ελεγε οτι ειναι τεσσαρων, γιατι ειναι πιο μεγαλος και δυνατος και κανει κολπα σπουδαια και λεει διαφορα περιπλοκα που θελω και εγω να τα πω, ειναι θεος ο αδερφος μου. Ετσι θα γινω. Τους το δειχνω ολους, η μαμα λεει οτι ειμαι κωμωδιουλα, και ο μπαμπας λεει οτι ειμαι ενας μικρος παπαγαλος και με κοιτανε και σταζουνε μελι. Εγω ξερω οτι ειμαι Ντυο και δε με κραταει τιποτα πλεον. The world is not enough
Monday, May 21, 2012
Το μυαλο μου
Μπαμπα - χανω το μυαλο μου
Γιατι χανεις το μυαλο σου?
Απο τις πολλες ιδεες
Μηπως να τις πουμε μια μια, να τις ακουσουμε ολες?
Μμμ, για να σκεφτω, ειναι δυσκολο, οουφ απο που να αρχισω
Γιατι χανεις το μυαλο σου?
Απο τις πολλες ιδεες
Μηπως να τις πουμε μια μια, να τις ακουσουμε ολες?
Μμμ, για να σκεφτω, ειναι δυσκολο, οουφ απο που να αρχισω
Wednesday, May 16, 2012
Κοινωνια πολιτων
Περιμενω στο φαναρι. Μπροστα μου μια ταξη, 5-6 χρονων, περνανε τη διαβαση πιασμενα χερι χερι ανα δυο, μια δασκαλα μπροστα δειχνει το δρομο και μια πισω κλεινει τη πομπη. Στη κορυφη της πομπης ενα απο τα παιδια με το φωσφοριζε γιλεκο και σημαιακι στο χερι κανει τον οδηγο. Σοβαρος σοβαρος, το προσωπακι του συγκεντρωμενο και φωτισμενο, βλεπεις οτι το εχει παρει πολυ σοβαρα το ρολο. Αισθανεται σπουδαιος, εχει φουσκωσει απο περηφανια, σημερα ειναι ο σταρ της ταξης.
Οταν εγω πηγαινα σχολειο στην Αθηνα το '80 και '90 δε θυμαμαι ποτε να αναλαμβαναμε ρολους εξυπηρετησης της ομαδας. Τα παιδια συναγωνιζονταν για να ξεχωρισουν σε αλλα πραγματα. Καταρχην, και προφανως, στα μαθηματα Και ποιος θα ειναι απουσιολογος (να κρατας λογαριασμο των απουσιων των αλλων, τι τιμη και χαρα, τι ενδιαφερον, ποσο δημοφιλες με τους φιλους σου). Τις σχολικες γιορτες - τραγουδια, ποιηματα και παραστασεις - τις παρελασεις, ποιος θα ειναι σημαιοφορος και παραστατης και ποιος ψηλος θα ειναι μπροστα με το γαντι (μα πως το λενε αυτο και δε το θυμαμαι), αν θα εισαι στη πρωτη η δευτερη σειρα. Τις καλλιτεχνικες εκδηλωσεις, για να ξεδιπλωθουν τα ταλεντα στις τεχνες. Τα αθληματα. Τα πενταμελη συμβουλια, εκλογες στη ταξη για να προπονηθουμε στη πολιτικη. Τις καταληψεις, οπου αναδεικνυονταν οι πιο επαναστατες απο ολους.
Συμπερασμα, μπορεις να ξεχωρισεις στον αθλητισμο και στη τεχνη, μπορεις να αναδειχθεις οντας ο πιο διαβαστερος, ο πιο ψηλος και πιο καμαρωτος, ο πιο μαγκας και δημοφιλης. Δε θυμαμαι τιποτα που να αναδεικνυει τον υπεθυνο προς τους αλλους, αυτον που βοηθαει αλλους εθελοντικα, που βαζει το προσωπικο του χρονο για χαρη της ομαδας. Διπλα μας βρισκοταν ενα σχολειο για παιδια με ειδικες αναγκες. Πως ειναι δυνατον να μη τους ειδαμε και να μη μας ειδαν ΠΟΤΕ? Μια επισκεψη, μια κοινη δραστηριοτητα, εθελοντικες ασχολιες για να περασουμε χρονο μαζι.
Και υστερα αναρωτιομαστε γιατι κοιτανε ολοι την παρτη τους, γιατι δεν υπαρχει κοινωνια αληθινων πολιτων που υπευθυνα και αυθορμητα βοηθουν το συνολο, που δε θα κανουν μονο και μονο γιατι τους βολευει αλλα που θα βλαψει τους αλλους.
Αμ, αυτα ξεκινανε απο το νηπιαγωγειο
Οταν εγω πηγαινα σχολειο στην Αθηνα το '80 και '90 δε θυμαμαι ποτε να αναλαμβαναμε ρολους εξυπηρετησης της ομαδας. Τα παιδια συναγωνιζονταν για να ξεχωρισουν σε αλλα πραγματα. Καταρχην, και προφανως, στα μαθηματα Και ποιος θα ειναι απουσιολογος (να κρατας λογαριασμο των απουσιων των αλλων, τι τιμη και χαρα, τι ενδιαφερον, ποσο δημοφιλες με τους φιλους σου). Τις σχολικες γιορτες - τραγουδια, ποιηματα και παραστασεις - τις παρελασεις, ποιος θα ειναι σημαιοφορος και παραστατης και ποιος ψηλος θα ειναι μπροστα με το γαντι (μα πως το λενε αυτο και δε το θυμαμαι), αν θα εισαι στη πρωτη η δευτερη σειρα. Τις καλλιτεχνικες εκδηλωσεις, για να ξεδιπλωθουν τα ταλεντα στις τεχνες. Τα αθληματα. Τα πενταμελη συμβουλια, εκλογες στη ταξη για να προπονηθουμε στη πολιτικη. Τις καταληψεις, οπου αναδεικνυονταν οι πιο επαναστατες απο ολους.
Συμπερασμα, μπορεις να ξεχωρισεις στον αθλητισμο και στη τεχνη, μπορεις να αναδειχθεις οντας ο πιο διαβαστερος, ο πιο ψηλος και πιο καμαρωτος, ο πιο μαγκας και δημοφιλης. Δε θυμαμαι τιποτα που να αναδεικνυει τον υπεθυνο προς τους αλλους, αυτον που βοηθαει αλλους εθελοντικα, που βαζει το προσωπικο του χρονο για χαρη της ομαδας. Διπλα μας βρισκοταν ενα σχολειο για παιδια με ειδικες αναγκες. Πως ειναι δυνατον να μη τους ειδαμε και να μη μας ειδαν ΠΟΤΕ? Μια επισκεψη, μια κοινη δραστηριοτητα, εθελοντικες ασχολιες για να περασουμε χρονο μαζι.
Και υστερα αναρωτιομαστε γιατι κοιτανε ολοι την παρτη τους, γιατι δεν υπαρχει κοινωνια αληθινων πολιτων που υπευθυνα και αυθορμητα βοηθουν το συνολο, που δε θα κανουν μονο και μονο γιατι τους βολευει αλλα που θα βλαψει τους αλλους.
Αμ, αυτα ξεκινανε απο το νηπιαγωγειο
Subscribe to:
Posts (Atom)