This is not me and I dont want to be like that.ever
I dont know how she does it - Trailer
Friday, September 23, 2011
SPEED
Ντριν. οχι ακομα. σηκω σηκω/ ρουχα για το μικρο, ρουχα για τον μεγαλο, οχι αυτη τη μπλουζα ειναι δροσερη θα κρυωνει, καμια αλλη να βρω/ πρεπει οπωσδηποτε να βαλω πλυντηριο το απογεμα/ εγω τι να βαλω σημερα/ μαμα θελω πιπι/ αγκαλιες καλημερα, χουζουρεμα/ μααααμαα/ δευτερες αγκαλιες και καλημερα/ ντυνομαστε/ ετοιμο το γαλα σου/ οοοχι θελω και κον φεικς/ οκ/ κοιτα τον μικρουλη μπορει και κραταει το μπιμπερο μονος του/ γρηγορα παπουτσια και μπουφαν και στο αυτοκινητο/ καλη σας μερα αγαπες μου/ φευγουν με το μπαμπα/ ρουχα, παπουτσια, τσαντα, φρουτα, κλειδια και παω γραφειο/ ποπο ποσα email πρεπει να απαντησω παλι/ meeting 9-11.00/ τσεκαρω νεα εμαιλ, τσαντισμενη συναδελφος λεει βλακειες/ χαρωπη συναδελφος θελει να γιορτασουμε γενεθλια/ οχ αυτο το ρεπορτ ειναι για αυριο ποτε θα το τελειωσω / πρεπει να απαντησω αν θα παω σε αυτο το συνεδριο/ γαμωτο ταξιδι, δε θελω να λειπω απο το σπιτι, μπορω να παω και να ερθω ιταλια αυθημερον?/ οοχ δεν εχει απευθειας πτηση ,πρεπει να περασω και ενα βραδυ εκει/ τι θελει κι αυτος τωρα/ κι αλλο εμαιλ, προθεσμια μεθαυριο/ να το κανουμε αυτο το προτζεκτ/ η να το αφησουμε/ σαντουιτς απο τον απεναντι, φαρμακειο, τηλεφωνο στη παιδιατρο, μπιπ μπιπ η μαμα μου, τι κανεις παιδι μου τι νεα/ meeting 1.30-3/ νεα εμαιλ,πολλα /να κανονισω ποτε θα συναντηθουμε με τους αλλους για να συντονιστουμε/κοιτα να δεις αυτο το αρθρο δε το ειχα δει πως μου ξεφυγε/ μπορεις να ερθεις ενα λεπτο εχουμε ενα προβλημα/ οκ /ποτε θα τελειωσω πρεπει να φυγω να παω να τους παρω, θα προλαβω δε θα προλαβω/ τυπωνω τα χαρτια να τα παρω σπιτι/ βαρεμενος συναδελφος ειναι κομπλεξικος/ τρεχω στο γκαραζ/ στο δρομο παιζει ωραια μουσικη/ βροχη τρελλη/ σταση πρωτη ο σταθμος/ πως περασε σημερα, εκλαιγε? οχι/ μια διαροια, κατα τα αλλα καλα/ αγκαλιτσες φιλακια, μπουφαν και στο αυτοκινητο/ σταση δευτερη το νηπιαγωγειο/ στην αυλη παιζουνε/ μαμαααααααα/ αγαπη μου πως περασες/ τσαντα μπουφαν και στο αυτοκινητο/ στο δρομο ακουμε το πετρο και το λυκο/ βγαλε τα παπουτσια σου/ παμε να φαμε φρουτα και γιαουρτι/ οχι θελω σοκολατα/ παλι? παλι/πλαστελινη/ νερομπογιες/ ιστοριες με το δρακο καρυδα/ ηρθε ο μπαμπας/ μαγειρευω/ κοιταω και εμαιλ στη κουζινα/ φαι/ πλυντηριο ρουχων/μπανιο τα παιδια/ πλυντηριο πιατων/ στεγνωτηριο τα ρουχα/ αγκαλιες και χουζουρι και οι τεσσερεις μαζι/ εμαιλ και πρεπει να αρχισω να γραφω αυτο το αρθρο επιτελους/ με παιρνει ο υπνος δουλευοντας/διπλα μου ο μπαμπας κοιμαται με το στομα ανοιχτο και το λαπτοπ αγκαλια, εμεινε και αυτουνου η δουλεια του στη μεση.
καληνυχτα
Sunday, September 4, 2011
Life is good
Αλλο πραμα τουτος ο μικρουλης*
αλλη φατσα απο το μεγαλυτερο, μαλλια μπουκλακια, μαυρα αντι για καστανα, προσωπο ακομα πιο στρογγυλο, μαγουλα ακομα πιο μεγαλα. Ματια λοξα, Γιαπωνεζος. Και βλεφαρα λιγο βαρια, οταν τον βλεπουν ολοι με ρωτουν αν νυσταζει, οχι ετσι ειναι το ματια του, λεω. Φωνη μπασα. Γλυκας και τσαχπινης φοβερος, ολοι ναζια. Τσαμπουκας που παταει τις φωνες, πλακωνει και κατι σφαλιαρες οταν κατι δε του αρεσει. Τσαντιζεται και το κραταει, θελει λιγη ωρα να του περασει. Τολμηρος, δε φοβαται να κανει διαφορα και να φαει τα μουτρα του. Ανυπακουος. Τρυφερος, μας γεμιζει συνεχεια φιλια. Λεει 'κακα' οταν συμβει το γεγονος, ξερει ηδη τι ειναι αυτο (απιστευτο). Θα τον βαλουμε για εκπαιδευση απο νωρις. Βιαζεται να μεγαλωσει, και δε θελω
Κολλημενος με τη μαμα, χαλκομανια, αμα κανω εμφανιση στο δωματιο δεν υπαρχει κανεις αλλος γυρω, και παταει και ενα κλαμα για να μου ζητησει και τα ρεστα που ημουν εκτος δωματιου. Φωναζει ολη μερα επιτακτικα ΜΠΑΜΠΑ, και ΕΛΑ με θεσσαλονικη προφορα. Μιμειται τους ηχους και τις λεξεις μας, θελει να μιλησει και να τα πει ολα.
Ξεκαρδιζεται με τα κολπα του μικρακη, τον λατρευει, τον κοιταει σα θεο, τον γεμιζει φιλια, του γρατσουναει τη μυτη και του παιρνει τα παιχνιδια. Ο μικρακης τσαντιζεται αλλα το αγαπαει το μωρακι του πολυ.
Ειναι απιστευτο που εχουμε αυτο το δευτερο μικρο ανθρωπακι μας. Οταν τον κραταω αγκαλια, οταν ειμαστε ολοι μαζι στο πατωμα και γελαμε παρεα ειναι που λες, ναι η ζωη εχει νοημα και ειναι ωραια, ειναι πολυ ωραια τελικα
* μικρουλης στο μπλογκ ειναι ο νουμερο 2, ηλικιας 14 μηνων, μικρακης αντιθετα ειναι ο νουμερο ενα, 3,4 ετων
Wednesday, August 31, 2011
αποχωρισμος
Δε το περιμενα.
Πριν απο τρια χρονια, οταν πηγα για πρωτη φορα το μικρακη στο σταθμο, δε φανταζομουν ποτε οτι θα μου στοιχιζε ετσι οταν θα επρεπε να τελειωσει αυτη η εμπειρια. Ο σταθμος ηταν αναγκαιο κακο. Εχτες που ηρθε η μερα να τους χαιρετησουμε, ηταν η δυστυχια μου. Τρελλο κλαμα. Οχι ο μικρακης. Εγω.
Περασαν τρια χρονια. Εκανε ο μικρακης φιλους και μπηκαν στη ζωη μας, μαθαμε τα τραγουδια τους, τα βιβλια τους, φαγαμε μαζι χριστουγεννιατικα γλυκα, κολλησαμε τα κρυολογηματα τους και αυτοι τα δικα μας.
Οι τρεις κοπελες του σταθμου εγιναν η προεκταση της οικογενειας μας. Καθε μερα μοιραζομασταν το πιο σημαντικο μας μισο μαζι τους και αυτες τον φροντισαν σα δικο τους. Εκαναν καταπληκτικα πραγματα, εμαθαν στα παιδια τοσα και τοσα, απο το να ζωγραφιζουν με πινελο μεχρι να σεβονται τον αλλο και να περιμενουν στην ουρα οταν πρεπει, απο το να αγαπουν τα βιβλια, μεχρι το να ζητουν συγνωμη. Ναι προφανως ηρθαν δευτερες, γιατι πρωτα τους τα εμαθαν ολα αυτα η μαμα και ο μπαμπας.
Ομως χωρις αυτες η ζωη μας θα ηταν διαφορετικη. Μας εμαθαν να τολμουμε πραγματα που νομιζαμε οτι δε μπορει ακομα να τα κανει γιατι ειναι μωρο. Μας βοηθησαν να σπρωξουμε την ανεξαρτησια, τη κοινωνικοποιηση και την υπευθυνοτητα ενα βημα πιο περα. Μας βοηθησαν να μην αγχωνομαστε (κυριως εμενα). Του εδωσαν αγαπη πολλη και αγκαλιες την ωρα που λειπει η μαμα και ο μπαμπας, του μιλησαν με γνωση και εμπειρια, με δικαιοσυνη προς ολα τα παιδια και ωριμοτητα.
Δε το πιστευα εχτες οτι πρεπει να φυγουμε, και παει τελειωσε. Δε γινεται να τελειωσει, ειναι η καθημερινη μας ζωη.
Ο μικρουλης ηταν και αυτος στον ιδιο σταθμο, σε αλλη ταξη (και για λιγοτερο διαστημα), αλλα και εδω επεσε το κλαμα νουμερο δυο, καθως για λογους ανωτερας βιας θα πρεπει και αυτος να αλλαξει σταθμο. Τα εβαψα μαυρα.
Μπορουμε να μεινουμε για παντα μαζι?
Πριν απο τρια χρονια, οταν πηγα για πρωτη φορα το μικρακη στο σταθμο, δε φανταζομουν ποτε οτι θα μου στοιχιζε ετσι οταν θα επρεπε να τελειωσει αυτη η εμπειρια. Ο σταθμος ηταν αναγκαιο κακο. Εχτες που ηρθε η μερα να τους χαιρετησουμε, ηταν η δυστυχια μου. Τρελλο κλαμα. Οχι ο μικρακης. Εγω.
Περασαν τρια χρονια. Εκανε ο μικρακης φιλους και μπηκαν στη ζωη μας, μαθαμε τα τραγουδια τους, τα βιβλια τους, φαγαμε μαζι χριστουγεννιατικα γλυκα, κολλησαμε τα κρυολογηματα τους και αυτοι τα δικα μας.
Οι τρεις κοπελες του σταθμου εγιναν η προεκταση της οικογενειας μας. Καθε μερα μοιραζομασταν το πιο σημαντικο μας μισο μαζι τους και αυτες τον φροντισαν σα δικο τους. Εκαναν καταπληκτικα πραγματα, εμαθαν στα παιδια τοσα και τοσα, απο το να ζωγραφιζουν με πινελο μεχρι να σεβονται τον αλλο και να περιμενουν στην ουρα οταν πρεπει, απο το να αγαπουν τα βιβλια, μεχρι το να ζητουν συγνωμη. Ναι προφανως ηρθαν δευτερες, γιατι πρωτα τους τα εμαθαν ολα αυτα η μαμα και ο μπαμπας.
Ομως χωρις αυτες η ζωη μας θα ηταν διαφορετικη. Μας εμαθαν να τολμουμε πραγματα που νομιζαμε οτι δε μπορει ακομα να τα κανει γιατι ειναι μωρο. Μας βοηθησαν να σπρωξουμε την ανεξαρτησια, τη κοινωνικοποιηση και την υπευθυνοτητα ενα βημα πιο περα. Μας βοηθησαν να μην αγχωνομαστε (κυριως εμενα). Του εδωσαν αγαπη πολλη και αγκαλιες την ωρα που λειπει η μαμα και ο μπαμπας, του μιλησαν με γνωση και εμπειρια, με δικαιοσυνη προς ολα τα παιδια και ωριμοτητα.
Δε το πιστευα εχτες οτι πρεπει να φυγουμε, και παει τελειωσε. Δε γινεται να τελειωσει, ειναι η καθημερινη μας ζωη.
Ο μικρουλης ηταν και αυτος στον ιδιο σταθμο, σε αλλη ταξη (και για λιγοτερο διαστημα), αλλα και εδω επεσε το κλαμα νουμερο δυο, καθως για λογους ανωτερας βιας θα πρεπει και αυτος να αλλαξει σταθμο. Τα εβαψα μαυρα.
Μπορουμε να μεινουμε για παντα μαζι?
Friday, August 26, 2011
βιβλιογραφια?
γιατι η μοτοσυκλετα ειναι ασπρη?
γιατι εχει δρομο εδω?
γιατι οδηγεις το αυτοκινητο?
γιατι παμε να παιξουμε?
γιατι τρωμε?
γιατι προχωρουν τα αυτοκινητα?
γιατι βηχω?
γιατι πεταει το αεροπλανο?
γιατι περασε αυτος ο κυριος διπλα μας?
γιατι βρεχει?
γιατι ειναι μερα?
...
Εχει κανεις βιβλιογραφια για τα ανωθι θεματα?
γιατι εχει δρομο εδω?
γιατι οδηγεις το αυτοκινητο?
γιατι παμε να παιξουμε?
γιατι τρωμε?
γιατι προχωρουν τα αυτοκινητα?
γιατι βηχω?
γιατι πεταει το αεροπλανο?
γιατι περασε αυτος ο κυριος διπλα μας?
γιατι βρεχει?
γιατι ειναι μερα?
...
Εχει κανεις βιβλιογραφια για τα ανωθι θεματα?
Thursday, August 25, 2011
Εργατικα
Συνεχιζουμε στο οικοδομικο-εργατικο θεμα
Τον ρωταω
Εσυ τι δουλεια θελεις να κανεις οταν μεγαλωσεις?
Οταν μεγαλωσω θα πηγαινω στη δουλιτσα μου?
Ναι, σαν εμενα και το μπαμπα
Ε, θελω να κανω εργα
Τι εργα?
Δρομους, σπιτια
Και γεφυρες?
Και γεφυρες
Δηλαδη θα εισαι εργατης, η θα σχεδιαζεις τα σπιτια και τους δρομους?
Τι σημαινει σχεδιαζω?
Θα τα ζωγραφιζεις σε ενα χαρτι και θα λες πως θα γινουν
Οχι να ζωγραφιζω, θελω να κανω εργα
Εργατης θελει να γινει το παιδι, κι ας μεγαλοπιανομαστε εμεις με φιλοδοξιες. Φτυαρι και μυστρι θελει
Τον ρωταω
Εσυ τι δουλεια θελεις να κανεις οταν μεγαλωσεις?
Οταν μεγαλωσω θα πηγαινω στη δουλιτσα μου?
Ναι, σαν εμενα και το μπαμπα
Ε, θελω να κανω εργα
Τι εργα?
Δρομους, σπιτια
Και γεφυρες?
Και γεφυρες
Δηλαδη θα εισαι εργατης, η θα σχεδιαζεις τα σπιτια και τους δρομους?
Τι σημαινει σχεδιαζω?
Θα τα ζωγραφιζεις σε ενα χαρτι και θα λες πως θα γινουν
Οχι να ζωγραφιζω, θελω να κανω εργα
Εργατης θελει να γινει το παιδι, κι ας μεγαλοπιανομαστε εμεις με φιλοδοξιες. Φτυαρι και μυστρι θελει
μαστορες
Διαλογος μπαμπα - γιου στο αυτοκινητο
-Μπαμπα εμενα ποιος με εφαξε?
-Η μαμα και εγω, αγαπη μου
- Μα! Εισαστε μαστορες?
-Μπαμπα εμενα ποιος με εφαξε?
-Η μαμα και εγω, αγαπη μου
- Μα! Εισαστε μαστορες?
Tuesday, July 26, 2011
φτερνες
Λιμαρω και περιποιουμαι τις φτερνες μου στο μπανιο
- μαμα, τι κανεις εκει?
- περιποιουμαι τις φτερνες μου
- και μετα δε θα εχεις φτερνες?
- θα εχω, θα ειναι πιο μαλακες και πιο ωραιες
- εγω εχω φτερνες ?
- ναι αγαπη μου, ολοι εχουμε
- ναι αλλα εσυ μετα δε θα εχεις
στο αυτοκινητο το απογευμα
- μαμαααα, τωρα εσυ εχεις φτερνες?
Tuesday, July 12, 2011
Εχει κανεις καροτσι που δε χρειαζεται πλεον?
http://www.facebook.com/#!/photo.php?fbid=214942325189618&set=a.186934411323743.56179.184770871540097&type=1&theater
Ζητείται καροτσάκι για μωρό 18 μηνών:
Το Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες κάνει έκκληση για δωρεά ενός καροτσιού (μεταχειρισμένου) για να το προσφέρει σε μια μανά από το Αφγανιστάν για το 18 μηνών μωράκι της.
Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε στο 210 3800990.
Ζητείται καροτσάκι για μωρό 18 μηνών:
Το Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες κάνει έκκληση για δωρεά ενός καροτσιού (μεταχειρισμένου) για να το προσφέρει σε μια μανά από το Αφγανιστάν για το 18 μηνών μωράκι της.
Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε στο 210 3800990.
Tuesday, July 5, 2011
Ενας χρονος!
Ενος ετους! Ποτε περασε ο καιρος. Το θυμαμαι νεογεννητο. Και τωρα μπουσουλαει σα κομαντο, καθεται, ξαπλωνει, κανει κολπα, πιανει απαγορευμενες πριζες, βαζει στο στομα νοστιμα παπουτσια, λεει μπα μπα, μα μα, κα κα, ντα ντα. Γελαει, κανει κουκου τσα με μια πετσετα. Κανει παλαμακια, κανει γεια σου γεια σου.
Ειναι περιεργος να τα δει και να τα μαθει ολα, κανει αποστολες εξερευνησης κατω απο τα επιπλα, κοιταει τον αδερφο του σαν pop idol.
Το θυμαμαι με λιγα ψαρα μαλλακια της κοιλιας, και τωρα εχει μπουκλες δαχτυλιδια σα το Μαικλ Τζακσον.
Το θυμαμαι να κλαιει και να θελει την αγκαλια της μαμας, και τωρα παλι θελει την αγκαλια της μαμας και απλωνει τα χερακια, και μου σκαει και ενα φιλι στο μαγουλο.
Θα ειναι για παντα το μικρο μας. Το γλυκο μας το μουτρακι. Ακομα και οταν εχει τριχες στα ποδια και βαρια φωνη
Tuesday, June 7, 2011
Ποστ που χρωσταω 2
Πως ειναι η ζωη με δυο παιδια (εν αντιθεσει με τη ζωη με ενα παιδι)
- διπλη χαρα
- διπλα χαμογελακια, φιλακια
- διπλα μαγουλακια και πατουσακια
- μισος χρονος
- διπλα παμπερς
- εξοικονομηση πορων (βλ ρουχα, παιχνιδια, καροτσια)
- διπλες αντοχες
- διπλες γκρινιες
- μισο αγχος (δε μασας, εισαι βετερανος)
- διπλα κρυολογηματα
- μιση ξεκουραση
- τετραπλη αισθηση οτι το νοημα της ζωης βρισκεται εδω και τι διαολο κανω στο γραφειο
Ποστ που χρωσταω 1
Με ρωτησε η Εβιτα προχτες, τι γινεται γραφεις καθολου, η το κλεισες το μαγαζι? Αχ Εβιτα, που να προλαβω της λεω, εχω κανει αιτηση στο Θεο να μου αυξησει τις ωρες απο 24 σε 36 την ημερα, αλλα δε εισακουστηκε το αιτημα μου.
Λοιπον θα γραψω τα χρωστουμενα ποστακια μου
Χρωστουμενο ποστ νουμερο 1 -
Η ερευνα κοινου (τρομαρα μου) σχετικα με το αν αφηνετε/ εχετε αφησει το μωρο σας με γιαγια η παππου για να πατε ταξιδι. Οι περισσοτεροι απαντησαν οχι ποτε. Ουτε και εγω παιδια, το ομολογω - ποτε δε το εκανα μεχρι τωρα. Πιο πολλοι ειναι παντως αυτοι που αφησαν το μωρο μια φορα και τους αρεσε μαζι με αυτους που το κανουν που και που, παρα αυτοι που το αφησαν μια φορα και δε τους αρεσε. Να συμπερανουμε οτι απαξ και το δοκιμασεις μπορει και να σου αρεσει εν τελει? Χμ.
Εγω παντως δεν εχω ακομα φτασει εκει. Ειμαστε απο αυτους που προτιμουν τη (τρελλη) ταλαιπωρια και μαζι, παρα λιγοτερη ταλαιπωρια και χωρια.
Subscribe to:
Posts (Atom)