tag:blogger.com,1999:blog-67715745408718931982012-01-25T12:01:41.907+01:00μωρα, γονεις, και ολα τα υπολοιπαpeekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.comBlogger1121100tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-43458119563500102282012-01-23T11:04:00.010+01:002012-01-23T11:49:32.806+01:00Θα με μισησει οποιος με διαβαζει ηδη, και οποιος προσγειωθηκε εδω για πρωτη φορα θα με μισησει επισης. <br /><br />Τα μαμαδομπλογκ φυτρωνουν σα τα μανιταρια, τα μαμαδοforum εξαπλωνονται σαν επιδημια. Τη σημερον ημερα εννια στις δεκα μαμαδες με στοιχειωδη αντιληψη του ιντερνετ εξπλορερ νιωθουν οτι οφειλουν να εχουν ενα πανο που να το διαβαζει ο πλανητης ολος και να γραφουν για το πως ακριβως γεννησαν,λεπτο προς λεπτο,τις αλλαξιες,τα φαγια,τις αρρωστιες,τα κλαματα και τα κατορθωματα (ο αναμαρτητος πρωτος τον λιθον βαλλετω, μη παρεξηγουμεθα). Ειναι οπως το σλινγκ. Οπως τα βιολογικα φαγητα. Ειναι must, αν θες να θεωρησαι κουλ και συγχρονη μαμα. Επισης ειναι Η ΠΗΓΗ πληροφορησης. Τυφλα να εχουν οι γιατροι, οτι θες να μαθεις θα το ρωτησεις στα forum. Ολες οι μπλογκινες αναρτουν ιατρικα γιατροσοφια και αρθρα με περισση επιμελεια. Μια τεραστια γειτονια, οπου οι σημερινες μαμαδες απλωνουν μαζι τη μπουγαδα (βλεπε βγαζω τα απλυτα μου στη φορα) και λενε ολα αυτα τα οποια ο λοιπος πληθυσμος κοροιδευει ως κλισε (ναι, ακομα και εσυ πριν γινεις μαμα τα κοροιδευες). Αντι να καθονται στη πεζουλα διπλα στο βασιλικο και να πλεκουν, καθονται στο καναπε η στο γραφειο (εγω, τωρα) και ποσταρουν. Και με IPhone αμα λαχει.Μερικες πιο συγκρατημενα, αλλες με φορα, ολα τα προσωπικα χυμα στη μουρη σου.<br /> <br />Η θεματικη κυριαρχειται απο α) τη ΓΛΥΚΟΥΛΙΑΣΗ και β)την ΩΔΗ ΣΤΗ ΤΑΛΑΙΠΩΡΙΑ. Απο τις πιο ταλαντουχες συγγραφικα μεχρι τις πιο πεζες, ολες μα ολες οι μαμαδες το φερνουν γυρω τριγυρω απο αυτες τις δυο τασεις, εναλλαξ, συγχρονως η μονοθεματικα. <br />Ας πουμε οτι τη γλυκουλιαση την κατανοεις και τη χωνευεις πιο ευκολα, καθοτι προκειται για a priori γλυκα και τρυφερα ανθρωπακια που γεννουν αντιστοιχα συναισθηματα και γραφουν ωραια στη καμερα. Και εν τελει ειναι ευχαριστo. <br /><br />Αλλα την ωδη στη ταλαιπωρια πια? Ποσα και ποσα ποστ που μιλανε για λερωμενες μπλουζες και σεντονια με πιπι, για κλαματα στο θηλασμο, για μαυρους κυκλους στα ματια, για μεταμορφωση της πρωην γυριστρας λαμπερης γυναικας η καταξιωμενης career woman σε σερνομενο υποκειμενο, για υπαρξιακα 'ποια ειμαι' να τα σκισω τα πτυχια μου, οτι τα βρισκω σκουρα, ειναι δυκολο,το αγαπαω τοσο το μωρακι μου αλλα ειμαι ενα ρακος, και θα το βροντοφωναξω για να λαμψει η αληθεια, γιατι προφανως ολες οι μαμαδες αυτο νιωθουν αλλα δε τολμουν να το πουν? <br /><br />Οχι, δεν ειναι ετσι, σορρυ. Και θυμωνω καθε φορα που βλεπω (αλλο) ενα τετοιο ποστ.<br />Μηπως να χωνεψουμε οτι το επαγγελμα μαμα ανηκει στα βαρεα και ανθυγιεινα, και να παμε λιγο παρακατω? Oτι ζεις σε πιο αντιξοες συνθηκες, με λιγοτερο εγωκεντρικη θεωρηση. Αλλα βγαινεις επιτελους απο το τουνελ και προχωρας μπροστα. Get your act together, που λενε ευστοχα και οι Αγγλοι και δε μπορω ακριβως να το μεταφρασω. Ενηλικιωση. <br />Ψυχραιμια. <br />Μπας και οι γιαγιαδες ηταν ελαφρως πιο ψυχραιμες? Στο κατω κατω εκαναν παιδια μεσα σε πολεμους και πεινες, και το τελευταιο τους προβλημα, πιστεψε με, ηταν αν ειχαν καιρο για τον λαμπερο εαυτο τους.<br /><br />ΥΓ. Επισης μια τριτη ταση των μαμαδων μπλογκερς ειναι η υπεροψια (ο αναμαρτητος πρωτος τον λιθον βαλλετω)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-4345811956350010228?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-23249757267174475202012-01-23T10:21:00.002+01:002012-01-23T10:25:29.467+01:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-C103s9KdNHE/Tx0mznbZJJI/AAAAAAAAADw/kmayKyFuAlc/s1600/article-0-0B4D591E000005DC-905_634x399.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 202px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-C103s9KdNHE/Tx0mznbZJJI/AAAAAAAAADw/kmayKyFuAlc/s320/article-0-0B4D591E000005DC-905_634x399.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5700755371519976594" /></a><br /><br />Ιταλιδα ευρωβουλευτης σε συνεδριαση του της ολομελειας του Κοινοβουλιου στο Στρασβουργο με το νεογεννητο μωρο της στο σλινγκ.<br /><br />Μπραβο για το θαρρος σου, μακαρι και αλλες να ακολουθουσαν το παραδειγμα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-2324975726717447520?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-67523095286185541412012-01-19T15:52:00.003+01:002012-01-19T16:14:42.531+01:00Βαφεσαι - μεικ απ, κονσιλερ, μασκαρα, σκιες, ρουζ - σε 90 δευτερα<br />Διπλωνεις τα πλυμενα ρουχα ενω παραλληλα παιζεις παζλ στο πατωμα<br />Απαντας σε εμαιλ δουλειας ενω μαγειρευεις<br />Κανεις μπανιο και στεγνωνεις τα μαλλια σου στις 23:50<br />Κανεις επαγγελματικο τηλεφωνημα ενω ο μικρος κλαιει και φωναζει στο εναμισι μετρο διπλα σου<br />Ετοιμαζεις βαλιτσες για οικογενειακο ταξιδι μετα τις 22:00, ολο το βιος να χωρεσει σε δυο βαλιτσες. Παιρνεις τρεις μπλουζες για σενα, και πολλες ειναι.<br />Δε φτανεις παντα στο meeting στην ωρα σου, αλλα εν τελει η δουλεια γινεται<br />Πιο πολλη δουλεια, πιο πολλα deadlines, παντα ο ιδιος χρονος για να τα τελειωσεις. τρεξιμο<br />Δεν υπαρχει ποτε το ενα εξτρα δευτερολεπτο για να φτασεις στο σημειο να ολοκληρωσεις αυτο που θες να σκεφτεις, η να πεις. <br />Δε γινεται να βαρεθεις ποτε, γιατι δε προλαβαινεις.<br /><br />Ναι,τσακιζεσαι στη κουραση. Ναι, δεν ειναι οπως παλια. Αλλα το ξερουμε αυτο. <br />Και ξερεις γιατι δεν ειναι οπως παλια? Οχι γιατι δεν εχεις 15 ολοκληρα λεπτα για να βαφτεις. Αλλα γιατι στο μπανιο, διπλα στα ποδια σου, μπουσουλαει ενας ανθρωπακος με τεραστια φουσκωτα μαγουλα και μεγαλα ματια που απλωνει τα στρουμπουλα χερακια του και λεει 'αγκαλια'. Γιατι για αυτη την αγκαλια ζει, και εκεινη τη στιγμη εισαι τα παντα για αυτον. Γιατι υπαρχει ενας αλλος ανθρωπακος που σφιγγει το μπαμπα στην αγκαλια του και φοβαται μη ερθουν οι κακοι τη νυχτα και θελει να του πει ομορφα πραγματα ο μπαμπακας του για να ισορροπησει ο μικρος του κοσμος. <br /><br />Και αυτο ειναι το πανεμορφο Τωρα σου. <br /><br />Τη φετινη χρονια, τερμα η γκρινια. Τερμα τα κουραστηκα, κουραζομαι, τρεχω και δε φτανω. Θα τα βγαλουμε απο το λεξιλογιο μας. Τη φετινη χρονια θα φχαριστηθουμε τη παιδικη μας ζωη μεχρι τελικης πτωσεως. Γιατι το αξιζει<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-6752309528618554141?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-77287182837291698032011-11-22T22:55:00.005+01:002011-11-22T23:36:21.644+01:00Εχω ανοιξει δεκαπεντε παραθυρα στο ιντερνετ και ψαχνω μανιωδως να επιμορφωθω επι του θεματος 'τι κανεις με ενα τριχρονο που χτυπιεται και φωναζει και κλωτσαει και δε συνεργαζεται' (tantrums, η πολυ περιεκτικη αγγλικη λεξη)<br /><br />Ο περι ου ο λογος δεν ειναι ακριβως αυτο που λεμε συνεργασιμος. Περασε η φαση γουτσου γουτσου, εχουμε μπει στη μαχη <br /><br />δε θελει να βαλει τα ρουχα του το πρωι, αν του πεις οτι πρεπει, χτυπιεται (σημειωστε οτι ΒΙΑΖΟΜΑΣΤΕ να παμε στο γραφειο το πρωι)<br />δε θελει να παει στο κρεβατι του το βραδυ, αν του πεις οτι πρεπει, φωναζει και κλαιει<br />τριβει ψωμι με τα χερια και σκορπαει ολο χαρα ολο το χαμο στο πατωμα<br />κλωτσαει τον αδερφο του στη μουρη για πλακα η καπως ξεφυγε ολοκληρο ποδι και βρεθηκε στο κεφαλι του αλλουνου, ε δε πολυπροσεχει κιολας<br />θελει παγωτο (γιατι περασαμε μπροστα απο εκει που το πουλανε και του γυαλισε), του λες οχι γιατι μολις εφαγε ενα γιαουρτι και μια σοκολατα και δυο μπισκοτα - χτυπιεται<br />πας να τον βαλεις στο αυτοκινητο να παμε σπιτι και μπλοκαρει με χερια και με ποδια στη πορτα κλωτσωντας προς ολες τις κατευθυνσεις, αν του ζητησεις να μπει μεσα, λεει οχι, αν επιμεινεις, χτυπιεται<br />θελει να παρει τα κοφτερα μαχαιρια απο τη κουζινα για να κοψει, του λες οτι ειναι επικινδυνο για τα παιδακια και να το κανει η μαμα, οχι το θελει, κλαιει και χτυπιεται<br /><br />η λιστα ειναι ατελειωτη. Το 'κλαιει και χτυπιεται' συχνα σημαινει ουρλιαζει σαν αγριμι και ξεχναει οτι μπορει να μιλαει και να μας πει αυτο που θελει<br /><br />Σχολια της βιβλιογραφιας<br />- ειναι απολυτα φυσιολογικο (δηλαδη το extreme πως ειναι?)<br />- σορρυ, αποτυχατε ως γονεας, το παιδι σας θα γινει ενας βιαιος εγκληματιας (εεε, λιγο υπερβολη??)<br />- δε πρεπει να υποκυπτεις οταν επιμενει και να κανεις αυτο που θελει, γιατι αυτο περναει το μηνυμα οτι 'αν κλαις και χτυπιεσαι και φωναζεις, τοτε θα γινει αυτο που θες'<br />οκ, και εγω δε θελω να υποκυψω αλλα ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΕΥΚΟΛΟ <br /><br />- να βρεις τροπο να του αποσπασεις τη προσοχη απο το θεμα που τον απασχολει<br />ναι αλλα δεν ειναι χαζο το παιδι, θελει το παγωτο λεμε<br /><br />- να γυρισεις την αρνητικη διαθεση σε θετικη, κανοντας το παιδι να θελει να το κανει μονο του, και οχι να του το επιβαλλεις <br />αν αυτο δε συμπεριλαμβανει να τον ποτισεις και κατι για να συνεργαστει, δε νομιζω οτι ειναι ρεαλιστικο. εχει ηδη αποφασισει οτι θα κλαψει και θα χτυπηθει γιατι το θελει το θελει το θελει<br /><br />- να τον αγνοησεις λιγο μεχρι να ηρεμησει<br />Αποκλειεται, ανεβαινουν τα ντεσιμπελ και ουρλιαζει σα να τον σφαζουν<br /><br />- να εισαι πιο αυστηρος και ξεκαθαρος με τους κανονες<br />σχετικα αυστηροι ειμαστε και ξεκαθαροι ειμαστε, και τους ξερει τους κανονες, αλλα οι κανονες δεν ειναι για να τους υπερβαινουμε που λενε?<br /><br />- να μη χρησιμοποιεις συνεχεια την απειλη αρνητικων συνεπειων, 'αμα κανεις αυτο τοτε δεν εχει εκεινο'<br />κατανοω γιατι δεν ειναι καλη ιδεα, αλλα ομολογω οτι ειναι ενα απο τα λιγα πραγματα που πιανουν<br /><br />- να δειχνεις εμπαθεια και κατανοηση για τη κατασταση του, να νιωθει οτι σε εχει διπλα του και οχι απεναντι του<br />προσπαθω γενικα, αλλα μια κοινη θνητη εχει και αυτη κουραση και νευρα και καποια στιγμη κλαταρει και απλα θελει να δει λιγο συνεργασια απο την αλλη πλευρα, δεν εχει χρονο παντα για μεντιτεισον παρεα<br /><br />- να επιβραβευεις καλη συμπεριφορα, οταν καταφερνει να ελεγξει τα νευρα του και να πειθαρχησει <br />ωραιο ειναι αυτο, αλλα δε με βοηθαει τη στιγμη που καιγομαι, αναφερεται στο μεθαυριο<br /><br />Ενα τελευταιο που δε βρηκα στη βιβλιογραφια, αλλα το βρηκε ο μπαμπας, ειναι το γαργαλημα. Θα σε γαργαλησω. Δουλευει παντα προληπτικα. Απιστευτο, δοκιμαστε το<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-7728718283729169803?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-7406128091044904662011-10-20T10:58:00.007+02:002011-10-20T11:41:28.795+02:00Ειναι πολυ ευκολο οταν γραφω χαρωπα για τα κατορθωματα, τι κουκλια ειναι, τι φοβερες ατακες λενε, γουτσου γουτσου και τα λοιπα. Ειναι πολυ ευκολο οταν διαλαλω αποψεις και αφορισμους περι θηλασμου, φαγητου, παμπερς, διαπαιδαγωγησης, φροντιδας, γλωσσομαθειας κλπ κλπ οπως κανουμε ολοι μας με υφος παντογνωστη, τωρα που ειδαμε δυο φορες το εργο τα ξερουμε ολα τρομαρα μας. Ειναι(συνηθως) αστειο να λεω πως τη παλευουμε οι δυο γονεις τρεχοντας με τις δουλειες και τα παιδια. Δεν ειναι καθολου ευκολο να κανω ακτινογραφια του συναισθηματικου τους κοσμου, να καταλαβω να δω λιγο πιο περα, να εχω την πεποιθηση οτι ανταποκρινομαι. <br />Γιατι δεν ειναι μονο τα λοτζιστικς. Αυτα ειναι πολλα, ειναι ομως ευκολα και ορατα. Τσουλαει αυτοματα η ταινια με το καλημερα - ρουχα καθαρα, πρωινο γαλα, ετοιμασια για το νηπιαγωγειο/σταθμο, πισω στο σπιτι, παιχνιδια, μπανιο, φαι στο τραπεζι, υπνος, και ενδιαμεσα παιδιατρος και φαρμακα. Και φτου και απο την αρχη την αλλη μερα. <br /><br />Και μετα? Τα αλλα, τα αορατα. Αισθανονται ασφαλεια, πιστευουν στον εαυτο τους? Εχουν απαντησεις στη περιεργεια τους? Εχουν ερεθισματα αρκετα και καλα που να τους σπρωχνουν λιγο πιο περα? Εχουν καλυψη για τους φοβους τους? Μαθαινουν τα ορια και τις δυναμεις τους? Πως να συνυπαρχουν με αλλους πολιτισμενα, πως να υπακουουν σε κανονες, πως να κανουν ονειρα και να τα κυνηγουν? Μαθαινουν την ανθρωπια, την αγαπη, το σεβασμο, τη συμπονοια? Μαθαινουν την αληθεια? Ειμαστε εκει οσο χρειαζονται?Ισορροπουν καλα? Πως αποκωδικοποιειται το κλαμα, η γκρινια, τα νευρα? Μου μου πειτε πειναει, διψαει, ειναι κουρασμενος, νυσταζει. ΟΚ, εννοω τα υπολοιπα. <br />Τι ειναι οι νορμαλ παιδικες ανησυχιες, και τι ειναι επιπλεον αναγκη? <br />Δεν εχει κανονες, δεν εχει benchmarks, εχει (πολλα) βιβλια που το καθενα λεει το μακρυ του και το κοντο του, και εχει και αυτο το περιβοητο, καθαγιασμενο 'ενστικτο', που καποιοι το βρηκαν και απο τοτε ειναι καραμελα για ευκολη λυση.<br /><br />Θα υπερβαλλω τωρα, αλλα το trailer της ταινιας <a href="http://www.imdb.com/title/tt1242460/">'We need to talk about Kevin'</a> σου φερνει τετοιο ΣΟΚ και υπαρξιακη ταραχη χωρις επιστροφη, και σου βαζει το ερωτημα 'Και που ξερω εγω οτι αυτα που κανω τα κανω σωστα????'<br />Το ενστικτο?? Θελω μια πιο σοβαρη απαντηση, για να μη φρικαρουμε ολοι<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-740612809104490466?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-29370814515660636882011-10-14T10:34:00.002+02:002011-10-14T10:46:52.683+02:00Αγαπουλα μου αυριο θα παω στο αεροδρομιο και θα παρω το αεροπλανο και θα παω ενα ταξιδι με τη δουλιτσα μου. <br />Που θα πας μαμαααα? <br />Στη Μαλτα. <br />Χα, τι ονομα ειναι αυτο. <br />Ναι ειναι μια χωρα που τη λενε Μαλτα, ελα να σου δειξω στο χαρτη.<br />Και γιατι θα πας μαμααα?<br />Γιατι ειναι η δουλιτσα μου αγαπη μου, πρεπει να παω<br />Οχι να μη πας<br />Δε γινεται αγαπη μου πρεπει να παω. Θα κανω γρηγορα τη δουλιτσα μου και θα γυρισω τη Παρασκευη.<br />Θελω να ερθω μαζι σου στο αεροπλανο<br />Οχι καρδουλα μου δε γινεται. Μερικες φορες η μαμα και ο μπαμπας πρεπει να πανε ταξιδι για τη δουλεια τους. Αλλα θα σου φερω εκπληξουλα, οπως παντα <br />(η φατσα αλλαζει) τιιιι?<br />δε μπορω να σου πω, ειναι εκπληξουλα<br /><br />ζοριζομαι<br />[...]<br /><br />Την επομενη μερα στο σκαιπ απο το ξενοδοχειο<br />Τι κανεις αγαπη μου? Πως περνατε ?<br />Μαμαααα! Ωωωω να η μαμα! Θα ερθεις τωρα μαμα?<br />Μεθαυριο θα ερθω, οχι ακομα αγαπη μου<br />Οχι θελω να ερθεις σημερα...<br />Δε γινεται αγαπη μου, εχω ακομα δουλιτσα εδω<br />(κατσουφιαζει)<br />Δε μου αρεσει η δουλιτσα σου<br />Σου πηρα την εκπληξουλα που σου ελεγα!<br />(η φατσα αλλαζει)<br />τιιιι?<br /><br />μη κλεισεις μαμα το σκαιπ<br />...<br /><br />ζοριζομαι, ζοριζομαι πολυ.τ ματια μου γεμιζουν δακρυα.μη κλαψεις τωρα, οχι τωρα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-2937081451566063688?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-73686014529028758662011-09-23T14:10:00.002+02:002011-09-23T14:15:26.701+02:00This is not me and I dont want to be like that.ever<br /><br />I dont know how she does it - Trailer<br /><br /><object style="height: 390px; width: 640px;"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/BjQIv1KI59s?version=3"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowScriptAccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/BjQIv1KI59s?version=3" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" allowscriptaccess="always" width="640" height="360"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-7368601452902875866?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-91798157746861595932011-09-23T00:04:00.004+02:002011-09-23T14:06:51.584+02:00Ντριν. οχι ακομα. σηκω σηκω/ ρουχα για το μικρο, ρουχα για τον μεγαλο, οχι αυτη τη μπλουζα ειναι δροσερη θα κρυωνει, καμια αλλη να βρω/ πρεπει οπωσδηποτε να βαλω πλυντηριο το απογεμα/ εγω τι να βαλω σημερα/ μαμα θελω πιπι/ αγκαλιες καλημερα, χουζουρεμα/ μααααμαα/ δευτερες αγκαλιες και καλημερα/ ντυνομαστε/ ετοιμο το γαλα σου/ οοοχι θελω και κον φεικς/ οκ/ κοιτα τον μικρουλη μπορει και κραταει το μπιμπερο μονος του/ γρηγορα παπουτσια και μπουφαν και στο αυτοκινητο/ καλη σας μερα αγαπες μου/ φευγουν με το μπαμπα/ ρουχα, παπουτσια, τσαντα, φρουτα, κλειδια και παω γραφειο/ ποπο ποσα email πρεπει να απαντησω παλι/ meeting 9-11.00/ τσεκαρω νεα εμαιλ, τσαντισμενη συναδελφος λεει βλακειες/ χαρωπη συναδελφος θελει να γιορτασουμε γενεθλια/ οχ αυτο το ρεπορτ ειναι για αυριο ποτε θα το τελειωσω / πρεπει να απαντησω αν θα παω σε αυτο το συνεδριο/ γαμωτο ταξιδι, δε θελω να λειπω απο το σπιτι, μπορω να παω και να ερθω ιταλια αυθημερον?/ οοχ δεν εχει απευθειας πτηση ,πρεπει να περασω και ενα βραδυ εκει/ τι θελει κι αυτος τωρα/ κι αλλο εμαιλ, προθεσμια μεθαυριο/ να το κανουμε αυτο το προτζεκτ/ η να το αφησουμε/ σαντουιτς απο τον απεναντι, φαρμακειο, τηλεφωνο στη παιδιατρο, μπιπ μπιπ η μαμα μου, τι κανεις παιδι μου τι νεα/ meeting 1.30-3/ νεα εμαιλ,πολλα /να κανονισω ποτε θα συναντηθουμε με τους αλλους για να συντονιστουμε/κοιτα να δεις αυτο το αρθρο δε το ειχα δει πως μου ξεφυγε/ μπορεις να ερθεις ενα λεπτο εχουμε ενα προβλημα/ οκ /ποτε θα τελειωσω πρεπει να φυγω να παω να τους παρω, θα προλαβω δε θα προλαβω/ τυπωνω τα χαρτια να τα παρω σπιτι/ βαρεμενος συναδελφος ειναι κομπλεξικος/ τρεχω στο γκαραζ/ στο δρομο παιζει ωραια μουσικη/ βροχη τρελλη/ σταση πρωτη ο σταθμος/ πως περασε σημερα, εκλαιγε? οχι/ μια διαροια, κατα τα αλλα καλα/ αγκαλιτσες φιλακια, μπουφαν και στο αυτοκινητο/ σταση δευτερη το νηπιαγωγειο/ στην αυλη παιζουνε/ μαμαααααααα/ αγαπη μου πως περασες/ τσαντα μπουφαν και στο αυτοκινητο/ στο δρομο ακουμε το πετρο και το λυκο/ βγαλε τα παπουτσια σου/ παμε να φαμε φρουτα και γιαουρτι/ οχι θελω σοκολατα/ παλι? παλι/πλαστελινη/ νερομπογιες/ ιστοριες με το δρακο καρυδα/ ηρθε ο μπαμπας/ μαγειρευω/ κοιταω και εμαιλ στη κουζινα/ φαι/ πλυντηριο ρουχων/μπανιο τα παιδια/ πλυντηριο πιατων/ στεγνωτηριο τα ρουχα/ αγκαλιες και χουζουρι και οι τεσσερεις μαζι/ εμαιλ και πρεπει να αρχισω να γραφω αυτο το αρθρο επιτελους/ με παιρνει ο υπνος δουλευοντας/διπλα μου ο μπαμπας κοιμαται με το στομα ανοιχτο και το λαπτοπ αγκαλια, εμεινε και αυτουνου η δουλεια του στη μεση. <div>καληνυχτα<br /><div><br /></div><div> </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-9179815774686159593?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-62052036656682660472011-09-04T23:45:00.004+02:002011-09-05T00:08:10.440+02:00Αλλο πραμα τουτος ο μικρουλης*<div> <br /></div><div>αλλη φατσα απο το μεγαλυτερο, μαλλια μπουκλακια, μαυρα αντι για καστανα, προσωπο ακομα πιο στρογγυλο, μαγουλα ακομα πιο μεγαλα. Ματια λοξα, Γιαπωνεζος. Και βλεφαρα λιγο βαρια, οταν τον βλεπουν ολοι με ρωτουν αν νυσταζει, οχι ετσι ειναι το ματια του, λεω. Φωνη μπασα. Γλυκας και τσαχπινης φοβερος, ολοι ναζια. Τσαμπουκας που παταει τις φωνες, πλακωνει και κατι σφαλιαρες οταν κατι δε του αρεσει. Τσαντιζεται και το κραταει, θελει λιγη ωρα να του περασει. Τολμηρος, δε φοβαται να κανει διαφορα και να φαει τα μουτρα του. Ανυπακουος. Τρυφερος, μας γεμιζει συνεχεια φιλια. Λεει 'κακα' οταν συμβει το γεγονος, ξερει ηδη τι ειναι αυτο (απιστευτο). Θα τον βαλουμε για εκπαιδευση απο νωρις. Βιαζεται να μεγαλωσει, και δε θελω</div><div> <br /></div><div>Κολλημενος με τη μαμα, χαλκομανια, αμα κανω εμφανιση στο δωματιο δεν υπαρχει κανεις αλλος γυρω, και παταει και ενα κλαμα για να μου ζητησει και τα ρεστα που ημουν εκτος δωματιου. Φωναζει ολη μερα επιτακτικα ΜΠΑΜΠΑ, και ΕΛΑ με θεσσαλονικη προφορα. Μιμειται τους ηχους και τις λεξεις μας, θελει να μιλησει και να τα πει ολα.</div><div>Ξεκαρδιζεται με τα κολπα του μικρακη, τον λατρευει, τον κοιταει σα θεο, τον γεμιζει φιλια, του γρατσουναει τη μυτη και του παιρνει τα παιχνιδια. Ο μικρακης τσαντιζεται αλλα το αγαπαει το μωρακι του πολυ. </div><div> <br /></div><div>Ειναι απιστευτο που εχουμε αυτο το δευτερο μικρο ανθρωπακι μας. Οταν τον κραταω αγκαλια, οταν ειμαστε ολοι μαζι στο πατωμα και γελαμε παρεα ειναι που λες, ναι η ζωη εχει νοημα και ειναι ωραια, ειναι πολυ ωραια τελικα</div><div> <br /><div><div>* μικρουλης στο μπλογκ ειναι ο νουμερο 2, ηλικιας 14 μηνων, μικρακης αντιθετα ειναι ο νουμερο ενα, 3,4 ετων</div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-6205203665668266047?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-35227059543017651582011-08-31T19:11:00.002+02:002011-08-31T19:29:44.450+02:00Δε το περιμενα. <br /> <br />Πριν απο τρια χρονια, οταν πηγα για πρωτη φορα το μικρακη στο σταθμο, δε φανταζομουν ποτε οτι θα μου στοιχιζε ετσι οταν θα επρεπε να τελειωσει αυτη η εμπειρια. Ο σταθμος ηταν αναγκαιο κακο. Εχτες που ηρθε η μερα να τους χαιρετησουμε, ηταν η δυστυχια μου. Τρελλο κλαμα. Οχι ο μικρακης. Εγω. <br /> <br />Περασαν τρια χρονια. Εκανε ο μικρακης φιλους και μπηκαν στη ζωη μας, μαθαμε τα τραγουδια τους, τα βιβλια τους, φαγαμε μαζι χριστουγεννιατικα γλυκα, κολλησαμε τα κρυολογηματα τους και αυτοι τα δικα μας. <br />Οι τρεις κοπελες του σταθμου εγιναν η προεκταση της οικογενειας μας. Καθε μερα μοιραζομασταν το πιο σημαντικο μας μισο μαζι τους και αυτες τον φροντισαν σα δικο τους. Εκαναν καταπληκτικα πραγματα, εμαθαν στα παιδια τοσα και τοσα, απο το να ζωγραφιζουν με πινελο μεχρι να σεβονται τον αλλο και να περιμενουν στην ουρα οταν πρεπει, απο το να αγαπουν τα βιβλια, μεχρι το να ζητουν συγνωμη. Ναι προφανως ηρθαν δευτερες, γιατι πρωτα τους τα εμαθαν ολα αυτα η μαμα και ο μπαμπας. <br /> <br />Ομως χωρις αυτες η ζωη μας θα ηταν διαφορετικη. Μας εμαθαν να τολμουμε πραγματα που νομιζαμε οτι δε μπορει ακομα να τα κανει γιατι ειναι μωρο. Μας βοηθησαν να σπρωξουμε την ανεξαρτησια, τη κοινωνικοποιηση και την υπευθυνοτητα ενα βημα πιο περα. Μας βοηθησαν να μην αγχωνομαστε (κυριως εμενα). Του εδωσαν αγαπη πολλη και αγκαλιες την ωρα που λειπει η μαμα και ο μπαμπας, του μιλησαν με γνωση και εμπειρια, με δικαιοσυνη προς ολα τα παιδια και ωριμοτητα. <br /> <br />Δε το πιστευα εχτες οτι πρεπει να φυγουμε, και παει τελειωσε. Δε γινεται να τελειωσει, ειναι η καθημερινη μας ζωη. <br />Ο μικρουλης ηταν και αυτος στον ιδιο σταθμο, σε αλλη ταξη (και για λιγοτερο διαστημα), αλλα και εδω επεσε το κλαμα νουμερο δυο, καθως για λογους ανωτερας βιας θα πρεπει και αυτος να αλλαξει σταθμο. Τα εβαψα μαυρα. <br /> <br />Μπορουμε να μεινουμε για παντα μαζι? <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-3522705954301765158?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-36872569491197468812011-08-26T11:09:00.004+02:002011-08-26T11:34:49.078+02:00γιατι η μοτοσυκλετα ειναι ασπρη? <br />γιατι εχει δρομο εδω? <br />γιατι οδηγεις το αυτοκινητο? <br />γιατι παμε να παιξουμε? <br />γιατι τρωμε? <br />γιατι προχωρουν τα αυτοκινητα? <br />γιατι βηχω? <br />γιατι πεταει το αεροπλανο? <br />γιατι περασε αυτος ο κυριος διπλα μας? <br />γιατι βρεχει? <br />γιατι ειναι μερα? <br />... <br /> <br />Εχει κανεις βιβλιογραφια για τα ανωθι θεματα? <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-3687256949119746881?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-26802993026025173962011-08-25T16:56:00.002+02:002011-08-25T17:10:12.070+02:00Συνεχιζουμε στο οικοδομικο-εργατικο θεμα <br /> <br />Τον ρωταω <br /> <br />Εσυ τι δουλεια θελεις να κανεις οταν μεγαλωσεις? <br />Οταν μεγαλωσω θα πηγαινω στη δουλιτσα μου? <br />Ναι, σαν εμενα και το μπαμπα <br />Ε, θελω να κανω εργα <br />Τι εργα? <br />Δρομους, σπιτια <br />Και γεφυρες? <br />Και γεφυρες <br />Δηλαδη θα εισαι εργατης, η θα σχεδιαζεις τα σπιτια και τους δρομους? <br />Τι σημαινει σχεδιαζω? <br />Θα τα ζωγραφιζεις σε ενα χαρτι και θα λες πως θα γινουν <br />Οχι να ζωγραφιζω, θελω να κανω εργα <br /> <br />Εργατης θελει να γινει το παιδι, κι ας μεγαλοπιανομαστε εμεις με φιλοδοξιες. Φτυαρι και μυστρι θελει <br /> <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-2680299302602517396?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-21022484271027350462011-08-25T15:50:00.002+02:002011-08-25T15:54:16.193+02:00Διαλογος μπαμπα - γιου στο αυτοκινητο <br /> <br />-Μπαμπα εμενα ποιος με εφαξε? <br />-Η μαμα και εγω, αγαπη μου <br />- Μα! Εισαστε μαστορες? <br /> <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-2102248427102735046?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-69902564883094054302011-07-26T09:53:00.005+02:002011-08-25T15:52:27.583+02:00<div>Λιμαρω και περιποιουμαι τις φτερνες μου στο μπανιο</div><div>- μαμα, τι κανεις εκει?</div><div>- περιποιουμαι τις φτερνες μου</div><div>- και μετα δε θα εχεις φτερνες?</div><div>- θα εχω, θα ειναι πιο μαλακες και πιο ωραιες</div><div>- εγω εχω φτερνες ?</div><div>- ναι αγαπη μου, ολοι εχουμε</div><div>- ναι αλλα εσυ μετα δε θα εχεις</div><div> <br /></div><div>στο αυτοκινητο το απογευμα</div><div>- μαμαααα, τωρα εσυ εχεις φτερνες?</div><div> <br /></div><div> <br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-6990256488309405430?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-32286164256106913732011-07-12T15:13:00.002+02:002011-07-12T15:22:14.750+02:00http://www.facebook.com/#!/photo.php?fbid=214942325189618&amp;set=a.186934411323743.56179.184770871540097&amp;type=1&amp;theater<br /><br /><br /><span class="fbPhotoCaptionText">Ζητείται καροτσάκι για μωρό 18 μηνών:<br /><br />Το Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες κάνει έκκληση για δωρεά ενός καροτσιού (μεταχειρισμένου) για να το προσφέρει σε μια μανά από το Αφγανιστάν για το 18 μηνών μωράκι της.<br /><br />Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε στο 210 3800990.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-3228616425610691373?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-29621011770054176902011-07-05T15:22:00.004+02:002011-07-05T15:37:43.758+02:00<div><br /></div>Το μωρακι μας μεγαλωσε και εκλεισε το πρωτο του χρονο τη προηγουμενη εβδομαδα !<div><br /></div><div>Ενος ετους! Ποτε περασε ο καιρος. Το θυμαμαι νεογεννητο. Και τωρα μπουσουλαει σα κομαντο, καθεται, ξαπλωνει, κανει κολπα, πιανει απαγορευμενες πριζες, βαζει στο στομα νοστιμα παπουτσια, λεει μπα μπα, μα μα, κα κα, ντα ντα. Γελαει, κανει κουκου τσα με μια πετσετα. Κανει παλαμακια, κανει γεια σου γεια σου.</div><div>Ειναι περιεργος να τα δει και να τα μαθει ολα, κανει αποστολες εξερευνησης κατω απο τα επιπλα, κοιταει τον αδερφο του σαν pop idol. </div><div>Το θυμαμαι με λιγα ψαρα μαλλακια της κοιλιας, και τωρα εχει μπουκλες δαχτυλιδια σα το Μαικλ Τζακσον. </div><div>Το θυμαμαι να κλαιει και να θελει την αγκαλια της μαμας, και τωρα παλι θελει την αγκαλια της μαμας και απλωνει τα χερακια, και μου σκαει και ενα φιλι στο μαγουλο.</div><div><br /></div><div>Θα ειναι για παντα το μικρο μας. Το γλυκο μας το μουτρακι. Ακομα και οταν εχει τριχες στα ποδια και βαρια φωνη </div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-2962101177005417690?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-59542418734740680142011-06-07T17:35:00.005+02:002011-06-07T17:45:12.438+02:00Πως ειναι η ζωη με δυο παιδια (εν αντιθεσει με τη ζωη με ενα παιδι)<div><br /></div><div>- διπλη χαρα </div><div>- διπλα χαμογελακια, φιλακια</div><div>- διπλα μαγουλακια και πατουσακια</div><div>- μισος χρονος </div><div>- διπλα παμπερς</div><div>- εξοικονομηση πορων (βλ ρουχα, παιχνιδια, καροτσια)</div><div>- διπλες αντοχες </div><div>- διπλες γκρινιες </div><div>- μισο αγχος (δε μασας, εισαι βετερανος)</div><div>- διπλα κρυολογηματα </div><div>- μιση ξεκουραση </div><div>- τετραπλη αισθηση οτι το νοημα της ζωης βρισκεται εδω και τι διαολο κανω στο γραφειο</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-5954241873474068014?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-20040751550595433962011-06-07T17:17:00.003+02:002011-06-07T17:35:06.600+02:00Με ρωτησε η <a href="http://lytasfamily.blogspot.com/">Εβιτα </a>προχτες, τι γινεται γραφεις καθολου, η το κλεισες το μαγαζι? Αχ Εβιτα, που να προλαβω της λεω, εχω κανει αιτηση στο Θεο να μου αυξησει τις ωρες απο 24 σε 36 την ημερα, αλλα δε εισακουστηκε το αιτημα μου.<div><br /></div><div>Λοιπον θα γραψω τα χρωστουμενα ποστακια μου</div><div><br /></div><div>Χρωστουμενο ποστ νουμερο 1 -</div><div>Η ερευνα κοινου (τρομαρα μου) σχετικα με το αν αφηνετε/ εχετε αφησει το μωρο σας με γιαγια η παππου για να πατε ταξιδι. Οι περισσοτεροι απαντησαν οχι ποτε. Ουτε και εγω παιδια, το ομολογω - ποτε δε το εκανα μεχρι τωρα. Πιο πολλοι ειναι παντως αυτοι που αφησαν το μωρο μια φορα και τους αρεσε μαζι με αυτους που το κανουν που και που, παρα αυτοι που το αφησαν μια φορα και δε τους αρεσε. Να συμπερανουμε οτι απαξ και το δοκιμασεις μπορει και να σου αρεσει εν τελει? Χμ.</div><div><br /></div><div>Εγω παντως δεν εχω ακομα φτασει εκει. Ειμαστε απο αυτους που προτιμουν τη (τρελλη) ταλαιπωρια και μαζι, παρα λιγοτερη ταλαιπωρια και χωρια. </div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-2004075155059543396?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-49074062502305017542011-05-09T14:00:00.004+02:002011-05-19T15:30:40.780+02:00Ανθολογια προσφατων αποφθεγματων του μικρακη<br /><br />- εισαι ωραια γυναικα μαμα (ενω με κοιταει εξεταστικα)<br /><br />- εισαι φοβερο κοριτσι μαμα (ακομα καλυτερο απο το παραπανω, κατεβαινει ηλικιακα και ειναι πιο funky)<br /><br />- o νεσκαφεας (μπερδεμα του 'εκσκαφεας' με τη 'νεσπρεσιερα')<br /><br />- Ο Χριστουλης στην εκκλησια (Πασχα γαρ) - ναι αλλα η Χριστουλα που ειναι?<br /><br />- στο αεροπλανο: ο πιλοτος και η πιλοτιά (αεροσυνοδος)<br /><br />- οταν μεγαλωσω θα παρω ενα και δυο και τρια και τεσσερα και πεντε δεινοσαυρους και θα τους βαλω στο πορτ μπαγκαζ στο αυτοκινητο μου και ο μπαμπας θα ειναι παιδακι και η μαμα θα ειναι παιδακι και εγω θα ειμαι ο μπαμπας σας και ο [το μωρο] θα ειναι η μαμα σας, οκ?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-4907406250230501754?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-11469396697073376372011-04-12T16:34:00.003+02:002011-04-13T15:16:05.378+02:00<div> </div><div><br />Το <a href="http://www.hamogelo.gr/default.asp?pid=50&amp;newid=727#">Χαμογελο του Παιδιου</a> κανει πανελληνια εκκληση για ενισχυση<br /><br /></div><div> </div><div>Το Χαμογελο ΠΡΕΠΕΙ να συνεχισει να υπαρχει!</div><div> </div><div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-1146939669707337637?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-4624575748630324062011-03-14T10:30:00.004+01:002011-03-14T10:41:28.752+01:00Εκανα την ερωτηση απο περιεργεια, αλλα και για να καταλαβω που βρισκομαι εγω και τι κανει η δικη μου γενια γονεων (και ναι, ειμαι τελικα στη πλειοψηφια).<br /><br />Λοιπον, εκ των λιγων μα εκλεκτων απαντησεων που ελαβα στη μικρουλα survey, η πλειοψηφια (60%) δε φερνει babysitter στο σπιτι για να παει βολτα. Εν συνεχεια, ενα 20% εχει τη γιαγια ως εναλλακτικη. Babysitter φερνει ενας στους πεντε.<br /><br />Θα ειχε ενδιαφερον να μαθει κανεις λιγο περισσοτερα για το προφιλ των γονεων, π.χ. περιοχη/χωρα, ηλικια, κοινωνικοοικονομικη κατασταση, αλλοι οικογενειακοι παραγοντες (π.χ. κατασταση υγειας και διαθεσιμοτητα παππουδων/γιαγιαδων, ενδοοικογενειακες σχεσεις κλπ) γιατι ειμαι σιγουρη οτι οι επιλογες εχουν να κανουν και με αυτο...<br /><br />Επομενη ερωτηση - αφηνετε/ εχετε αφησει το μωρο σας για να πατε ταξιδι?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-462457574863032406?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-50801115903946515692011-02-22T15:31:00.003+01:002011-02-22T15:58:00.360+01:00<div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-crrxLdahZfA/TWPJVZlP6BI/AAAAAAAAADk/veiPP_IhVXg/s1600/closed-sign.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; width: 320px; height: 239px; text-align: center; display: block; cursor: pointer;" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5576522133096359954" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-crrxLdahZfA/TWPJVZlP6BI/AAAAAAAAADk/veiPP_IhVXg/s320/closed-sign.jpg" /></a>λογω πυρετου, αρρωστιας και αναγκης για συνεχεις αγκαλιες</div><div> </div><div>θα επανελθουμε συντομα</div><div> </div><div> </div><div> </div><div><br /><div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-5080111590394651569?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-87226439671785146252011-02-12T21:51:00.005+01:002011-02-12T22:15:54.332+01:00<div><div>Ποσο δυσκολο ειναι να κανεις ενα ντους? </div><div>Λες παω να κανω μπανιο, και πας.</div><div><br /></div><div> </div><div>Γρηγορο ντους πριν βγεις βολτα, ντους για να ανοιξει το ματι το πρωι πριν το καφε και τα ρουχα του γραφειου, μπανιο με μπουρμπουληθρες και αλατα στη μπανιερα για να χαλαρωσεις... Μαλακτικες κρεμες, τζιβες και scrub. Ο,τι και να κανεις, αυθορμητως αποφασιζεις και οδευεις προς το μπανιο. Δε θελει και στρατηγικο σχεδιασμο.</div><div> </div><div>Απο τοτε που εχω δυο παιδια το ντους ειναι πολυτιμη και μαγικη ενασχοληση. Ειναι αδυνατον να πεις παω και να πας. Θα περασει ενα τριωρο μεχρι να βρεθει ο χρονος. Πρεπει να βρεθει και να τοποθετηθει στο προγραμμα το 15λεπτο αυτο σε σχεση με τα μπανια, φαγια, κακα, πιπι, παιχνιδια, κλαματα, γελια, κακα, πιπι, ρουχα, αγκαλιες, κακα, πιπι, και παραμυθια των παιδιων. Και οταν ερθει η ωρα θα με παρει ο υπνος πριν καταφερω καν να γδυθω. </div><div>Εχω κανει εμφανιση στο γραφειο με μαλλι λιπαρο να γυαλιζει σα ταψι, που παλιοτερα θα ντρεπομουν να βγω απο τη πορτα. Σε κατι τετοιες περιπτωσεις ελπιζω στην γονεικη αλληλεγγυη των συναδελφων, διοτι οι συναδελφοι χωρις παιδια θα νομιζουν οτι ειμαι απλα βρωμιαρα και αξεστη - εγω ειλικρινα πριν απο πεντε εξι χρονια δε θα σκεφτομουν οτι, αυτη που κυκλοφορει ετσι ειναι επειδη δεν προλαβαινει να κανει μπανιο η καψερη. </div><div> </div><div>Και οποτε τελικα τα καταφερνω να φτασω και να πατησω μεσα στη μπανιερα, αναπνεω αερα ελευθεριας. Απολαμβανω καθε δευτερολεπτο της συντομης τελετουργιας. Κλεινω τα ματια και το χαιρομαι. Νερο. Ησυχια. Σα να πατας ενα αορατο κουμπι mute. Οι πιο ωραιες ιδεες μου ερχονται εκεινη την ωρα</div><div> </div><div>Και τωρα ΤΡΕΧΩ στο μπανιο</div><div> </div><div> </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-8722643967178514625?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-8116006458674952142011-02-11T10:37:00.001+01:002011-02-11T10:39:32.389+01:00Σας μιλάει ο αυτόματος τηλεφωνητής της γιαγιάς:<br /> <br />-Καλημέρα, αυτή τη στιγμή απουσιάζω, παρακαλώ αφήστε το μήνυμα μετά τον χαρακτηριστικό ήχο beeeeep <br /><br />- Εάν είσαι ένα από τα παιδιά μου πίεσε 1 ή 2 (ανάλογα ποιο παιδί είσαι) και στη συνέχεια χρησιμοποίησε τις επόμενες επιλογές : <br />-εάν θέλεις να κρατήσω τα παιδιά πίεσε 2 <br />-εάν θέλεις να σου πλύνω τα ρούχα και να σιδερώσω πίεσε το 3 <br />-εάν θέλεις να κοιμηθούν τα παιδιά εδώ πίεσε 4 <br />-εάν θέλεις να πάρω τα παιδιά από το σχολείο πίεσε 5 <br />-εάν θέλεις φαγητό να στείλω στο σπίτι πίεσε 6 <br />-εάν θέλεις να έρθεις να φας εδώ πίεσε 7 <br />-εάν χρειάζεσαι λεφτά πίεσε 8 <br /> <br />-Εάν θέλεις να με καλέσεις για φαγητο ή να με πας στο θέατρο απλά άρχισε να μιλάς<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-811600645867495214?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-80811225616606448222011-02-10T10:19:00.002+01:002011-02-10T10:33:33.712+01:00Καθομαστε στο καναπε και ο μικρακης παιζει με ενα αυτοκινητακι. Ο μπαμπας εχει στο χερι το βιντεο, ο μικρακης που γουσταρει να ποζαρει και να κανει κολπα στη καμερα το βλεπει με την ακρη του ματιου και ετοιμαζει εμπνευσμενη περφορμανς<br /><br />- Ειμαι ο κακοος Μουμπαρακ<br /><br />- Ποιος εισαι αγαπη μου?<br />(?? καλα, ειπαμε εμεις ποιος ειναι ο Μουμπαρακ και δε το θυμαμαι?)<br /><br />- Ο Μουμπαραααακ μπουααααα (χειρονομια κακος λυκος)<br /><br />- Α, εισαι ο Μουμπαρακ<br /><br />- Να φυγει !<br /><br />- Να φυγει ε? Και που να παει ?<br /><br />- Στο Μακντοναλντ<br /><br />(ελεος δε μπορω, θα κατουρηθω απο τα γελια)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-8081122561660644822?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-66812021458556365132011-01-24T14:22:00.005+01:002011-01-24T14:37:44.576+01:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_Tas8M-VqhYw/TT1-F4sjjyI/AAAAAAAAADU/lQZrR8p1HPE/s1600/29003.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5565743354083512098" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 259px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_Tas8M-VqhYw/TT1-F4sjjyI/AAAAAAAAADU/lQZrR8p1HPE/s320/29003.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><br /><div></div><div>Ο μικρακης και τα τρια γουρουνακια ηταν ερωτας κεραυνοβολος. Επαθε τη πλακα του, για ενα τριμηνο ηθελε να του διαβαζουμε την ιστορια καθε βραδυ πριν κοιμηθει, με τα ιδια λογια, την ιδια εμφαση, τις ιδιες χειρονομιες. Εκανε το διαλογο λυκου και γουρουνιων μερα και νυχτα. Τη ζησαμε την ιστορια σε ολες τις μορφες, βιβλιο, κουκλοθεατρο (αυτοσχεδιες κουκλες της μαμας), θεατρο - παιχνιδι ρολων (ειμαι ο κακοοοος ο λυκοοοος ααααα εσυ εισαι το γουρουνι) και λοιπα και λοιπα. </div><div></div><div>Μεχρι που λαβαμε και λαμπρο δωρο το βιβλιο του Τριβιζα <a href="http://www.minoas.gr/29003.minoas">Τα τρια μικρα λυκακια</a></div><div>Στη πρωτη αναγνωση ο μικρακης επαθε μια συγχυση, εμεινε σιωπηλος και παρακολουθουσε την ιστορια. Μετα ενθουσιαστηκε. Ηθελε να του το διαβασουμε αλλες 45 φορες. Πλεον συμβαινει το ιδιο και με αυτη την ιστορια, τη ξερει απεξω κι ανακατωτα και απαγγελει αποσπασματα της μερα και νυχτα. Δε ξερω αν του περασε καποιο μηνυμα που ενδεχομενως ο συγγραφεας ηθελε (?) να περασει, για τα στεγανα και δεδομενα που ανατρεπονται, για το ποιος ειναι καλος και κακος. Δε ξερω, μπορει να τα βλεπουμε εμεις αυτα απο υπερβολικο αναλυτικο ζηλο. Παντως δε μπερδευεται. Ο λυκος ηταν και ειναι κακος. Το ιδιο και ο Ρουνι Ρουνι το υπουλο κακο γουρουνι (αν και τελικα γινεται καλος). </div><div></div><div>Ενδιαφερον βιβλιο, παρτε το. Ο Τριβιζας ειναι μεγας μαστορας </div><div></div><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-6681202145855636513?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-12235034187482140072011-01-21T12:15:00.005+01:002011-01-24T12:28:52.401+01:00Στο μεθεορτιο κλιμα των Χριστουγεννων, ο μικρακης τραγουδα ακομα τα Χριστουγεννιατικα γιατι πολυ του αρεσαν.<br /><br />Το <em>Ωχ </em>ελατο! (προσοχη, οχι Ω<em> </em>ελατο) ειναι στη κορυφη των charts του σπιτιου το τελευταιο μηνα, σε ανιλλικα (ελληνικα), γαικα (γαλλικα) και γεμανικα.<br />Τη πρωτη φορα που του το τραγουδησα στα γερμανικα εντυπωσιαστηκε. Μαλιστα με ρωτησε με απορια, μαμα τι ειναι το φαλεν, εχει το τραγουδι μεσα μια <em>φαλαινα</em>?? (στη στροφη που ο ποιητης λεει Oh Tannenbaum, du hast mir sehr <em>gefallen</em>)<br /><br />Υστερα απο αυτο αποφασισε να κανει μια νεα πολυγλωσση βερσιον του τραγουδιου που εχει ως εξης<br /><br />Ωχ ΕΛΑΤΟ<br />Ωχ ΕΛΑΤΟ<br />μ' αεσεις μ'αεεεεεσεις<br />φερνει δωα (δωρα) στα ΚΛΑΔΙΑ<br />ΦΑ - ΛΕΝ<br /><br />και παραλλαγη του<br /><br />Ω ΤΑΝΕΜΠΑΝ<br />Ω ΤΑΝΕΜΠΑΝ<br />μ'αεσεις μ'αεεεεεεσεις<br />φερνει δωα (δωρα) στα ΚΛΑΔΙΑ<br />ΦΑ-ΛΕΝ<br /><br />(τα κεφαλαια αντιστοιχουν στα ντεσιμπελ)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-1223503418748214007?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-91771726145217607822011-01-21T12:11:00.003+01:002011-01-21T12:14:59.040+01:00Μπαμπας και γιος θαυμαζουν την πανσεληνο. Καθονται αγκαλια, κλεινουν τα φωτα του δωματιου, τραβανε τις κουρτινες και αφηνουν το φως του φεγγαριου να λουσει το χωρο. Ρομαντζαδα<br /><br />Μμμ κοιτα την πανσεληνο!<br /><br />Μπαμπα που ειναι το σελινο?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-9177172614521760782?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-23361523976057210722011-01-18T10:09:00.005+01:002011-01-18T10:36:55.239+01:00Κοιτα να δεις κατι πραγματα<br /><br />Το Netmums παρουσιαζει ενα αρθρο με τιτλο the <a href="http://www.netmums.com/campaigns/The_Real_Parenting_Revolution.5719/">Real Parenting Revolution</a>, και ισχυριζεται οτι οι γονεις προσπαθουμε λεει να δειξουμε εναν υπερανθρωπο εαυτο, οτι ταχα τα καταφερνουμε ολα και ειμαστε on top of things , κι οταν δε τα καταφερνουμε λεμε και ψεματακια προκειμενου να δωσουμε μια τετοια εικονα. Διοτι υπαρχει λεει γενικοτερη κοινωνικη πιεση να δειχνεις οτι τα καταφερνεις σε ολα. Και καλει τους απανταχου γονεις να κανουν την επανασταση τους και να δηλωσουν ελευθερα οτι κλαταρουν και ειναι κουρελι.<br /><br />Μαλλον ειμαι επαναστατικος τυπος εν αγνοια μου, διοτι χωρις κανεναν ενδοιασμο δηλωνω καθημερινως οτι<br />κλαταρω<br />δεν τα καταφερνω ολα<br />με πιανουν κλαματα<br />με πιανουν νευρα<br />ξεχναω πραγματα<br />κανω λαθη<br />δεν ειμαι απολυτα συνεπης<br />δεν ειμαι απολυτα επιμελης<br />αφηνω μια κουζινα σε μαυρο χαλι<br />στη δουλεια κανω πολλα πραγματα βιαστικα και οχι επισταμμενα<br />δε κανω μπανιο τα παιδια ΚΑΘΕ μερα<br /><br />και ας με στειλετε στο πυρ το εξωτερον, εγω ψεματα δε λεω, ετσι με εμαθε η μαμα μου<br /><br />Μαλλον δεν αναφερεται στην Ελλαδα το αρθρο, γιατι στη χωρα που η γκρινια κυλαει στο αιμα των ανθρωπων μαζι με τα αιμοπεταλια, ΟΛΟΙ αφηγουνται με παθος ποσο κομματια ειναι και ποσο τρεχουν και δε φτανουν και δε τα καταφερνουν και μακαριζουν τη περιοδο που δεν ειχαν παιδια<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-2336152397605721072?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-42514868312054682732011-01-07T10:03:00.003+01:002011-01-07T10:45:20.658+01:00Μια βδομαδα πριν τα Χριστουγεννα γυρισα στο γραφειο δουλευοντας μιση μερα.<br />Η διαφορα με τη προηγουμενη επιστροφη ειναι εντυπωσιακη. Πριν δυο χρονια, γυρισα με χαρα απο την αδεια μητροτητας στη δουλεια μετα απο 5 μηνες. Μαλιστα κατα βαθος ανυπομονουσα να γυρισω, γιατι οσο και αν απολαμβανα τις μερες μου με το μικρακη στο σπιτι, ειχα που και που κατι σαχλες κρισεις ταυτοτητας, 'τι κανω στο σπιτι σα νοικοκυρα΄λες και η επαγγελματικη ταυτοτητα ηταν αυτη που με οριζε σαν ανθρωπο. Επιασα δουλεια και μου αρεσε, και δε το μετανιωσα. Με εκπληξη ανακαλυψα ομως οτι δε με συγκινει καθολου η δουλεια μου πλεον. Κι ας ειναι καλη δουλεια. Αλλα και καμια αλλη δουλεια δε θα με συγκινουσε.<br /><br />Τωρα που ηρθε η σειρα να αποχωριστω το δευτερο μωρο, δεν ειχα καμια ορεξη να γυρισω στο γραφειο. Απο την αλλη δε θα ηθελα να μεινω και σπιτι γενικοτερα, θα με χαλαγε να μην ειχα δουλεια. Σχιζοφρενεια. Ουτε σπιτι θελω, ουτε γραφειο θελω.<br /><br />Και ηρθε πλεον σημερα η μεγαλη μερα που το μωρακι πηγε στο σταθμο. Το εντυσα, το φιλησα σταυρωτα, και παει. Πολλοι γονεις ζουν αργοτερα αυτο τον αποχαιρετισμο, οταν παει πρωτη φορα νηπιαγωγειο η σχολειο. Φανταζομαι οτι ειναι τα ιδια συναισθηματα. Θελεις να το κρατησεις πανω σου σφιχτα να μη σου φυγει. Απο την αλλη ξερω οτι ειναι καλα εκει που θα ειναι, δεν εχω αμφιβολια. Χαιρομαι που θα παει. Βλεπω το μικρακη ποσο ομορφα περναει και μου αρεσει. Δε θα ηθελα να μεινει σπιτι. Δευτερη σχιζοφρενεια.<br /><br />Ωχ αμαν, ολο διλημματα ειναι το να εισαι γονιος. Απο την αλλη, ειναι το πιο ομορφο πραγμα στο κοσμο. Ουτε επαγγελματικη ταυτοτητα ουτε τιποτα, αυτα ειναι τριχες κατσαρες. Για να περναει η ωρα. Η ζωη ειναι αλλου<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-4251486831205468273?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-62878069058518136662011-01-07T09:50:00.002+01:002011-01-07T10:02:39.586+01:00Απολογισμος ενος φορτωμενου 2010<br /><br />1. Γεννηθηκε το μωρακι<br />2. Λυθηκε η γλωσσα του μικρακη και λεει λεει λεει λεει λεει<br />3. Το μωρακι μπηκε νοσοκομειο - και ευτυχως ολα καλα<br />4. Ο μικρακης εμαθε να προσαρμοζεται στην παρουσια του αδελφου του, να τον αγαπα και να τον νοιαζεται<br />5. Το μωρακι αρχισε να τρωει λαχανικα και φρουτα<br />6. Εμαθα να οδηγω<br />7. Αγορασα αυτοκινητο<br />8. Βρηκα αλλη δουλεια<br />9. Ανακαλυψαμε την εννοια της κουρασης<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-6287806905851813666?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-54509120603520564832010-12-03T10:03:00.003+01:002010-12-03T10:13:52.817+01:00<div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Tas8M-VqhYw/TPiy06surpI/AAAAAAAAADI/gmxPhvyiEy0/s1600/100_5368.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; width: 320px; height: 240px; text-align: center; display: block; cursor: hand;" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5546379563286572690" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_Tas8M-VqhYw/TPiy06surpI/AAAAAAAAADI/gmxPhvyiEy0/s320/100_5368.JPG" /></a><br /></div><div> </div><div>Χριστουγεννιατικο κολλαζ με το μικρακη (δε φημιζομαι για το χειροτεχνικο μου ταλεντο, παρακαλω εστιαστε στο περιεχομενο)</div><div> </div><div>- Αγαπη μου, ελα να φτιαξουμε ενα χριστουγεννιατικο κολλαζ </div><div>- Γινιατικο !</div><div>- Τι θες να κολλησουμε επανω? Να κανουμε ενα χριστουγεννιατικο δεντρο?</div><div>- Νααααι, μεγαααλο, τεραααστιο (ειναι το σλογκαν το τελευταιο τριμηνο, ΟΛΑ ειναι μεγααααλα και τεραααστια)</div><div>- Να κανουμε και ενα χιονανθρωπο? Θα βαλουμε και καροτο για μυτη </div><div>- Χα, καροτο!</div><div>- Τι αλλο να βαλω, να βαλουμε και χιονι? </div><div>- Που θα κολλησω εγω </div><div>- Ναι, μπραβο. Και τι αλλο να φτιαξω να κολλησουμε?</div><div>- Ενα χταποδι</div><div> </div><div>(Προφανως, πως δε το σκεφτηκα)</div><div>Το εορταστικο χταποδι ποζαρει στα δεξια </div><div> </div><div> </div><div> </div><div> </div><div> </div><div> </div><div><br /></div><div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-5450912060352056483?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-4549208368456608842010-11-23T15:41:00.004+01:002010-11-23T16:04:25.841+01:00<div>Το μικρακι μου μεγαλωσε, δεν ειναι πλεον νεογεννητακι. Το προσωπο εχει στρωσει απο το τουρσι της κοιλιας, τα ματια μεγαλωσαν, οι βλεφαριδες μακρυναν, τα μαλλια πυκνωσαν. Καθεται ολο χαρα μπρουμυτα και χαζευει το κοσμο. Πιανει ο,τι βρει και το φερνει στο στομα με μανια να το σκαναρει με τη γλωσσα. Κοιταει με αυτη τη μονιμη, απιστευτη φατσα αποριας. Ψοφαει να του μιλας και να του τραγουδας. Κοιταει τον αδερφο του συνεχεια με θαυμασμο και δεος.</div><div> </div><div>Σημερα εφαγε και τη πρωτη μπουκια λαχανικα, καροτο-πατατα. Με απορια και ενδιαφερον, αν και μετα απο λιγο βαρεθηκε το χαζολογημα με τον πορτοκαλι πουρε και αρχισε να ανησυχει μη και δε του δωσω κανονικο φαι, δηλαδη γαλα. </div><div>Οπως και ο μικρακης πριν δυο χρονια. Τουτος εδω εφαγε πολυ περισσοτερες κουταλιτσες για πρωτη φορα. Κι εμεις ειχαμε την ιδια ανυπομονησια να δουμε αντιδρασεις και γκριματσες. Ισως λιγοτερο αγχωμενοι. Περιεργη η αισθηση της επαναληψης, αν και δεν ειναι το ιδιο.</div><div><br /></div><div>Ευτυχως που εχω το μπλογκ και τα καταγραφω. Ο χρονος τρεχει τοσο γρηγορα, δε τον προλαβαινω</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-454920836845660884?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-10769654887607606912010-11-11T11:30:00.005+01:002010-11-11T12:31:29.025+01:00<div>Συνηθως το μικρακη τον παει κι τον φερνει απο το σταθμο ο μπαμπας, και εγω ειμαι στο σπιτι με το μωρο. Σημερα επρεπε να τον παω εγω στο σταθμο, με συνοδεια του μωρου προφανως, γιατι που να τον αφησω. Καταγραφω την επιχειρηση μεταφορας παιδιου 2,5 ετων και μωρου 4 μηνων με το αυτοκινητο απο ενα ατομο διχως χειρα βοηθειας, διοτι η πολυπλοκοτητα της απαιτει manual. </div><div> </div><div>Ειναι ντυμενοι ολοι, παιδι, μωρο και εσυ με παπουτσια και μπουφαν:</div><div><br /></div><div> </div><div>1. Φορας το μαρσιπο και βαζεις μεσα το μωρο </div><div>(προυποθετει οτι το παιδι περιμενει υπομονετικα και δε κανει τα πανω κατω, ουτε αποφασιζει εκεινη την ωρα να βγαλει τα παπουτσια του)</div><div><br /></div><div> </div><div>2. Παιρνεις το παιδι απο το χερι και βγαινετε απο το σπιτι</div><div>(προυποθετει οτι το παιδι κραταει υπακουα το χερι σου και δε θελει να τρεξει μες τη μεση του δρομου)</div><div><br /></div><div> </div><div>3. Ανοιγεις τη πορτα του αυτοκινητου και το παιδι ανεβαινει στο καθισμα του, δεν δενεις ακομα τη ζωνη - εγω τουλαχιστον δε μπορω να σκυψω με το μαρσιπο απο πανω για να του δεσω τη ζωνη, γιατι το μωρο θα γινει χαλκομανια</div><div><em>αν δε μπορει μονο του να σκαρφαλωσει στο καθισμα, εγκαταλειπεις την ολη επιχειρηση</em></div><div><em><br /></em></div><div><em></em> </div><div>4. Πας απο την αλλη μερια, βαζεις το μωρο στο καθισμα του και δενεις τη ζωνη του</div><div><br /></div><div> </div><div>5. Ξαναπας στη πλευρα του παιδιου και τωρα δενεις τη ζωνη του</div><div>(προυποθετει οτι εχει παραμεινει στο καθισμα και δε κανει αναρριχηση εντος του αυτοκινητου)</div><div><br /></div><div> </div><div>χαρωπη διαδρομη </div><div>κρατας το μαρσιπο φορεμενο σα μπλουζα στη διαδρομη</div><div><br /></div><div> </div><div>7. Φτανετε στο προορισμο σας, γυριζεις προς το πισω καθισμα και λυνεις τη ζωνη του παιδιου</div><div>(προυποθετει οτι καθεται υπομονετικα και περιμενει εκει μεχρι να ερθει η ωρα να τον κατεβασεις)</div><div><br /></div><div> </div><div>8. Βγαινεις απο το αυτοκινητο, βγαζεις το μωρο απο το καθισμα του και το φορας στο μαρσιπο</div><div><br /></div><div> </div><div>9. Πας απο την αλλη μερια, ανοιγεις τη πορτα και κατεβαινει το παιδι απο το καθισμα του </div><div><br /></div><div> </div><div>10. Το παιρνεις απο το χερι και προχωρατε</div><div><br /></div><div> </div><div>11. Ευχεσαι να μη τον πιασει γκρινια, φωνες, διαθεση για χαζομαρες μες στη μεση του δρομου η αναγκη για αγκαλια</div><div><br /></div><div> </div><div>12. Με το που δεις γνωστη φυσιογνωμια κανεις γκριματσα απελπισιας για να σε λυπηθουν και να σε βοηθησουν</div><div> </div><div> </div><div> </div><div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-1076965488760760691?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-3937145488097735312010-11-08T10:42:00.003+01:002010-11-08T10:55:16.474+01:00Πηγανε να φαμε σε φιλους το Σαβατο. Ο μικρακης επαιζε με τη κορη τους που ειναι ιδιας ηλικιας, φιλη. <div>Η 2,5 ετων μικρουλα, επειδη ειναι 2,5, κανει χαζομαρες και τεσταρει τα νευρα των γονιων της, με εκεινο το πονηρο χαμογελο που λεει ξερω οτι δε με αφηνουν αλλα εγω θα δοκιμασω να δω τι θα γινει. Απο επιστημονικη περιεργεια δηλαδη. Γιατι ετσι ειναι τα παιδακια σε αυτη την ηλικια. Λες και πρεπει να καθονται σοβαροφανεις και να συζητανε με δηθεν ενδιαφερον για τις εκλογες, δεν ειμαστε καλα. </div><div>Και ξαφνικα ο μπαμπας της επειδη αρχιζει να εκνευριζεται λιγακι που δεν τον ακουει και κανει του κεφαλιου της, παει και της δινει μια υποδειγματικη αλαφρη παφ στο πωπο. Λεγοντας παραλληλα οτι δε ξερει αν ειναι σωστο η οχι, αλλα τι κανει, αλλιως δεν ακουει αυτη η μικρη </div><div>Μειναμε αφωνοι, δε πιστευαμε τι βλεπαμε και δε ξεραμε τι να πουμε (τι κανεις τρελλαθηκες φιλεεεεε??????) , προσπαθουσαμε απεγνωσμενα να αλλαξουμε θεμα συζητησης. </div><div><br /></div><div>Και προφανως η μικρη δε πτοηθηκε καθολου απο αυτη τη 'τιμωρια', διοτι δεν εβγαλε κανενα λογικο διδακτικο συμπερασμα, ισα ισα συνεχισε αυτο που εκανε (πολυ το φχαριστηθηκα).</div><div><br /></div><div>Ιδου ενα λινκ σχετικο για οποιον παει να τρελλαθει και πιθανον ποτε σκεφτει να κανει το ιδιο</div><div><br /></div><div><a href="http://www.somatikitimoria.gr/">Δικτυο για τη προληψη και τη καταπολεμηση της σωματικης τιμωριας στα παιδια </a></div><div><br /></div><div><br /></div><div> </div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-393714548809773531?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-60685285017010259362010-11-08T10:25:00.003+01:002010-11-08T10:41:18.607+01:00<div>Ειναι τοσος δα, λιγοτερο απο ενα μετρο. Ειναι παιδακι, φοβαται μηπως ο λυκος κρυβεται πισω απο τη πορτα τα βραδια. Τρεχει στην αγκαλιτσα της μαμας. Τα ματια του τεραστια και τα μαγουλα φουσκωτα. </div><div>Και αυτος ο κοντορεβυθουλης, κυριες και κυριοι, ο 2,5 ετων, ειναι που κανει κουμαντο στο σπιτι αυτη τη στιγμη. Αν θα περασουμε ομορφα η ασχημα, αν θα κατσουμε σπιτι η θα παμε εξω, που θα παμε, τι θα κανουμε, ποσο θα κατσουμε, τι θα φαμε, ποιον θα δουμε, ποιον δε θα δουμε - ο κυριος 2,5 ετων ειναι το αφεντικο. Ολα εχουν επικεντρο αυτον. Το ξερει και το ξερουμε. (συγκριτικα το μωρο ειναι ιδιαιτερα λιτο στις απαιτησεις του, τι θελει βρε παιδι μου, ενα γαλα, ενα παμπερς και εναν υπνο, τιποτα δηλαδη).</div><div>Ενιοτε τον πιανει και η διαολεμενη εκεινη γκρινια και το πεισμα των 2,5, το κλαμα γοερο γιατι θελει να βαλει τις μποτες και οχι τα γκρι παπουτσια, και απεργια, δε παει πουθενα αν δε βαλει τις μποτες ακομα και αν ο ηλιος λαμπει εξω. Τοτε ο μικρακης προτιμαει κατα βαθος που δεν ειναι το αφεντικο, και που το αφεντικο ειναι εν τελει η μαμα και ο μπαμπας και τον ξεμπλοκαρουν, γιατι αλλιως θα καθοταν τσαντισμενος και θα εχανε το μπουσουλα. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-6068528501701025936?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-54969965622072206822010-10-28T22:48:00.009+02:002010-10-29T08:17:28.562+02:00<div>Στις 17 Οκτωβριου 2010 εφυγε η γιαγια μου. Ετων 99. Μορφη χαρακτηριστικη με ρουχα γιαγιας και μαντηλα, απο καρτ ποσταλ ελληνικης επαρχιας του '60. Ειχε μακρια γκριζα μαλλια και τα χτενιζε με περισση φροντιδα, τα επλεκε σε μια πλεξουδα λεπτη που τη γυριζε γυρω τριγυρω σε ενα κοτσο. Ειχε μαγουλακια, ενα σφιχτο στομα, ενιοτε κατσουφικο, και εξυπνη ματια. Δεινη μαγειρισσα, οπως ολες οι γιαγιαδες, με ειδικευση στις πιτες. Στα νιατα της ηταν μια μελαχρινη ομορφια, απο ο,τι λεγανε. Περνουσε μισο χρονο στο χωριο οπου καλλιεργουσε το κηπο της μεχρι τα βαθια γεραματα, και το αλλο μισο στην Αθηνα. </div><div> </div><div>Τη γιαγια μου δε την εζησα και πολυ. Μερικοι μεγαλωνουν με τη γιαγια τους, αλλοι τη βλεπουν πολλες φορες μες τη βδομαδα και τα σαββατοκυριακα. Εγω την εβλεπα πεντε εξι φορες το χρονο. Περασα και δυο τρεις βδομαδες μαζι της στο χωριο, συνολικα. Δε νομιζω οτι τη γνωρισα. Οχι τοσο οσο θα ηθελα παντως. Την εβλεπα παντα με μετρημενο χρονο και καναμε τα ιδια πραγματα, συνηθως οικογενειακα γευματα. Λυπαμαι πολυ που δεν ειχα την ευκαιρια, που δε μου δοθηκε, αλλα και που δε το κυνηγησα οσο θα μπορουσα. </div><div> </div><div>Ακομα και τοσο οσο τη γνωρισα, τωρα που εφυγε, καταλαβαινω ποσο σημαντικη μου ηταν. Που υπηρξε, και την ειδα, που μου λυθηκαν αποριες για το πριν και για το τωρα. Δεν εχω πολλα να θυμαμαι, πολλες μικρες εικονες συμπυκνωμενες σε μια εικονα. Δε χρειαζεται φωτογραφια σε καδρο, την εχω κρατησει καλα, εκει που δε χανεται. Και τη ματια της τη τελευταια φορα που την ειδα. Τρυφερη πολυ.</div><div>Θελω τα παιδια μου να τις ζησουν τις γιαγιαδες τους, να εχουν βιωματα μαζι τους. </div><div> </div><div>Γιαγια εχουμε το ιδιο ονομα. Θα το τιμησω</div><div> </div><div> </div><div> </div><div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-5496996562207220682?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-65326379135777719262010-10-19T08:46:00.004+02:002010-10-19T08:56:42.989+02:00<div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Tas8M-VqhYw/TL0-2a8xKnI/AAAAAAAAADA/NpTld9FCblQ/s1600/images.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; width: 115px; height: 117px; text-align: center; display: block; cursor: hand;" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5529645022148897394" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_Tas8M-VqhYw/TL0-2a8xKnI/AAAAAAAAADA/NpTld9FCblQ/s320/images.jpg" /></a><br /></div><div> </div><div>Με χαρα και περηφανεια σας παρουσιαζω τη φατσουλα του μωρου μας. Θα μπορουσα απο εδω και περα να λεω το μωρο Τweety σε αυτο το μπλογκ. Ο μικρακης και ο tweety. Μ'αρεσει :-)</div><div> </div><div><br /></div><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-6532637913577771926?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-40173973063553515862010-10-05T15:03:00.005+02:002010-10-05T16:00:17.554+02:00<div>Μια φορα και εναν καιρο, πολυ παλια,εκανα τα πραγματα ενα ενα. </div><div>Δηλαδη τι εχω να κανω σημερα το απογεμα ? Εχω να παω σουπερ μαρκετ, να μαγειρεψω, να βαλω πλυντηριο (αστο για αυριο), να απαντησω κατι εμαιλ, να κλεισω ενα εισιτηριο στο ιντερνετ, να παρω ενα τηλεφωνο, και μετα ειμαστε ελευθεροι κατα βουλησιν να παμε σινεμα, η να κατσουμε σπιτι. Οποτε εκανα το α, μετα το β, μετα το γ και ουτω καθεξης. Και μετα επεφτα να κοιμηθω κουρασμενη. Χα χα χα, ας γελασω με συγκαταβαση.</div><div>Με την αφιξη του μικρακη αλλαξαν καποια πραγματα, γιατι επρεπε να γινουν ολα πιο γρηγορα και παραλληλα με το ενα ματι ανοιχτο στο μικρακη, η εναλλακτικα με το μικρακη στο ενα χερι παραμασχαλα. Επισης βγηκε απο τη λιστα το σινεμα και εγινε πλεον το εβεντ της χρονιας, αμα τυχει και υπαρχει baby sitting. Τωρα που εχουμε στο σπιτι μωρο +μικρακη, τουτεστιν ειμεθα τεσσερις , εφαρμοζεται η μεθοδος του multitasking σε ανωτατο βαθμο, δηλαδη αντι να κανω τα πραγματα ενα ενα, τα κανω τρια τρια παραλληλα, γιατι με περιμενουν αλλα δεκατρια. </div><div>Παραδειγμα </div><div>θηλαζω το μωρο καθισμενη μπροστα στο τραπεζι της κουζινας οπου εχω εγκαταστησει το λαπτοπ οπου κοιταω για εισιτηρια, ενω παραλληλα παιζω με τον μικρακη μιλωντας του που κανει ενα παζλ το πατωμα διπλα μου, ενω παραλληλα βραζει φαγητο στη κατσαρολα και εχω το νου μου να μην καει ενω παραλληλα εχω βαλει και το πλυντηριο (διοτι δεν γινεται να το αφησεις για αυριο).</div><div> </div><div>αυτο ολη μερα, καθε μερα. και μετα παω για υπνο και τελικα οταν ελεγα πριν οτι ημουν κουρασμενη ελεγα ανεκδοτα. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-4017397306355351586?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-53454432437389807572010-09-14T17:04:00.003+02:002010-09-14T17:11:40.622+02:00Μια φορα στις 5 μερες λεω, σημερα θα γραψω στο μπλογκ μου<br />Η μυστηρια σιγη τουτου εδω του μπλογκ εξηγειται απο το ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ ΤΡΕΞΙΜΟ στο οποιο βρισκομαστε απο τοτε που γιναμε τεσσερις. Θα το μανατζαρω καλυτερα, θα εφευρω μια γωνιτσα χρονου.<br />Εχω απειρα θεματα στο μυαλο μου που περιμενω να τα γραψω, ποστακια ετοιμα με τιτλο και μπλα μπλα, αλλα συνηθως καποιος εχει κανει κακα, η καποιος κλαιει, η καποιος πειναει, η εγω πρεπει να παω να κανω και ενα ντους, η δεν εχει τιποτα το ψυγειο, η ξυπναω την επομενη και θυμαμαι οτι εχτες ηθελα να γραψω κατι στο μπλογκ.<br /><br />μολις με πηρε υπνος παλι<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-5345443243738980757?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-63243333517165319082010-08-17T15:23:00.003+02:002010-08-17T15:51:48.853+02:00πρωτος γυρος<br />πυρετος και κρυαδες. Αρρωστησα αμεσως μετα τη γεννα και εμεινα αλλες πεντε μερες στο νοσοκομειο. Σε ενα τετραδιακι εγραφα τη θερμοκρασια μου, καθε ποτε αντιπυρετικο, καθε ποτε θηλαζα, καθε ποτε το αντιβιοτικο και ολα τα αλλα φαρμακα για να κραταω λογαριασμο. Επιστροφη στο σπιτι και αναρρωση, παιρνουμε μια ανασα για δυο εβδομαδες. Ξεχναμε οτι εγινε, ξεχναμε τη τομη, στεκομαι στα ποδια μου παλι και δε τα φτυνω απο τη κουραση καθε δεκα λεπτα, επιτελους χαιρομαστε το μωρο μας και αμεσως μετα,<br /><br />δευτερος γυρος<br />πυρετος και κρυαδες - το μωρο αυτη τη φορα. Ξανα βαλιτσα, και αλλες πεντε μερες στο νοσοκομειο. Ειναι πολυ μικρουλι για να κατσεις σπιτι και να περιμενεις να περασει. Με παρακεταμολη και αντιβιωση και ορο στο χερακι, το τετραδιακι για τις θερμοκρασιες και τα φαρμακα σε πληρη ενημερωση. Βαρδιες με το μπαμπα, και το θηλαστρο παραμασχαλα, για να βλεπω και το μικρακη λιγο στο σπιτι που αναρωτιεται τι διαολο επαθε η μαμα φετος το καλοκαιρι και εξαφανιζεται ετσι για μερες μαζι με αυτον τον νεοαφιχθεντα αδερφο. Αγκαλιες, φιλακια, παιχνιδακια, ντους και επιστροφη στο νοσοκομειο. Νυχτες που ειναι μερες, και μερες ολο νυστα απο την αυπνια. Στο ιδιο δωματιο και η Σαμιρα με την κορη της, που εχει ερθει για να εγχειριστει στη καρδια. Το μωρο γινεται μπλαβι καθε φορα που κλαιει. Φιαλη οξυγονου, αγωνια, προσευχες και κλαματα. Μιλαμε για ωρες, της κραταω παρεα. Ξαφνικα με πιανει αγωνια για αυτο το αγνωστο μωρο, που δε το εχω ξαναδει και ουτε θα το ξαναδω. Εγχειριζεται και ολα καλα.<br /><br />Το μωρο μας ειναι καλα, τα μαζευουμε και παμε σπιτι μας. Ησυχες μερες του Αυγουστου στο σπιτι. Χωρις θαλασσα. Αλλα δε πειραζει.<br />Καθομαι πανω απο το μωρο συνεχεια και παραλογιζομαι, ειναι καλα, εχει καλη θερμοκρασια, ειναι υψηλη, χαμηλη, μηπως κρυωνει μηπως ζεσταινεται. Το μωρο ειναι μια χαρουλα, αλλα εγω δε μπορω ακομα να αλλαξω συχνοτητα, το μυαλο μου εκπεμπει αγχος.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-6324333351716531908?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-90378112948008561012010-08-17T10:28:00.003+02:002010-08-17T10:48:56.328+02:00Συγχαρητηρια, μου λεει μια μαυρομαλλουσα νοσοκομα πανω απο το κεφαλι μου οπως μου βγαζει τη μασκα του οξυγονου (τη βλεπω αναποδα) και δε καταλαβαινω τι εννοει. Συγχαρητηρια, το μωρο ειναι μια χαρα, ειναι με το μπαμπα του. Παλι δε καταλαβαινω, τι λεει τουτη εδω, ποια ειναι, που ειμαι. Επισκληριδιος που δεν επιανε με τιποτα, μωρο σε αδιανοητη θεση εξοδου και ετοιμο να φρακαρει, οποτε καληνυχτα μανταμ και τα λεμε μετα, οταν γεννηθει θα σας ξυπνησουμε.<br /><br />Εγω, παιδια, δεν ημουν εκει. Τα εμαθα μετα τα μαντατα, οταν ειδα τους επιδεσμους στη κοιλια και ενα μωρο στην αγκαλια του μπαμπα. Ομορφο μωρο πολυ. Το δικο μας μωρο. Ακου το κλαματακι του, καινουριος ηχος. Ηθελα να το αγκαλιασω, αλλα ημουν ακομα ζαβλακωμενη και δεν μπορουσα αμεσως. Ενιωθα περιεργα, πολυ περιεργα. Δε μπορουσα να κανω κοννεκτ με τη κατασταση. Ημουν εκει, αλλα και αλλου, παρακολουθουσα σα θεατης.<br />Μετα απο λιγη ωρα το πηρα αγκαλιτσα. Μου ειπαν να το θηλασω ξαπλωτη για να με διευκολυνει με την τομη. ΟΚ, αλλα σορρυ δε βλεπω τα ματακια του ετσι, θελω να δω τα ματακια του. Αλλαξαμε θεση. Τα ανοιξε, κοιταχτηκαμε, συναντηθηκαμε, και εγινε το κοννεκτ.<br /><br />You are mine, and i am yours. Ερωτας με τη πρωτη ματια.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-9037811294800856101?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-14033881713322012202010-07-08T15:21:00.002+02:002010-07-08T15:30:41.123+02:00Περασαμε απο την αλλη πλευρα<br />Το μικρουλι μας ηρθε στο κοσμο το Σαβατο 26 Ιουνιου το απογεμα!!<br />Δηλαδη, την επομενη ημερα απο το τελευταιο ποστ που εγραψα με τιτλο Τζακ Μπαουερ<br /> Ακολουθησε μια πολυ δυσκολη εβδομαδα για τη μαμα στο νοσοκομειο - θα το γραψω σε αλλο ποστ - και τωρα ειμαστε επιτελους στο σπιτι, ολοι πασιχαρεις, και τρεχουμε σα τους παλαβους<br /><br />Μολις αναλαβω λιγο θα αφηγηθω αναλυτικα.<br />Ναι ,ηταν με καισαρικη, but its ok <br />Ναι, ειναι φανταστικος ο μικρουλης<br />Ναι, αγαπας και το δευτερο το ιδιο, και ειναι απιστευτο ποσο μπορεις να τα αγαπας τα δυο<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-1403388171332201220?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-17306476616749393132010-06-25T09:48:00.005+02:002010-06-25T10:32:25.636+02:00Ξαναεφτιαξα τη τσαντα για το μαιευτηριο για τριτη φορα, ποσες φορες πια θα τη τσεκαρω, ουτε αποστολη στον Αμαζονιο. Ολα εξω, φτου και μετραω, ποσες νυχτικες εβαλα, χμ μου παει αυτο το χρωμα η οχι (μην εισαι και σα πατσαβουρα στην ιστορικη φωτο), τα εσωρουχα φτανουν νομιζω, ποσα body και πυτζαμες για το μωρο, καλα αν δε φτανουν θα φερει ο μπαμπας κι αλλα καθαρα απο το σπιτι, καλα ειναι η μηπως μικρο μεγεθος αφου τουτος εδω προβλεπεται πιο νταβραντωμενος μωρος απο τον προηγουμενο, αυτα εδω να φορεσει μολις γεννηθει κοιτα τι ομορφο σετακι κανουν, θα του παει το χρωμα, πως θα ειναι μελαχρινος, καστανος, ξανθος? ολα τα αλλα οκ, το νεσεσερ δεν ειναι ετοιμο, μη ξεχασω οδοντοβουρτσα και τσιμπιδακι για τα φρυδια, να βαλω και κανενα μακιγιαζ μεσα, σιγα μη κατσεις να βαφτεις ρε ψωνιο, ναι αλλα οταν ετοιμαστω να φυγω μπορει να αισθανομαι καλα και να μπορω να βαλω λιγο χρωμα στη μουρη να μην ειμαι το εκρου των τοιχων με δυο κυκλους στα ματια (το κονσιλερ, που ειναι το κονσιλερ). Τι αλλο τι αλλο, δε θυμαμαι. Βιβλιο εβαλα, μια χαρα θα ειναι ο nick hornby για τη περισταση. Ζιπ.<br />Τα σεντονια και οι κουβερτες του μωρου ειναι ολα καθαρα, οπ ξεχασα τουτα εδω, να βαλω αλλο ενα πλυντηριο το απογεμα, φαι στη καταψυξη εχει, ο μικρακης εχει καθαρα ρουχα και αυτος, και τελος παντων θα βρει την ακρη ο μπαμπας, μην εισαι και εσυ control freak γαμωτο σου, κανεις λες και δε ξερει, πως θα μου λειπει ο μικρακης τα πρωινα που δε θα ειμαι σπιτι, να του δινω πρωινο φιλακι, αραγε θα στεναχωρηθει που θα λειπει η μαμα απο το σπιτι, οχι μωρε του εχουμε εξηγησει, θα τον φερνει και ο μπαμπας στο μαιευτηριο καθε μερα, κι ομως θα μου λειπει, ωχ δυσκολο ειναι<br />Μηπως να κανω μια επαναληψη το κεφαλαιο για το θηλασμο στο βιβλιο, μπας και μου διεφυγε κατι, δε δινεις πανελληνιες ρε ουφο, το εχεις ξαναδει το εργο. σταματα.<br />Ποσες μερες, ποσες ωρες μενουν, μπορω παρακαλω να εχω αλλες 2-3 εβδομαδουλες να το χωνεψω καλυτερα, να ετοιμαστω ψυχολογικα σιγα σιγα σιγα, κατσε μωρακι εκει που εισαι λιγο ακομα. τικ τοκ τικ τοκ τικ τοκ, καθομαι πανω σε ωρολογιακο μηχανισμο, να προλαβω πριν σκασει, σα το Τζακ Μπαουερ, τι να προλαβω δε ξερω<br />σταματα να τρως τα νυχια σου<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-1730647661674939313?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-52851126098403000422010-06-22T08:42:00.006+02:002010-06-22T09:29:49.311+02:00Ο μικρακης ξυπναει, ακουγεται το ταπ ταπ απο τις πατουσες στο πατωμα, ερχεται στο δωματιο μας. Μαμααακααα .Τραβαει το προσωπο μου να το φιλησει. Μπαμπααακααα. Τραβαει το προσωπο του μπαμπα να το φιλησει. Μωλο! Σκυβει και φιλαει τη κοιλια.<br />[Σ]Ηκο, μπαμπα. Τον τραβαει απο το ποδι. Ηηηκο<br />Γααλααα<br />Παμε να ντυθουμε. Φο[ρ]μα. Οχι δε θα βαλουμε τη φορμα σημερα, θα βαλουμε παντελονι, οκει? Αμπονι! Ναι, το παντελονι. ΟΚ? Ο-κει<br />Μποντι? Ναι, και μποντι θα βαλουμε.<br />Κασες, κασες, κασες. Ναι, και τις καλτσες.<br />Μαμααα γκογια, φτου. Θες να πλυνουμε τα δοντια? Ελα να τα πλυνουμε.<br />Μονος <br />Ενταξει θα τα πλυνεις μονος σου.<br />Μαμα αφισει?? [θα με βοηθησεις?] Ελα να σε βοηθησω<br />Να πλυνουμε τα χερια σου. Χεγια, απουνι μαμα. Ναι, με σαπουνι<br />Παμε στη κουζινα, καθομαστε στο καρεκλακι. Ετοιμο το γαλα σου.<br />Καιει. Δε καιει αγαπη μου, ειναι καλο.<br />Καλο!<br />Μαμα τθαι, μπαμπα [κ]αφε. Υ[γ]ειεεια!<br />'Εις υγειαν' λεμε και τσιγκριζουμε φλυτζανια και μπιμπερο.<br />Α φαει σωμι αμαδα μαμααα? Θες ψωμι με μαρμελαδα? Αμαδα. Οπυρο. Αμε, θα βαλω και βουτυρο. <br />αμαδααα αμαδααα αμαδααα (ενθουσιασμος)<br />Σωμι ποοοπ? Βαζω το ψωμι στη τοστιερα, πεταγεται εξω. Ποπ! Μπαβοοοοο! Παλαμακια<br />Κατωωωω? ΟΚ, τελειωσες το πρωινο? Ελα να κατεβουμε κατω.<br />Πιπιλααα? Βγαινουμε απο το καρεκλακι, τρεχει στο δωματιο του, γυριζει με τη πιπιλα και ενα βιβλιο.<br />Βιβλιο αβασει μαμααα? Γκινιιιιιος, γκινιιιιος (πιγκουινος) Να τελειωσω ενα λεπτο το πρωινο μου, και θα διαβασουμε το βιβλιο<br />Αμεθωθ<br />Ναι, αμεσως θα το διαβασουμε.<br /><br />Πεταει πουλι! (ασχετο :-)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-5285112609840300042?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-81869373084309154042010-06-18T12:48:00.011+02:002010-06-21T09:39:32.619+02:00Οσους ανθρωπους ρωτησεις, τοσες γνωμες θα ακουσεις. Να κανεις καισαρικη οπωσδηποτε. Σιγα, και γιατι να κανεις καισαρικη? Μετραω σκορ απαντησεων.<br /><br />Το προκειμενο θεμα ειναι οτι το μικρακι στη κοιλια, εν αντιθεσει με το 95% των περιπτωσεων που παιρνουν θεση γεννας μακροβουτι με το κεφαλι κατω, εχει κατσει με το κεφαλι πανω και το πωπο και τα ποδια προς τα κατω, σα το Βουδα. Επισης εχει και τον ομφαλιο λωρο τυλιγμενο γυρω απο το λαιμο του. Περιμεναμε μηπως αλλαξει θεση, αλλα δεν αλλαξε, και πλεον τωρα σε αυτη τη φαση ειναι απιθανο να τουμπαρει γιατι εχουμε κλεισει την εβδομαδα 37 και στενευουν τα περασματα, που λεει και ο Μητροπανος.<br /><br />Οπερ και σημαινει δυσκολη γεννα. Οχι αδυνατη, δυσκολη. Εξ ου και η ιδεολογικη διαμαχη μεταξυ των δυο στρατοπεδων. Μαλιστα οι αποψεις εχουν και πολιτιστικη χροια, παρατηρειται δηλαδη ολοι οι Ελληνες συνομιλητες να ειναι υπερ της καισαρικης για μια τετοια γεννα, ενω καποιοι μη Ελληνες συνομιλητες να ειναι πιο ανοιχτοι στην ιδεα του φυσιολογικου καταρχην, και βλεπουμε.<br /><br />Εχει να κανει και με τη ιατρικη πρακτικη σε καθε χωρα, διοτι με εξαιρεση την Αγγλια, σε πολλες Ευρωπαικες χωρες οταν λενε γεννα εννοουν φυσιολογικο τοκετο. Η καισαρικη δεν υπαρχει καν στη κουβεντα, ουτε στα σεμιναρια προετοιμασιας, ουτε στα φυλλαδια, ουτε στη συζητηση με το γιατρο, ουτε στη γιογκα για εγκυους (ειδικα εκει με τιποτα, οι γιογκινες στη ταξη που παω ειναι υπερ του να το γεννησεις μονη σου στο σαλονι, just like grandma). H καισαρικη εμφανιζεται στη κουβεντα σα λυση αναγκης. Αντιθετα, απο ο,τι ακουω απο φιλες, στην Ελλαδα η καισαρικη ειναι μαλλον ρουτινα τα τελευταια χρονια, και οχι λυση αναγκης, ενω οι φυσιολογικοι τοκετοι μετριουνται στα δαχτυλα (γιατι?? δεν εχω ακουσει καμια λογικη εξηγηση μεχρι τωρα) .<br /><br />Το ζητημα ακομα δε το εχουμε κλεισει. Δεν εχω καποιο προσωπικο κολλημα να γεννησω καλα και σωνει φυσιολογικα. Το εκανα μια φορα, ξερω πως ειναι. Ναι, ειναι απιστευτο. Αλλα δεν ειναι αυτο το ζητημα, το ζητημα ειναι τι ειναι πιο λογικο στη καθε περιπτωση. Με συναρπαζει ομως αυτη η ενθερμη αντιπαραθεση των στρατοπεδων, ειδικα οι μαχητικες γκουρου των δυο αποψεων (βρισκω τις γκουρουδες του φυσιολογικου ενιοτε πιο παλαβωμενες!)<br /><br />Επισης με ξενιζει απιστευτα αυτη η φριχτη εκφραση που λενε για τη καισαρικη:<br />'στο παιρνουνε', 'θα στο παρουνε'<br />Τη πρωτη φορα που με ρωτησε καποια γνωστη αν θα μου το παρουνε, δε το ειχα ξανακουσει, και δε καταλαβα, κοιταζα σα χανος. Ποιος να το παρει το μωρο μου, που να το πανε καλε? Μου ηρθε να βαλω τα κλαματα. Σα τα παραμυθια με τη κακια μαγισσα που ερχεται και παιρνει τη νυχτα το μωρο απο τη κουνια. Απαισια, σιχαμερη, κακιασμενη εκφραση. Λες και δεν ειναι γεννα η καισαρικη. Καμια πιο φιλικη εκφραση δεν υπαρχει?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-8186937308430915404?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-37568243213236527232010-06-16T09:50:00.003+02:002010-06-16T10:02:24.679+02:00Παρασταση, που δυστυχως εμεις δε θα δουμε καθοτι ειμεθα εκτος πατριων εδαφων, αλλα μπορει να ενδιαφερει αλλες μπλογκομαμαδες στην Αθηνα.<br /><br />Απο μικρη μου αρεσε πολυ η Ξενια Καλογεροπουλου. Γλυκια, σοβαρη και αξιοπρεπης. Ειναι επισης ο ανθρωπος που εστησε ενα ολοκληρωμενο παιδικο θεατρο στην Ελλαδα - αυτη και η Καρμεν Ρουγγερη.<br /><br />Ιδου μια παρασταση για μωρα, απο 2 ετων παρακαλω! Συνηθως οι περισσοτερες παραστασεις στις ελληνικες σκηνες ειναι για πιο μεγαλα παιδια. Ισως να ειναι και η πρωτη φορα που ανεβαινει κατι τετοιο. 'Ελα ελα' λεγεται και ειναι μια ιστορια για το φεγγαρι. Πηγαινετε να το δειτε<br /><br />Τον Ιουνιο στο θεατρο ΠΟΡΤΑ, στα πλαισια του φεστιβαλ Αθηνων<br /><a href="http://www.greekfestival.gr/eventpg.aspx?eid=10103">http://www.greekfestival.gr/eventpg.aspx?eid=10103</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-3756824321323652723?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-9874268734130101662010-06-11T10:31:00.003+02:002010-06-11T11:04:08.970+02:00Λοιπον πηγαμε για τη καθιερωμενη επισκεψη στο γιατρο προχτες, και οπως τα ειδε τα πραγματα ειπε κυρια μου, δε πας στο γραφειο αυριο, πας σπιτι σου γιατι αλλιως θα γεννησεις στο διαδρομο. Μμμ, δε λεει και πολυ. Οποτε τα μαζεψα αρον αρον, εκανα ο,τι επειγοντα meeting και τηλεφωνα ειχα, τους χαιρετησα ολους, μου ειπανε καλη τυχη συνοδευομενη απο την προσωπικη τους ιστορια για τη γεννηση του 1ου-2ου-3ου παιδιου τους , και αυτο ηταν. Ειμαι σε αδεια (εχω κατι ψιλα να κανω απο το λαπτοπ στο σπιτι, αλλα δε το μετραω).<br /><br />Δε το περιμενα, ειχα σχεδιασει να δουλεψω μεχρι τη βδομαδα 37. Στη πρωτη εγκυμοσυνη δουλεψα μεχρι τη 38, τρεις μερες πριν γεννησω. Βεβαια ολοι αυτο κανουνε εδω που ζω, κανεις δε παιρνει αδεια 1-2 μηνες πριν. Και αφου αισθανομουν μια χαρα, δεν ειχα καμια ορεξη να κατσω σπιτι. Και τωρα το ιδιο, μια χαρα αισθανομαι. Κουραζομαι λιγο πιο ευκολα, αλλα μη τρελαθουμε κιολα. Ειμαι λιγο χοντροπετση με αυτα (η μπορει να ειμαι περιεργη). Δε μ'αρεσει να ειμαι σπιτι, θελω καθε πρωι να ντυνομαι να βαφομαι και να βγαινω, δε μπορω μεσα πανω απο λιγες ωρες, τρωγομαι με τα ρουχα μου.<br /><br />Υποχρεωτικες διακοπες σου λεει. Ε, μη παραπονιεσαι κιολας. Θα χαζεψω στο ιντερνετ οοοοοοτι μεχρι τωρα δεν ειχα χρονο να κοιταξω, θα φτιαξω αλμπουμ με φωτογραφιες, που θελω εδω και μηνες να το κανω και δεν εχω χρονο, θα παω εξω για φαι με τις φιλες μου τα μεσημερια (καπου στη γειτονια, γιατι δε κανει να περπαταω και πολυ). Μαγαζια οχι πολυ (κλαψ κλαψ κλαψ). Τηλεοραση δε θα δω, βαριεμαι τις βλακειες. Ουτε θα διαβασω τιποτε αλλο για εγκυμοσυνες, τοκετους, επισκληριδιους, καισαρικες, εξετασεις, θηλασμους κλπ. Φτανει.<br /><br />Και ΔΕ ΘΑ ΚΑΝΩ ΠΟΛΛΕΣ ΔΟΥΛΕΙΕΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ. Το υποσχομαι στον εαυτο μου και θα το γραψω και θα το κολλησω στο τοιχο να το βλεπω και να το θυμαμαι, γιατι με ξερω.<br />Τουτος εδω ειναι ο χρονος μου, ο ενας και μοναδικος, τελειος, προσωπικος χρονος για να ξεκουραστω πριν ερθει ο μικρακης 2 ( θα βρω καλυτερο ονομα απο αυτο για το μπλογκ εν καιρω), πριν εχουμε δυο παιδια στο σπιτι. Επι τη ευκαιρια, δε μπορω να συνειδητοποιησω οτι θα εχουμε δυο παιδια, αλλα αυτο ειναι θεμα αλλου ποστ. <br />Θα ειναι 5, 10, 20 μερες? Οσο ειναι.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-987426873413010166?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-46846879726719099422010-05-23T16:19:00.003+02:002010-05-23T16:46:18.368+02:00Πολυ εντυπωσιακα τα ψυχολογικα πανω-κατω που γινονται εντος σου με την αφιξη του ενος και μετα, με την αφιξη ενος δευτερου παιδιου. Κοσμοχαλασμος. Γινεσαι αλλος ανθρωπος.<br /><br />Νομιζω το πιο ενδιαφερον ειναι αυτο το συναισθημα οτι ξαφνικα ξερεις, πως ο,τι κανεις και λες, και το πως εισαι, καθοριζει τη ζωη ενος αλλου ανθρωπου. Πανε οι μερες που ησουν εσυ με την εαυταρα σου, με τα προσωπικα σου θεματα - ψυχολογικα, επαγγελματικα, γκομενικα, οτιδηποτε - και που καθε τι απο αυτα σου φαινονταν ΤΟ θεμα. Και μετα τα θεματα αφορουσαν δυο, αντε εσενα και το συντροφο σου, και το ζευγαρι σας.<br /><br />Τιποτα δεν ηταν ολα αυτα μπροστα στην αισθηση ευθυνης που αισθανεσαι οταν εχεις παιδια. Η εαυταρα σου παει περιπατο. Αναθεωρει προτεραιοτητες, βλεπει τα προβληματα στις πραγματικες τους διαστασεις και, ξαφνικα, απασχολειται πιο πολυ με τις προτεραιοτητες, αναγκες και προβληματα αλλων ανθρωπων. Γιατι αυτος ο ανθρωπος η αυτοι οι ανθρωποι εξαρτωνται εντελως απο σενα. Και δε μπορεις να τους αφησεις ξεκρεμαστους. Ουτε να τους απογοητευσεις. Σορρυ, προηγουνται.<br />Απιστευτη ασκηση ελεγχου του εγωισμου. Ειδικα αν εισαι μοναχοπαιδι, οπως εγω, αυτη η καθημερινη ασκηση που βγαζει εσενα απο το επικεντρο του συμπαντος και βαζει καποιους αλλους, ειναι τρομερη αλλαγη.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-4684687972671909942?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-12745901027778073672010-05-12T09:30:00.003+02:002010-05-12T10:02:48.517+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_Tas8M-VqhYw/S-pd2jWnk4I/AAAAAAAAACw/KGhmU1zhKQc/s1600/ist2_3009807_two_years_old.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5470287889179317122" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 213px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_Tas8M-VqhYw/S-pd2jWnk4I/AAAAAAAAACw/KGhmU1zhKQc/s320/ist2_3009807_two_years_old.jpg" border="0" /></a>Εγινες κιολας δυο!!<br /><br />Πριν δυο χρονια και κατι μηνες δεν υπηρχες καν. Απιστευτο μου φαινεται. Για μας ειναι σαν να υπηρχες παντα.<br />Μου αρεσει οπως γελας, οπως μισοκλεινεις τα ματακια κοροιδευτικα, οπως τρεχεις πανω κατω και φωναζεις στο σαλονι, οπως τραγουδας δυνατα.<br />Μ'αρεσει οπως τριβεις τα ματια σου οταν νυσταζεις, οπως λες οτι θες αγκαλια παρακαλεστικα, οπως λες μαμακα και μπαμπακα.<br />Μ'αρεσει οπως μεγαλωνεις και γινεσαι ανθρωπακι με συναισθηματα, με κεφια και με νευρα, με γελια και με κλαματα, με προτιμησεις.<br />Μ'αρεσει οπως ανακαλυπτεις τα πραγματα και τους ανθρωπους γυρω σου.<br />Μ'αρεσει αυτη η απιστευτη, αφοπλιστικη αθωοτητα στα ματια σου, που απαιτει την αληθεια και μονο την αληθεια.<br />Μου αρεσει που ακους και καταλαβαινεις τα παντα, ακομα και αυτα που οι μεγαλοι φανταζονται οτι δε καταλαβαινεις.<br />Μου αρεσει οπως βαζεις τις λεξεις διπλα διπλα, τις σκεφτεσαι και φτιαχνεις φρασεις.<br /><br />Μου αρεσεις ακριβως οπως εισαι, και δε θα μπορουσα να φανταστω πιο τελειο παιδακι<br /><br />Σ'αγαπαμε πολυ μικρακη μου. Χρονια σου πολλα !!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-1274590102777807367?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-7642786662515967452010-05-05T14:16:00.007+02:002010-05-23T16:50:23.445+02:00Οφειλω ενα ποστ στο παππου.<br /><br />Οι μαμαδες εχουν ολη τη δοξα οσον αφορα το μεγαλωμα των παιδιων. Τωρα ολο περισσοτερο και οι μπαμπαδες μπαινουν στο χορο (εξαρταται ποσο τους αφηνουν οι μαμαδες, η ποσο πεφτουν με τα μουτρα και παιρνουν την αποκλειστικοτητα - σοβαρα, το βλεπω συνεχεια γυρω μου, οι μαμαδες να πιστευουν για τους μπαμπαδες αστον, που να ξερει, δε ξερει, δε καταλαβαινει απο αυτα, δε θα τα καταφερει. Ευνουχισμος).<br /><br />Μετα ειναι οι γιαγιαδες και οι παππουδες. Και εδω αναπαραγονται τα gender roles.<br />Οι γιαγιαδες επειδη εχουν την εμπειρια (αν και 30 χρονια πισω, ε μπαινουν και ερωτηματικα), εχουν και τον αερα, και ειτε ειναι προσκεκλημενες στο χορο απο τους γονεις, ειτε μπαινουν απο μονες τους. Σημειωνω οτι εδω παρατηρειται εντονα η ταση να ειναι η μαμα της μαμας που εμπλεκεται πιο αμεσα, το οποιο βρισκω ιδιαιτερα περιεργο και δεν εχει καμια λογικη βαση. Τελoς παντων.<br />Οι παππουδες ειναι μετα, και συνηθως αγοραζουν δωρα, παιζουν, λενε παραμυθια, διαβαζουν βιβλια και τετοια αλλα light, δε πανε ας πουμε στη περιοχη ταισμα και πανα.<br /><br />Ε, λοιπον, εγω θα γραψω για το παππου που ειναι αυτο και ολα τα αλλα.<br />Ο παππους εφυγε εχτες για την Αθηνα, ειχε ερθει εδω για λιγες μερες. Επαιξε με το μικρακη στο σπιτι, πηγανε μαζι στο παρκο, παιξανε μπαλα, σκαρφαλωσανε σε δεντρα, μαζεψανε λουλουδια και γενικα, διασκεδασανε. Μετα η μαμα αρρωστησε και ο μπαμπας ελειπε ταξιδι στο εξωτερικο για δουλειες. Ε λοιπον, ο παππους σηκωσε τα μανικια και με εξαιρετικη επιδεξιοτητα εκανε ΤΑ ΠΑΝΤΑ απο το πρωι μεχρι το βραδυ. Ετοιμαζε τον μικρακη το πρωι, του εφτιαχνε το γαλα του, του μαγειρευε φαγητο, τον αλλαζε πανα, τον βοηθουσε να φαει (τον επεισε να φαει ακομα και λαχανικα που δε τρωει!?), τον εβαζε για υπνο, βολτες, παιχνιδι, ζωγραφικη, τραγουδια, μιλαμε Ολα. Και ενδιαμεσα μαγειρευε και στην αρρωστη μαμα, εβαζε πλυντηριο και επλενε και κατσαρολες. Τι να πω? Ειχα μεινει αφωνη. Ποτε δεν ειχα σκεφτει πριν οτι μπορει να τα κανει ολα αυτα, και τοσο ευκολα. Δε ξερω γιατι, απο κεκτημενη ταχυτητα.<br /><br />Υπαρχουν gender roles ? Δεν υπαρχουν. Φεμινισμος ειναι η απελευθερωση απο κουτακια και ταμπελες, και για τα δυο φυλα ομως, οχι μονο για τις γυναικες. Ισες ευκαιριες, ισα καθηκοντα και για τους δυο.<br /><br />Παππου εισαι ο πιο φεμινιστης που ξερω<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-764278666251596745?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-19594436000236416902010-05-04T17:58:00.006+02:002010-05-23T16:51:23.568+02:00Αργησα να γραψω. Λειπαμε ταξιδι δυο εβδομαδες το Πασχα, μετα επιστροφη και απιστευτο τρεξιμο να οργανωθουμε, τρεξιμο και στη δουλεια (να τελειωσω και καποια πραγματα πριν φυγω σε αδεια μητροτητας τον Ιουνιο) μετα αρρωστησε ο μικρακης με ιωση, τωρα αρρωστησα εγω κλπ κλπ κλπ Χωρις αναπνοη, που λεει και ο Χατζηγιαννης. Ουτε που καταλαβα οτι φτασαμε στο Μαιο.<br /><br />Ξαφνικα συνειδητοποιησαμε πως περασε ο καιρος. Καμια σχεση με τη πρωτη εγκυμοσυνη οπου παρακολουθεις μερα νυχτα το ζητημα, παιζεις στα δαχτυλα ολες τις πληροφοριες περι εβδομαδων, ιατρικων εξετασεων, αγοραζεις το κρεβατι απο το πεμπτο μηνα και σιδερωνεις τα ρουχα του μωρου τεσσερις φορες. Εδω φτανεις στη βδομαδα 30 και λες, οπ, ποτε εγινε αυτο ρε παιδια? Με ρωτησε ο γιατρος αν θελω να κανω παλι τη προετοιμασια με τις αναπνοες και εκει μου ηρθε κεραμιδα. Πλησιαζουμε! Θα μου πεις, καλα πως γινεται?Ε γινεται, γιατι τρεχεις και δε φτανεις.<br />Τελoς παντων, τωρα αρχισαμε και κανουμε σιγα σιγα τις προετοιμασιες μας, αν και αυτη τη φορα τα βασικα ειναι ηδη αγορασμενα (κρεβατι, καροτσι, καρεκλακι αυτοκινητου, ρηλαξ, θηλαστρα κλπ). Επλυνα τα ρουχα του - αλλα αγοραζω και καινουρια για το μωρακι, δε κρατιεμαι. Ετοιμαζω τη τσαντα του νοσοκομειου, αυτη τη φορα θα βαλω και κανενα ωραιο βιβλιο μεσα γιατι ο μπαμπας μαλλον δε θα μπορει να κοιμηθει στο δωματιο μαζι μας, οπως την αλλη φορα.<br />Επιασα παλι τα βιβλια μου για την εγκυμοσυνη και τη γεννα, να φρεσκαρω τη μνημη μου για το θηλασμο, τις αναπνοες, και ολα τα σχετικα. Βρε πως ξεχναει ο ανθρωπος, δυο χρονια περασαν και ομως θυμαμαι τα μισα!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-1959443600023641690?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-64884742358819224942010-05-04T17:27:00.005+02:002010-05-04T17:57:53.638+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_Tas8M-VqhYw/S-A_IBIVGLI/AAAAAAAAACo/F0Ndan3gdfU/s1600/ikea.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 250px; DISPLAY: block; HEIGHT: 178px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5467439354602657970" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_Tas8M-VqhYw/S-A_IBIVGLI/AAAAAAAAACo/F0Ndan3gdfU/s320/ikea.jpg" /></a><br /><div>Δεν ειναι για διαφημιση. Η Ικεα ειναι ουτως η αλλως μια μεγαλη μου αγαπη, γιατι ειναι το πιο εξυπνο μαγαζι που ξερω στο πλανητη. </div><div></div><div>Αλλα τους βγαζω το καπελο στα παιδικα. Τα βρεφικα και παιδικα επιπλα και αξεσουαρ του ΙΚΕΑ ειναι εκπληκτικα. Οχι μονο γιατι ειναι αισθητικα ομορφα, λειτουργικα, απλα και φθηνα, οπως ολα τα αντικειμενα τους. Κυριως γιατι δειχνουν οτι οι σχεδιαστες και σχεδιαστριες εκαναν το κοπο και διαβασαν και πεντε πραματα για την αναπτυξη των βρεφων και των παιδιων, ωστε το αποτελεσμα να ειναι και χρησιμο, και ασφαλες, και να προωθει τη χαρουμενη απασχοληση. Και αυτο φαινεται στις λεπτομερειες. Μιλαω σοβαρα. Ιδου ενα παραδειγμα </div><div></div><div>- Η σειρα αποθηκευσης TROFAST. Καταπληκτικη ιδεα. Ξυλινοι σκελετοι με πλαστικα συρταρια σε διαφορα μεγεθη, μπορεις να φτιαξεις απο μια μικρη γωνια μεχρι ολοκληρο συστημα που να φιλοξενει τα παιχνιδια και τα βιβλια του. Η λεπτομερεια που κανει τη διαφορα ειναι τα πλαστικα συρταρια. Το παιδακι μπορει να παρει μονο του το συρταρι με τα παιχνιδια που του αρεσει (δεν ειναι βαρυ) και να το παει οπου θελει για να παιξει, και μετα να το βαλει στη θεση του. Εχει ολα τα παιχνιδια του διαθεσιμα μπροστα του (οχι κρυμμενα σε ντουλαπα που χρειαζεται βοηθεια γονιου για να τα παρει) και ενθαρρυνεται να ανακαλυψει, να ψαξει, και μαθαινει να τα μαζευει μονο του. Ολα αυτα υπαρχουν ως συμβουλες παιδαγωγικης σε βιβλια παιδικης ψυχολογιας</div><div></div><div></div><div>Oι ανθρωποι το μελετανε, οχι αστεια </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-6488474235881922494?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-65716534633485677282010-03-16T12:19:00.004+01:002010-03-16T12:35:02.740+01:00Ακουσα ενα τραγουδι στο ραδιοφωνο πριν λιγο, ηταν απο αυτα που σε κανουν να κλεινεις τα ματια και να βρισκεσαι σε αλλη ηλικια, σε αλλο χρονο και τοπο. Με πηγε σε ενα μερος παλιο, μακρινο και κρυμμενο, καπου εικοσι πεντε χρονια πριν.<br /><br />Το δωματιο μου, τα παιχνιδια. Το παιδικο μου κρεβατι, το ξυλο απο το οποιο ειναι φτιαγμενο. Το χρωμα της κουβερτας. Κατι βιβλια. Τα μαθηματα του σχολειου, ολα ετοιμασμενα ομορφα, πανω στο γραφειο μου, η επιμελης μαθητρια. Τα πολυχρωμα τετραδια, μου αρεσε να γραφω ωραια γραμματα. Μου αρεσε η ζωγραφικη. Οι ασκησεις γερμανικων, τα μαθηματα στο φροντιστηριο. Τα ρουχα της γυμναστικης, εκεινο το φουξια φορμακι.<br /><br />Και η μαμα. Στη κουζινα που μαγειρευει. Που φτιαχνει τηγανιτες. Που φτιαχνει φαγητα για το παιδικο παρτυ. Που μου ραβει πυτζαμες. Που μου ραβει μια στολη αποκριατικη, οπως τη φανταστηκα, μοναδικη στα ματια μου. Που καθεται στο πατωμα και παιζουμε με τη μπι-μπι μπο. Που τρεχει μαζι μου, απο την ενοργανη, στο μπασκετ και απο το ενα στο αλλο.<br /><br />Που το βραδυ δε μπορω να κοιμηθω, που ξυπναω και φοβαμαι και κλαιω ειναι εκει, ειναι μια μεγαλη ζεστη αγκαλια και κρυβομαι μεσα, και καθεται διπλα μου και μου μιλαει σιγα σιγα και ομορφα μεχρι που ολα γυρω ηρεμουν, και αποκοιμιεμαι παλι. Το πιο γλυκο και ευχαριστο μερος του κοσμου, τοτε, τωρα και παντα.<br /><br />Στο εχω πει μαμα?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-6571653463348567728?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-65428827405528536002010-02-24T10:27:00.005+01:002010-02-24T10:42:23.166+01:00Ειναι με τις μερες.<br />Μερικες φορες μου φαινεται ηδη μεγαλη κοιλια, και αναρωτιεμαι μεχρι που θα φτασει, εχουμε ακομα ολο το τριτο τριμηνο! Αλλες φορες παλι μου φαινεται μαζεμενη και κομψη, μια κοιλιτσα-μπαλιτσα. Η αληθεια ειναι οτι τωρα στη δευτερη εγκυμοσυνη η κοιλια μου εμφανιστηκε πιο γρηγορα, ισως ενα μηνα νωριτερα απο τη πρωτη φορα.<br /><br />Ειναι μερες που αισθανομαι χοντρη. Συνηθως ομως μου αρεσει πολυ το look. Ψαχνω να βρω cool ρουχα για εγκυους, και μου αρεσει πολυ που εξεχει αυτη η κοιλουμπα πανω απο τη φουστα.<br />Νομιζω οτι μου παει. Ετσι μου λενε και οι αλλοι (μπορει να το λενε απο ευγενεια οι ανθρωποι, εμεις ομως υποθετουμε οτι το εννοουν, γιατι μονο αυτο μπορουμε να πιστευουμε αυτη τη στιγμη :-)<br />Φοβαμαι λιγο σε τι κατασταση θα ειναι η κοιλια μου το καλοκαιρι, μετα απο δυο εκγυμοσυνες, ποσο καιρο θα μου παρει να στρωσω τους κοιλιακους, να μαζεψω και να λιμαρω την επιφανεια. Διοτι δεν παιζει να το αφησω ετσι το ζητημα. Α πα πα πα. Δε ξερω τι θα γινει, ασκησεις, διαιτες, το προσωπικο trainer της Μαντονα θα παρω, ο,τι χριεαστει προκειμενου να φορεσω ξανα αξιοπρεπως το μπικινι.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-6542882740552853600?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-44673373849011820112010-02-18T10:05:00.004+01:002010-02-18T10:33:11.746+01:00Πριν απο λιγες μερες πηγαμε εκδρομη στο Λονδινο και τα περιχωρα. Πολυ ωραια και νοσταλγικα, βολτες, φιλοι, αναδρομη γευστικη αβερτα fish and chips, cornish pastries και cookies, και του μικρουλη του αρεσαν πολυ ολα αυτα τα καινουρια καλουδια.<br /><br />Το Λονδινο αποδειχτηκε αρκετα ευκολο με μωρο δεδομενων των εξης προυποθεσεων<br />- πιο πολυ πηγαμε βολτες με τα ποδια+καροτσι, και κρατησαμε το μεσα-εξω στο μετρο στο ελαχιστο: στους περισσοτερους σταθμους κυλιομενες η ασανσερ δεν υπαρχουν, και το μετρο του Λονδινου ειναι απο τα πιο κουραστικα<br />- το ξενοδοχειο ηταν κοντα στο μετρο, στο σταθμο του τρενου κλπ, ωστε να μπορεις να κανεις πολλα με τα ποδια<br />- το ξενοδοχειο ηταν σε μια περιοχη συμπαθητικη που ειχε γυρω μαγαζια, απο sainsbury's και cafe nero, μεχρι διαφορα αλλα, ωστε αμα θες προμηθειες να μη χρειαζεται ολοκληρη αποστολη. Παραλληλα, ΔΕΝ ηταν πανω στον ασφυκτικο χαμο της Leicester Square<br />- Ανακαλυψαμε το εξης πολυ ωραιο μερος για μικρα παιδια, μεσα στο κεντρο του Λονδινου, με παιδικη χαρα, ζωακια κλπ, τελειο <a href="http://www.coramsfields.org/">http://www.coramsfields.org/</a><br /><br />Θελουμε κι αλλο. Δε φτανει ποτε μια βολτα στο Λονδινο<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-4467337384901182011?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-25875136731455244212010-02-12T14:23:00.007+01:002010-08-17T16:40:22.469+02:00Ο τροπος που αντιμετωπιζονται οι καιρικες συνθηκες στην Ελλαδα, και ειδικα ο χειμωνας, αποτελει μεγαλο μυστηριο. Ο χειμωνας ειναι μια εποχη που κανει συχνα κρυο. Το δειχνουν και οι ζωγραφιες στα παιδικα βιβλια. Ειναι σα να λεμε οτι η γη γυριζει. ΟΚ. Και γιατι ο πανικος δηλαδη οταν το θερμομετρο πεφτει στο μηδεν? Μιλαμε για ομαδικη παρακρουση, κλεισιμο στο σπιτι. Λες και η χωρα βρισκεται πανω απο την αρκτικη ζωνη. Οταν δε προκειται για ατομα κατω των δεκα ετων, η οδηγια ειναι να κλειστουν στο σπιτι απο την 28η Οκτωβριου μεχρι την 25η Μαρτιου και να μη ξεμυτισουν ποτε εαν η θερμοκρασια ειναι κατω των δεκα βαθμων Κελσιου. Υπαρχει ενας ανεξηγητος πανικος 'να μη κρυωσει το παιδι', το λεει και ο Σαββοπουλος.<br /><br />Υπερβαλλω λιγο, αλλα η αληθεια ειναι οτι δε βλεπω καροτσια να βολταρουν εξω οταν εχει 3 βαθμους. Ειδικα η πανταχου παρουσα και επι της ανατροφης των παιδιων παντοδυναμη ομαδα των γιαγιαδων-παππουδων ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ να διανοηθει να βγει εξω απο το κτιριο το εγγονι πριν ανθισουν τα λουλουδια την ανοιξη. Λες και η ανακυκλωση μικροβιων σε κλειστο χωρο κανει καλο. Λες και ειναι καλυτερο το καμαρι τους να κοβει φλεβα μεσα στο σπιτι με τα ιδια και τα ιδια παιχνιδια. Προφανως κανεις τους δεν εχει παρει το αεροπλανο να επισκεφτει μια χωρα λιγο πιο βορεια το χειμωνα. Δε θα πω για τη Δανια, οπου ειναι παραδοση να τυλιγουν τα μωρα και να τα βγαζουν να κοιμουνται εξω στο μπαλκονι, για να αναπνεουν φρεσκο αερα. Ουτε για τη Σουηδια, οπου το παιχνιδι με το χιονι ειναι σα να λεμε παω στη παιδικη χαρα.<br /><br />Σε ολες τις αλλες χωρες, οταν δε ριχνει μπορα η χιονοθυελλα, το μωρο το ντυνουμε καλα, μπουφαν, fleece, καλυμματα και παπλωματα για το καροτσι και ολα τα συναφη, βαζουμε και εμεις τα γαντια και το σκουφι μας και παμε βολτα. Κοκκινιζουν τα μαγουλακια απο το κρυο, αλλα δε πειραζει, κανει καλο. Ειναι υγεια.<br /><br />Αν παρολα αυτα πρεπει να κλειστειτε στο σπιτι, να μερικες ιδεες του τι μπορειτε να κανετε για να μη φατε τα ρουχα σας εσεις και τα παιδια σας απο τη βαρεμαρα που βλεπετε συνεχεια τους ιδιους τεσσερις τοιχους<br /><br /><a href="http://www.parents.com/fun/activities/rainy-day/5-fun-rainy-day-toddler-activities/">http://www.parents.com/fun/activities/rainy-day/5-fun-rainy-day-toddler-activities/</a><br /><br /><a href="http://rochester.kidsoutandabout.com/main-articles/snowydays.html">http://rochester.kidsoutandabout.com/main-articles/snowydays.html</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-2587513673145524421?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-45578903217548479902010-02-05T11:49:00.004+01:002011-12-12T10:47:45.633+01:00Μολις μπηκε ενας συναδελφος στο γραφειο και μου εδωσε ενα επιπλεον, αχτυπητο επιχειρημα, απο την οπτικη του μπαμπα, που δεν αντεχω, πρεπει να το μοιραστω:<br /><br />Η κορουλα σου ειναι η πριγκηπισα σου, ωσπου καποια στιγμη ερχεται σπιτι με εναν απιστευτο καραγκιοζη και σου λεει μπαμπα αυτον εδω τον αγαπαω. Και δεν ειναι πλεον η πριγκηπισα σου, φιλε. Και εσυ (ο μπαμπας) θελεις να παρεις τη καραμπινα και να τον εξαφανισεις απο προσωπου γης, η να τον πλακωσεις στις σφαλιαρες. Αλλα δε γινεται, πρεπει να χαμογελασεις. Δυσκολο, ε? :-))<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-4557890321754847990?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-7649119805361119562010-02-05T09:43:00.016+01:002010-05-28T11:41:36.241+02:00Συνηθως ειναι η τριτη ερωτηση, μετα το 'συγχαρητηρια', και το 'τι μηνα εισαι τωρα'.<br /><br />Στο πρωτο μωρο ολοι μα ολοι ελεγαν με το καλο και να ειναι γερο, χωρις προτιμηση. Τωρα στο δευτερο μωρο η ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ελεγε/ ηπλιζε οτι θα ειναι κοριτσι. Μυστηριο. Γιατι κανει ωραιο συνδυασμο? Γιατι κατα βαθος υπαρχει η υποθεση οτι το κοριτσακι (και τα ρουχα του) ειναι πιο χαριτωμενο, πιο γλυκο, πιο καλοβολο? Γιατι οι μαμαδες ελπιζουν οτι με το κοριτσακι παιζεις περισσοτερο , το χαιρεσαι περισσοτερο, οτι ειναι πιο τρυφερα?<br /><br />Ε λοιπον εδω χωραει πολλη συζητηση. Απο τα κοριτσακια που βλεπω καθε μερα στο σταθμο, υπαρχουν καποια που ειναι πολυ χαριτωμενα, σα κουκλακια, και αλλα που ειναι λιγοτερο. Αντιστοιχα υπαρχουν αγορακια πολυ πολυ ομορφα, και αλλα λιγοτερο χαριτωμενα. Καποιες μικρες ειναι ησυχες, κατι αλλες ομως ειναι διαολοι, χοροπηδανε συνεχεια και τα κανουν ολα λιμπα. Το ιδιο και οι μικρουληδες.<br /><br />Τα ρουχα: μυθος, υπαρχουν φανταστικα ρουχα και απιστευτα looks τοσο για αγορια και κοριτσια, θελει ψαξιμο, φαντασια και να βγεις απο στερεοτυπα. Επισης υπαρχουν χαλια ρουχα και για τα δυο, και παναγια βοηθα διοτι δε φταιει τιποτα το παιδακι (ειδικα για τα κοριτσια το θεμα κατανταει αηδια με την ποσοτητα στρας, φιογκων και ροζ)<br /><br />Παιχνιδι και δεσιμο - επισης μεγας μυθος, εδω πραγματικα ειναι το ιδιο με ολα τα μωρα. Δε ξερω πως ειναι αργοτερα, 5 χρονων η 10 χρονων, αλλα μεχρι τωρα ο δικος μας μικρακης ειναι εξαιρετικα τρυφερος και δεμενος και με τους δυο. Και τι σημασια εχει τελoς παντων, σε ποιον απο τους δυο εχει αδυναμια?<br /><br />Προσωπικα θα χαιρομουν το ιδιο με αγορακι/ κοριτσακι, αλλα κατα βαθος μαλλον ηλπιζα να ειναι αγορακι. Δε ξερω γιατι, ισως διοτι αυτη την εικονα μωρου εχω μεχρι τωρα. Επισης, απο μικρη φανταζομουν τον εαυτο μου με γιους, ποτε δε μπορουσα να φανταστω μια κορη. Θα διαφωνησει ο μισος πληθυσμος μαζι μου, και το ξερω, αλλα εγω θα γραψω κατωθι γιατι μου αρεσει να εχω γιους :-)<br /><br />- Βρισκω οτι οι αντρες ειναι πολυ πιο ευκολοι ανθρωποι απο τις γυναικες. Ενα και ενα κανουν δυο. Μου αρεσει, δε μου αρεσει. Απλοτητα και ευθυτητα. Λενε αυτο που σκεφτονται οι ανθρωποι (συχνα και οταν δε πρεπει). Το μυαλο τους ειναι πιο ξεκαθαρο. Ουτε γαλιφιες, ουτε γκρινιες, ουτε ναζια, ουτε προσποιησεις, ουτε στρατηγικος σχεδιασμος για να πετυχουν αυτο που θελουν και να γινει το δικο τους χωρις να το παρεις εσυ πρεφα (μη μου πειτε, κυριες μου, οτι κατι απο αυτα δεν εχετε κανει ποτε στη ζωη σας, θα ειναι ψεμα). Τελως παντων, εγω επικοινωνω καλυτερα.<br /><br />- Παρα το στερεοτυπο που θελει τις κοπελες πιο δεμενες (βλεπε κολλητες) με τη μαμα τους, και το γιο να σε εχει χεσμενη και να ριχνει μαυρη πετρα πισω του, εγω βλεπω συχνα το αντιθετο. Οχι, δεν ειναι παντα κολλητες μαμα και κορη. Ειναι συχνα κολλητοι μπαμπας και κορη. Οχι δεν ειναι απομακρυσμενα τα αγορια. Ουτε ειναι κολλημενοι οι αντρες οπωσδηποτε με τη μανα τους, και ουτε ψαχνουν να βρουν τη μανα τους στη γυναικα τους. Σε μια υγιη σχεση γονεα -παιδιου, η τρυφεροτητα και το δεσιμο ειναι ασχετα φυλου. Και ασχετα με την ανεξαρτησια του παιδιου. Οσο για το 'χρεος' του παιδιου (σορρυ, της κορης) να γηροκομησει τους γονεις της, νομιζω οτι ειναι απο τις πιο εγωιστικες ελληνικες αντιληψεις.<br /><br />- Εφηβεια: αγορι η κοριτσι, το λουκι ειναι λουκι. Οπως και να εχει, θα σε βαριεται και δε θα θελει να σε δει μπροστα του/ της. Θα απομυθοποιησει το πατερα και τη μανα του. Θα κλεινει τη πορτα, θα βαζει τερμα μουσικη, θα καπνιζει στα κρυφα, και θα θελει να τον αφησεις ησυχο/ ησυχη. Με τα κοριτσια δεν ειναι πιο ροδινη η εφηβεια. Αλλα, ο εφηβος γιος δε θα αφησει ποτε να του βρισουν τη μανα. Λιγο το εχεις εσυ αυτο, ε? :-)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-764911980536111956?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-57738652967366856192010-01-29T09:39:00.003+01:002010-01-29T10:42:54.867+01:00Εβλεπα ακομα ενα ονειρο, αλλα κατι εγινε και ξυπνησα. Νομισα οτι εχω το στομαχι μου. Γυρισα ανασκελα, απλωθηκα, ακινητη, και εκει για μια στιγμουλα, εκανε ενα φτερουγισμα. Τοσο δα. Σα το πεταρισμα ενος πουλιου, φραπ. Μετα ησυχια.<br /><br />Ξυπνα, ξυπνα! λεω στο μπαμπα. Νομιζω οτι κατι ενιωσα. Να δω. Βαζουμε τα χερια μας στη κοιλια. Ησυχια. Ενα, δυο, τρια, πεντε δευτερολεπτα. Φραπ. Νατο παλι το φτερουγισμα. Κι αλλο ενα.<br />Καλημερα μωρακι! Εισαι εκει!, κουνιεσαι! Θα τα λεμε συχνα απο εδω και περα ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-5773865296736685619?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-90615377115374241562010-01-17T16:26:00.012+01:002010-02-18T10:34:55.679+01:00Να τις προσεχετε τις φεμινιστριες, και ειδικα αυτες που ειναι πολυ μαχητικες, ειναι αγρια πλασματα.<br />Για να ξεκαθαρισουμε. Εγω δεν ειμαι φεμινιστρια. Την ιση προσβαση σε δικαιωματα και αξιωματα και την ιση μεταχειριση των δυο φυλων τη θεωρω αυτονοητη, οπως θεωρω και αυτονοητη την ισοτητα μεταξυ οποιωνδηποτε δυο ανθρωπων. Δε κανω θεμα, διοτι θεωρω οτι εχει ληξει πλεον στον ανεπτυγμενο κοσμο. Επισης, θεωρω οτι η μητροτητα και πως θελει να τη ζησει η καθεμια εργαζομενη μαμα, ποσο καιρο θελει να κατσει στο σπιτι με το μωρο, ποσο κοντα θελει να ειναι στα παιδια της, ποσο χρονο να περνα μαζι τους κλπ δεν αποτελει δειγμα χειραφετησης. Ειναι εμπειρια ζωης και ας αποφασισει η καθεμια με τον αντρα της μαζι ποσο καιρο θα ειναι στο σπιτι και πως θα οργανωθουνε.<br /><br />Κατι κολλημενες φεμινιστριες ομως θεωρουν οτι ειναι θεμα 'χειραφετησης'. Και εχω τη χαρα να δουλευω με μια απο αυτες. Η οποια κυρια ψιλοτσαντιστηκε που ειμαι εγκυος, καθοτι δε τη βολευε το timing (η ιδια εχει τρια παιδια). Kαι ψιλοτσαντιζεται καθε φορα που μια απο τις μαμαδες η ενας απο τους μπαμπαδες παιρνει αδεια για να κατσει σπιτι με το αρρωστο μωρο (το οποιο τους χειμερινους μηνες συμβαινει συχνα, διοτι τα μωρα μας πανε στο σταθμο και κολλανε ιωσεις συνεχεια), λεγοντας 'μα δε μπορει να κατσει καποιος αλλος, παρτε μια baby-sitter'. Και διαφορα παρομοια που δειχνουν οτι λιγο πολυ μπουχτιζει οταν ακουει κατι για προσωπικες υποχρεωσεις σχετικα με τα παιδια μας, τα μωρα μας, τις εγκυμοσυνες μας.<br />Με τα πολλα καταλαβα οτι η αντιληψη της για τη σωστη και 'χειραφετημενη' μητροτητα μιας career woman ειναι να κανεις τα πραγματα οπως τα εκανε αυτη. Αν κανεις αλλες επιλογες σχετικα με τη μητροτητα, τοτε κατι στραβο εχει να πει. Ευχαριστουμε για τη κατανοηση και για τη στηριξη, συναδελφισα μαμα. Πολυ αλληλεγγυο απο μερους σου. Οι κυριοι του γραφειου παντως δειχνουν μεγαλυτερη κατανοηση και σεβασμο στις επιλογες μας. Οχι τιποτε αλλο, να ειμαστε και δικαιοι<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-9061537711537424156?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-92108134693482879342010-01-06T10:59:00.010+01:002010-01-06T11:35:53.339+01:00<p>- Morning sickness</p><p>Δε ξερω γιατι το λενε morning sickness, εμενα μου ερχοταν καθε απογεμα, συγκεκριμενα καθε απογεμα γυρω στις 4-5 και μεχρι το βραδυ. Τις εβομαδες 7-10 το στομαχι μου χορευε, και ημουν σκασμενη σα να ειχα φαει ενα γουρουνοπουλο. Το μονο που μπορουσα να φαω το βραδυ ηταν κατι αμυλουχο, ζυμαρικα, πατατες, ρυζι η ψωμι. Αντε και μια μπουκια τυρι. Σε μινι μεριδες. Δεν αντεχα να αντικρισω πρασινη σαλατα, για κρεας, ψαρι, γλυκα ουτε λογος, τα εβλεπα και αλλαζα δρομο (προφανως αυτα δεν ειναι τιποτα μπροστα σε ζαλαδες και εμετους που αντιμετωπιζουν αλλες γυναικες, και θα επρεπε να σκασω και να θεωρησω εαυτην τυχερη). Το μεσημερι βεβαια δεν ειχα ποτε προβλημα να κατεβασω ενα πληρες μενου τριων πιατων συν επιδορπιο. Τα εμποδια αυτα ξεπεραστηκαν γρηγορα και τωρα χλαπακιαζω ανετα πρωι, μεσημερι, βραδυ και ενδιαμεσα</p>- Νυστααααααα<br />Δε καταφερα ποτε να δω ταινια στην τηλεοραση πανω απο 15 λεπτα. Με το που καθομαι στο καναπε αρχιζω και γλαρωνω. Φανταζομαι η λυση ειναι να δω την ταινια ορθια, στον ακαθιστο, αλλα δε βαριεσαι τωρα. Το θεμα της νυστας συνεχιζεται τωρα και στο δευτερο τριμηνο, αλλα αρχιζω να υποψιαζομαι μηπως δεν εχει να κανει με εγκυμοσυνη, διοτι τωρα που το σκεφτομαι και πριν μεινω εγκυος παλι με επαιρνε υπνος στο καναπε. Επισης, τον μπαμπα τον παιρνει και αυτον ο υπνος, αρα μαλλον ακυρη η δικαιολογια της εγκυμοσυνης.<br /><br />- Μυρωδιες<br />Ρανταρ οσφρησης προς ολες τις κατευθυνσεις, μυρωδιες, αρωματα, μποχα, ολα τα πιανω. Σα να εχει η μυτη μου ενισχυτη οσφρησης, ολα ειναι δεκα φορες πιο εντονα. Ας πουμε μπαινεις στο μετρο και οι μυρωδιες των γυρω σε πνιγουν. Μπαινεις στο γραφειο και ξερεις οτι εφτα γραφεια πιο κατω καποιος εφτιαξε καφε. Το σαντουιτς του διπλανου εχει μεσα αγγουρι. Το ξερω<br /><br />- Αφηρημαδα<br />Κοιτα να δεις, κατι ηθελα να κανω αλλα δε θυμαμαι τι. Γιατι ηρθα σε αυτο το δωματιο, κατι εψαχνα, τι εψαχνα ομως? Για μενα που ειμαι συνεχεια στη πριζα, über-οργανωμενη, με δεκαεφτα ποστ-ιτ και reminders παντου και θελω να τα προλαβω ολα συνεχεια, η αισθηση αυτη ειναι πρωτογνωρη.<br /><br />- Καταπιεση<br />Αμα δεν εχεις αντισωματα για τοξοπλασμωση, οπως εγω, δε παιζει να φας καρπατσιο, ουτε προσιουτο, ουτε διαφορα αλλα πραματα ωραια που συνηθως σερβιρονται εξω. Ασε που δε μπορεις να φας σουσι για εννια μηνες. Για το αλκοολ δε με νοιαζει. Αλλα σουσακι? κλαψ κλαψ<br /><br />- Yπενθυμιση<br />Στη πρωτη εγκυμοσυνη ξυπνουσα το πρωι και ολη μερα σκεφτομουν 'ειμαι εγκυος! ειμαι εγκυος!' Το πρωτο τριμηνο προσπαθουσα να συνηθισω στην ιδεα. Αυτη τη φορα, που εχω ηδη ενα μωρο, ξεχναω οτι ειμαι εγκυος και το θυμαμαι περιπου μια φορα στο τοσο - α, ναι, ειμαι και εγκυος, ας μην το παρακανω<br /><br />- Ευτυχια<br />Δε με ενδιαφερει αν ο συναδελφος εχει νευρα, αν με εσπρωξε ο αλλος στο μετρο, αν οι ειδησεις ειναι ασχημες, αν εχει ο κοσμος προβληματα και κολληματα. Απο το ενα αυτι μπαινουν και απο το αλλο βγαινουν. Ειμαι εκγυος. Το μωρακι μεγαλωνει καθε μερα και η ζωη ειναι ωραια, πολυ ωραια. Ολοι οι αλλοι ας κοψουν το κεφαλι τους, εγω ειμαι ευτυχισμενη και κανεις δε θα μου χαλασει τη διαθεση. Εισπνοη. Εκπνοη. Ζεν :-)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-9210813469348287934?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-41119129980689227442009-12-17T09:56:00.005+01:002009-12-22T22:57:57.090+01:00<div>Κυριες και κυριοι, αγαπητοι πανταχου αναγνωστες<br /><br />Η peekaboo, ο μπαμπας και ο μικρακης με χαρα ανακοινωνουν οτι θα καλωσορισουν ενα δευτερο μωρακι στην οικογενεια!<br /><br />Η peekaboo ειναι μια ευτυχισμενη εγκυος που εκλεισε επιτυχως το πρωτο τριμηνο, και πλεον μπορει να το ανακοινωσει σε ολο το πλανητη. Ειμεθα στην εβδομαδα 12 και το μωρακι προβλεπεται καλοκαιρινο, η Μεγαλη Μερα ειναι 5 Ιουλιου 2010.<br /><br />Θα γραψω εκτενως για το πρωτο μου τριμηνο και πολλα αλλα συναφη πολυ συντομα<br /><br />Φιλακια<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-4111912998068922744?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-14732536494097467342009-12-17T09:44:00.002+01:002009-12-17T09:54:26.795+01:00Πηγαμε σε ενα χριστουγεννιατικο παρτυ για μωρα, που οργανωσε μια φιλη μου στο σπιτι της. Ειχε γλυκα, φαγητα, στολιδια, μουσικη, δωρακια, και εξι εφτα μικρακια απο 10 μηνων μεχρι 3 ετων. Μια κυρια ανελαβε το ρολο του Αι Βασιλη, και καποια στιγμη πηγε στο υπογειο, φορεσε τη στολη μαζι με ενα μαξιλαρι απο μεσα για εφε παχους, και ανεβηκε στο σαλονι να μοιρασει τα δωρα.<br />Με το που μπηκε μεσα τα μωρα ετρεξαν πανικοβλητα στην αγκαλια των γονιων τους. Ουτε χαρα ουτε τιποτε, χεστηκαν απο το φοβο τους με αυτο το τεραστιο πλασμα με τα κοκκινα ρουχα και την ασπρη μαλλουρα που κουνιοταν και τραγουδαγε. Οταν μαλιστα ο Αι Βασιλης εκανε να τα πλησιασει να τους δωσει τα δωρακια τους, πατησαν τα κλαματα.<br /><br />Μαλλον ειναι για μεγαλυτερες ηλικιες ο κυριος Αι Βασιλης ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-1473253649409746734?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-31999113766298812292009-12-04T15:37:00.008+01:002009-12-04T16:12:40.184+01:00Οταν μεγαλωσω, δηλαδη οταν μεγαλωσει ο μικρακης και ειναι εφηβος και οταν εγω μεγαλωσω ακομα πιο πολυ και ειμαι μια κυρια μεσης ηλικιας, θελω να ειμαι η εξης μαμα<br /><br />- Να μη μου κανει εντυπωση τιποτα σχετικα με το τι φοραει, πως θελει να ειναι τα μαλλια του, αν θα κανει piercing και ποσα<br />- Να μην μου φαινεται περιεργη η μουσικη που ακουει - ακομα καλυτερα, να ακουω και εγω παρομοια<br />- Να μην αισθανεται οτι η μαμα ειναι αλλης εποχης, που δε καταλαβαινει τι γινεται σημερα<br />- Να ειμαι συγκεκριμενη με τα 'οχι' που αφορουν κινδυνους και ορια, και να τα τηρω, χωρις δραματα, αλλα με αυστηροτητα<br />- Να ειμαι η μαμα που θα γουσταρει να πιει ενα καφε μαζι, διοτι θα εχω ενδιαφεροντα πραματα να πω εκτος απο 'μαμαδιστικα', και δε θα κοψει φλεβα<br />- Να φροντιζω ωστε να αισθανονται ανετα οι φιλοι του στο σπιτι μας, χωρις να καθομαι απο πανω τους για να τους ετοιμασω κατι να φανε κλπ κλπ<br />- Εκτος απο μαμα, να εχω πληρες προγραμμα με επαγγελματικα και αλλα ενδιαφεροντα και απασχολησεις, και να μην αισθανθει ποτε οτι του καθομαι στο σβερκο και οτι δεν εχω με τι αλλο να ασχοληθω μερα-νυχτα<br />- Να μην αγχωνομαι οταν βγαινει τα βραδια και να μη σκεφτομαι ποτε ασχημα σεναρια<br />- Να εχω εμπιστοσυνη στο ατομο του και να μη τον υποτιμησω ποτε<br />- Να μη τον πρηζω με νουθεσιες<br />- Να μην τον αποθαρρυνω ποτε για τιποτα<br />- Να μη κανω ποτε συγκρισεις με αλλα παιδια γνωστων σχετικα με επιδοσεις, επιτυχιες, ενδιαφεροντα κλπ<br />- Να μη δηλωσω οτι εχω 'ονειρα' του τι επαγελμα θα κανει αυτος<br />- Να μη δειξω ΠΟΤΕ δυσαρεσκεια για τη κοπελα του, ακομα και αν δε μου αρεσει η επιλογη<br />- Να μην αισθανθει ποτε οτι εχω καποια απαιτηση απο αυτον<br />- Και βεβαιως βεβαιως, να μην εχω εμφανιση συνταξιουχου και να ειναι περηφανος οτι εχει cool μαμα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-3199911376629881229?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-27863588785602973622009-11-13T16:06:00.005+01:002010-02-18T10:34:16.068+01:00Τη προηγουμενη βδομαδα συναντησα ενα καλο φιλο, τον Κ, παλιο μου συναδελφο. Με το Κ. δουλευαμε μαζι το 2004, και ειχαμε πολυ καιρο να συναντηθουμε, γιατι βρισκομασταν τα τελευταια χρονια σε διαφορετικες ηπειρους. Ανταλλασαμε mail συχνα πυκνα με τα νεα μας. Τον βρηκα ιδιο και απαραλλαχτο, ολο ενεργεια και καλη διαθεση, και χαρηκα πολυ.<br /><br />Ο Κ. ειναι ακαδημαικος και συνεργαζεται με ενα thinktank. Ειναι γνωστο ονομα στο χωρο, εχει πολλες δημοσιευσεις και βιβλια, και ταξιδευει συνεχεια για συνεδρια και αλλα συναφη. Επισης, ο Κ. ειναι μπαμπας μιας τετραχρονης μικρουλας και ζει μονος του με τη μικρη, ειναι δηλαδη single dad. Για διαφορους λογους που δεν εχουν σημασια, η σχεση με τη μαμα της μικρης ειχε διαλυθει ηδη καιρο πριν γεννηθει η μικρη. Και η εγκυμοσυνη που ειχε προκυψει συνεχιστηκε, παρολο που και οι δυο ηξεραν οτι δε θα εμεναν μαζι ως ζευγαρι. Η κοπελα αυτη δεν ηταν ο,τι καλυτερο, ουτε και καποιος που μπορεις να βασιστεις. Συντομα αποδειχθηκε οτι ακομα λιγοτερο μπορουσε να επωμιστει το ρολο της μαμας, με αποτελεσμα μετα απο λιγο να αναλαβει ο Κ. τη μικρη. Και ετσι η μικρη μενει μαζι του. Η μαμα της παιρνει το αεροπλανο (ναι, απο αλλη χωρα) και ερχεται πολυ συχνα για επισκεψη, την παιρνει μαζι της για σαββατοκυριακο κλπ. Εχουν βρεθει διαφορες πρωτοποριακες λυσεις για να μην στερειται η μικρουλα κανεναν απο τους δυο γονεις.<br /><br />Ο Κ. εχει ενα φουλ προγραμμα, ξυπναει απο τα χαραματα και τρεχει ολη μερα, με τρομερη οργανωση για να προλαβει να την ετοιμασει, να την φροντισει, να την παει στο νηπιαγωγειο, να παει στο γραφειο του, να ψωνισει, να παιξει μαζι της. Τα κανει ολα μονος του. Χωρις γιαγια η πεθερα διπλα του, χωρις νταντα. Και χωρις συντροφο. Επισης παιρνει το αεροπλανο να παει να δει το μπαμπα του (ναι, σε αλλη χωρα) σχεδον καθε 1-2 εβδομαδες, που ειναι πλεον ηλικιωμενος και αρρωστος. Και επισης εχει χρονο για να γραψει ολο και ενα νεο αρθρο η να βγαλει καινουριο βιβλιο, και να δει και φιλους<br /><br />Και οταν πινει μια μπυρα με τους φιλους του εχει καλη διαθεση, χιουμορ και ενα διαπλατο χαμογελο.<br /><br />Υποκλινομαι<br /><br />Αυτο για ολους εμας που γκριναζουμε οτι τρεχουμε, λεει...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-2786358878560297362?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-36302955572537634682009-10-24T13:49:00.004+02:002010-02-18T10:35:35.289+01:00Αποψε εχει βολτα γυναικων ! Yey!<br /><br />Με δυο φιλες - μαμαδες μωρων ιδιας ηλικιας - εχουμε κανονισει το εξης λαμπρο προγραμμα:<br /><br />Φαγητο σε μοδατο εστιατοριο, σε μοδατη περιοχη οπου γινεται χαμος (οπερ και σημαινει οτι δε μπορεις να εμφανιστεις με τη φορμα και τα αθλητικα σου, βαλε ενα συμπαθητικο ρουχαλακι και κανενα μασκαρα) και εν συνεχεια σινεμα για να δουμε το Julie&amp;Julia<br />Οι μπαμπαδες θα κανουν babysitting και θα βαλουν τα καμαρια μας για υπνο.<br /><br />Εχω κατενθουσιαστει ! Βεβαια, παω στοιχημα οτι θα μιλαμε ολη την ωρα για τα μωρα μας, αλλα δεν εχει καμια σημασια :-)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-3630295557253763468?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-52787581100781252972009-10-19T14:20:00.003+02:002010-02-18T10:37:02.666+01:00Ειμαι εργαζομενη. Εχω μια ωραια δουλεια, σε ενα θεμα που με ενδιαφερει και που ειναι η ειδικοτητα μου, και χαιρομαι πολυ για αυτο.<br />Καθε πρωι, ντυνομαι φτιαχνομαι στολιζομαι, και παω στο γραφειο. Εκει, εχω καθημερινο μου στοχο να μη ξεπερασω το οχταωρο, δηλαδη, 5.30-5.45 μαξιμουμ τα μαζευω και φευγω ο κοσμος να χαλασει. Δε παει να ειναι επειγον, σουπερ επειγον, ας περιμενει μεχρι την επομενη το πρωι πια, δε θα παψει η γη να γυριζει. Για να γινει αυτο ομως και για να προλαβω να φυγω στην ωρα μου, τρεχω πολυ. Απο το ενα meeting στο αλλο, ενδιαμεσα απειρα θεματα, και επιπλεον αλλα της τελευταιας στιγμης, ολα αυτα να χωρεσουν σε μια εργασιμη μερα ειναι δυσκολο. Διαλειμμα για καφε κανω με το ζορι, και δε χαζευω καθολου.<br />Αλλα - το μεσημερι κανω μεγαλο διαλειμμα, μια - μιαμιση ωρα, και αυτη την πολυτιμη ωρα τη χρησιμοποιω για χιλιαδες πραγματα: γυμναστηριο, μαγαζια, μαθηματα, βολτες, κοινωνικη ζωη. Ειναι η ελευθερη ωρα μου. Η καλυτερη ωρα να ψωνισεις ρουχα, να χαζεψεις σε ενα βιβλιοπωλειο. Ο,τι πρεπει για να πας για φαι με μια φιλη σου.<br /><br />Παντα μου αρεσε η δουλεια μου, και παθιαζομουν με αυτο που εκανα. Μπορουσα να κατσω μεχρι το βραδυ, και δε με πειραζε ουτε η κουραση ουτε τιποτα. Δουλευα παντα με ορεξη, και πραγματικο ενδιαφερον. Θεωρουσα οτι αξιζε το κοπο. Απο τοτε που γεννηθηκε ο μικρακης, σα να με βαρεσε κατι στο κεφαλι με μιας, κι δεν με ενδιαφερει. Χαιρομαι που εχω τη δουλεια μου και δε θα ηθελα να ειμαι στο σπιτι, δε το μετανιωνω. Αλλα θεωρω οτι δεν αξιζει το κοπο ουτε ενα λεπτο παραπανω απο τη προσωπικη μου ζωη. Το σημαντικο κομματι της ημερας αρχιζει μετα τις 6 το απογεμα. Ας περιμενουν ολοι. Εχουμε meeting στο σπιτι.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-5278758110078125297?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-48106204431099898352009-10-02T10:17:00.007+02:002009-10-02T10:24:22.215+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_Tas8M-VqhYw/SsW35u9w0tI/AAAAAAAAACg/ptbVn8nGz2U/s1600-h/9780141030616H.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5387914731706176210" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 209px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_Tas8M-VqhYw/SsW35u9w0tI/AAAAAAAAACg/ptbVn8nGz2U/s320/9780141030616H.jpg" border="0" /></a><br />Ξεκινησα να το διαβαζω εχτες το βραδυ, ειναι καταπληκτικο!<br /><br /><br /><a href="http://www.amazon.co.uk/Girls-Riyadh-Rajaa-Alsanea/dp/0141030615/ref=sr_1_1?ie=UTF8&amp;s=books&amp;qid=1254471475&amp;sr=8-1"></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-4810620443109989835?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-77155619823709187782009-10-01T10:28:00.006+02:002010-02-18T10:37:47.770+01:00Ζουμε σε εποχη προηγμενης επιστημονικης και ιατρικης εξελιξης. Ελα ομως που υπαρχουν και οι συμπαθητικες προηγουμενες γενιες με θεωριες ακραδαντες, εδραιωμενες στους αιωνες, βασισμενες στη γιαγια της θειας της ξαδερφης και πισω μεχρι το 18ο αιωνα, οταν οι γυναικες γεννουσαν μονες τους στα χωραφια, οι μισες πεθαιναν επιτοπου, και οι συνθηκες υγιεινης ηταν θλιβερες. Οι προηγουμενες γενιες λοιπον τρεφουν θρησκευτικο σεβασμο για αυτες τις θεωριες. Δε παει να λεει ο γιατρος. Εμενα η θεια μου ελεγε αυτο, και ηταν σοφη γυναικα. Το οτι οι θεωριες ειναι βασισμενες στο πουθενα δεν εχει σημασια. Στοχος ειναι να μεταλαμπαδευτουν στους νεους και να κρατηθουν εις τους αιωνας.<br />Επισης, εχουν εφεση στη δημιουργια νεων θεωριων, που εμπλουτιζουν το ρεπερτοριο.<br /><br />Θεωριες που σε κανουν να τραβας τα μαλλια σου ειναι π.χ.<br /><br />1. Εγκυος - δε κανει να σηκωνεις βαρος. Ακυρο. Μπορεις μια χαρα να σηκωνεις μια τσαντα, η το παιδι σου, αν εχεις ηδη ενα παιδι. Δε μπορεις να σηκωσεις ενα μπαουλο η να κανεις αρση βαρων.<br /><br />2. Εγκυος - να μη τρως καυτερα, πολλα κρεμμυδια κλπ. Καμια απολυτως αποδειξη δεν υπαρχει για αυτο, αντιθετα οσο πιο πολλες γευσεις δοκιμαζεις τοσο πιο πολλες δοκιμαζει και το εμβρυο. Στην Ινδια δηλαδη τι κανουν οι εγκυες, δε τρωνε καρρυ?<br /><br />3. Εγκυος - αν εχεις μυτερη κοιλια ειναι αγορι, αν εχεις στρογγυλη κοιλια ειναι κοριτσι. Μαλιστα. Ουδεν σχολιον<br /><br />4. Μετα τη γεννα πρεπει να κατσει μαμα και μωρο στο σπιτι 40 μερες, για να μην κολλησει μικροβια. Μπα? Δεν υπαρχει κανενας ιατρικος λογος για αυτο. Ο μονος λογος ειναι θρησκευτικος, για να παρει το μωρο 'την ευχη' οταν σαραντισει.<br /><br />5. Με το θηλασμο θα χαλαρωσει το στηθος - Σορρυ, αλλα η θεια της γιαγιας δε πηγαινε γυμναστηριο, εξ ου και η χαλαρωση.<br /><br />6. Οταν θηλαζεις πρεπει να τρως παραπανω, και μετα αντε να τα χασεις τα κιλα - ελατε τωρα, δικαιολογια για να φατε το γαλακτομπουρεκο<br /><br />Και χιλιαδες αλλα που δε τα καταγραφω, αλλα ιδου ενα λαογραφικο λινκ με πλουτο θεωριων<br /><a href="http://alex.eled.duth.gr/EthM/Thrakika/1928/16.htm">http://alex.eled.duth.gr/EthM/Thrakika/1928/16.htm</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-7715561982370918778?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-16400292804575644992009-10-01T10:05:00.002+02:002009-10-01T10:20:40.520+02:00Η ταχυτητα με την οποια μεγαλωνουν και αλλαζουν τα μωρακια ειναι συγκλονιστικη. Ακομα και τα ιδια παθαινουν τη πλακα τους με τις συνεχεις αλλαγες που τους συμβαινουν.<br />Κατα πολυ παραδοξο τροπο ομως ο ενηλικος κοσμος μοιαζει να βιαζεται παραπανω.<br /><br />Ποτε θα μπουσουλησει, ποτε θα σηκωθει στα ποδια του, ποτε θα περπατησει, ποτε θα μιλησει.<br />Ο ενηλικος κοσμος παιρνει παραμασχαλα τα βιβλια-ευαγγελια με τους Κανονες, που λενε οτι 'ενα μωρο σε αυτη την ηλικια μπορει να κανει αυτο' και επιθεωρει με μανια τη κινηση του καθε υποψηφιου. Σηκωθηκε? Τικ, ΟΚ. Περπατησε? Τικ, ΟΚ. Μιλαει? ΟΧΙ???? ΓΙΑΤΙ???? Αγχος.<br />Επισης κανουν συγκριτικη μελετη με τα αλλα μωρα. Το μωρο της γειτονισας περπατησε ηδη, και τουτο εδω ακομα? Αγχος.<br /><br />Τι βιαζομαστε? Θα ειναι για παντα μωρα? Θα περασει και θα φυγει αυτος ο χρονος ανεπιστρεπτι...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-1640029280457564499?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-45010563710355694532009-09-18T09:17:00.008+02:002009-09-18T10:17:12.097+02:00Μαγειρευω φρεσκο φαγητο για το μικρακη (και για μας - και γενικα μας αρεσει και τους δυο να μαγειρευουμε). Ψαχνω συνταγες baby food σε βιβλια και στο ιντερνετ, δοκιμαζω διαφορες γευσεις, αρωματα και μπαχαρικα. Απο τοτε που αρχισαμε τη στερεα τροφη, ολα τα φαγητα σε πουρε ειναι σπιτικα, λαχανικα, κρεας, ψαρι, φρουτα, ολα. Σε καποια φαση εφτιαχνα και ποσοτητες πουρε για καταψυξη, με το συστημα παγοθηκες.<br /><br />Στις διακοπες και στα ταξιδια ομως επιλεγω να ξεκουραστω, και εχω ιδεολογικο θεμα με την περιπτωση να μαγειρεψω. Ουτε κατσαρολες, ουτε μπλεντερ, τιποτα. Ειναι αναγκαιο να παρουμε δυναμεις εγω και ο μπαμπας, και αν φαει ο μικρακης ετοιμο φαγητο για λιγες μερες δε χαθηκε και ο κοσμος. Επισης δοκιμαζει και απο τα δικα μας. Εν τελει ολοκληρη γενια που μεγαλωσε με βαζακια (η προηγουμενη) μια χαρα υγιης και αρτιμελης βγηκε. Μη τρελαθουμε. Αν το φασολακι δεν ειναι φρεσκο και πρασινο σα το λιβαδι, δε θα παθω παρακρουση.<br /><br />Στη χωρα που ζω αυτο ειναι ευκολο. Η μαμα που δε θελει να μαγειρεψει παει στο σουπερ μαρκετ και βρισκει ενα ολοκληρο διαδρομο με δεκαεφτα μαρκες και εξηνταπεντε διαφορετικες γευσεις babyfood, μεσημεριανο, βραδυνο, με κρεας, με ψαρι, με αυγο, vegetarian, organic, για καθε μηνα χωριστα, συν τα διαφορα επιδορπια/ γιαουρτακια/ κρεμουλες/ μπισκοτα και αλλα καλουδια.<br /><br />Στην Ελλαδα, οπου κατεβαινουμε συχνα για διακοπες ομως τα πραγματα ειναι λιγο διαφορετικα. Παω στο πρωτο σουπερ μαρκετ Χ, το οποιο διεθετε ΜΙΑ μαρκα και μια γευση, 'μοσχαρι με λαχανικα'. Μαλιστα. Θα τελειωσαν τα αλλα, λεω. Παω σε δευτερο σουπερ μαρκετ Ψ. Παλι το ιδιο. Στο τριτο σουπερ μαρκετ ειχε μια παραλλαγη, κοτοπουλο. Αλληλουια. Να μη τα πολυλογω, μετα απο πολλα σουπερ μαρκετ σε Αθηνα και εξοχη το πορισμα ειναι οτι υπαρχουν τεσσερεις γευσεις παρακαλω της μιας και μοναδικης μαρκας, κοτοπουλο, αρνι, μοσχαρι και 'περαστα λαχανικα', και καλη σας τυχη.<br /><br />Μωρε μπραβο, λεω, δηλαδη ολες οι Ελληνιδες μαμαδες μαγειρευουν καθε μερα για τα μωρακια τους φρεσκο φαι, και δε χρειαζονται ποτε τα ετοιμα? Μπραβο!<br />Και μετα καταλαβα. Ποιος κραταει συνηθως το μωρο στην Ελλαδα τα πρωτα 1-2 χρονια? Η γιαγια. Που προφανως εχει ενα ψυγειο τιγκα στα φαγητα και αλλα καλουδια, και που προφανως θα του φτιαξει κατιτις να φαει το πουλακι μου.<br />Γιαγια και ετοιμο φαγητο ειναι σχημα οξυμωρο :-)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-4501056371035569453?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-80677409525645004412009-09-12T12:35:00.006+02:002010-02-18T10:38:42.367+01:00PLEASE. Μπορει οταν βλεπεις την εγκυο φιλη σου να σε πιανει ακατασχετη αναγκη να αφηγηθεις λεπτομερως ΟΛΕΣ σου τις εμπειριες σχετικα με την εγκυμοσυνη και τη γεννα. Συγκρατησου. Filter the information. Θες να βοηθησεις και να ενθαρρυνεις ,ετσι δεν ειναι? Τα ακολουθα μπορουν να παραλειφθουν<br />- λεπτομερης περιγραφη του κλυσματος και των συνεπειων του (μαζι με γκριματσα αηδιας)<br />- τα ραμματα, με ανατριχιαστικες λεπτομερειες<br />- σπατουλες και αλλα τετοια φονικα οργανα, αν τα εχεις δει<br />- ποσο ποναει η γεννα (ξερει οτι ποναει, φτανει αυτο)<br />- οτι μπορει να ξερασει στη γεννα<br />- οτι το μωρο μπορει να βγει καλυμενο με διαφορα γλιστερα υγρα, ζουληγμενο, και σε διαφορα χρωματα (η μαλλον, καλυτερα να της το πεις να το ξερει, να μη τρομαξει)<br />- οτι θα ειναι ρακος τις πρωτες μερες και μπορει να ποναει γενικα<br />- οτι η φατσα της δε θα βλεπεται τις πρωτες μερες μετα τη γεννα<br />- ιστοριες για γνωστες/ συγγενεις/ φιλες που ειχαν αποβολη, και αλλες λυπηρες ιστοριες<br /><br />Επισης μη πεις σε παρακαλω παρα πολυ στην αγαπημενη εγκυο φιλη σου<br />- οτι ειναι χοντρη<br />- 'εισαι καλα?? εισαι καλα??' 'κατσε, μη κουνιεσαι στη κατασταση σου!' - εγκυος ειναι, οχι αρρωστη<br />- ποσο αδυνατισες εσυ τελευταια και τι ωραια που μπαινεις πλεον στο νουμερο 38<br />- οτι το καλοκαιρι σκοπευεις να πας για trekking στα Ημαλαια, μετα για καταδυσεις στις Μαλδιβες και μετα στην Ιμπιζα για 3μερο παρτυ<br />- οτι τα παιδια ειναι βαρος, δεσμευση, φασαρια, ταλαιπωρια, οτι 'αλλαζει η ζωη σου τελειωτικα' και 'δε θα ξαναβγεις ποτε να διασκεδασεις' και αλλα τετοια εξυπνα<br />- οτι εσυ δεν εχεις καμια ορεξη να κανεις παιδια για την επομενη 10ετια, αλλη δουλεια δεν ειχαμε τωρα (your choice, κρατα το για τον εαυτο σου)<br />- οτι το στηθος της θα κρεμασει σαν αδεια σακουλα αμα θηλασει (σκοτωνεις επι τοπου οποιαδηποτε διαθεση ειχε για θηλασμο)<br />- οτι τα κιλα της εγκυμοσυνης δε χανονται και ολες οι γνωστες σου που γεννησαν ειναι πλεον χοντρες, διοτι α) δεν ισχυει, β) αν οι γνωστες σου χλαπακιαζανε και δεν φροντισαν να τα χασουν, κακο του κεφαλιου τους<br />- οτι η κοιλια της θα μεινει χαλαρη - αμα στρωθεις, φτιαχνεις και κοιλιακους της J.Lo<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-8067740952564500441?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-70308255051042603722009-08-10T11:06:00.009+02:002010-02-18T10:45:29.831+01:00Τα μωρα τραβανε τους ανθρωπους σα τους μαγνητες. Ειναι απο τα μυστηρια της φυσης.<br />Με το που θα βγεις απο το σπιτι, πεφτουν διαφοροι ασχετοι επανω στο μωρο σα τις μυγες, να το πιασουν, να του τσιμπησουν το μαγουλο με τα βρωμοχερα τους, να το γαργαλησουν, να του πουν γουτσου γουτσου τι γλυκουλι που εισαι. Το συνδρομο αυτο το εχουν ιδαιτερως κυριες μεγαλυτερης ηλικιας και το θεωρουν απολυτα φυσικο.<br /><br />Τις προαλλες στο παρκο ηρθε μια με φουρια στο καροτσι, ειπε 'ααα ωραιο μωρο, εχεις πιπιλα ε?' και του αρπαξε τη πιπιλα απο το στομα. Ο μικρακης τη κοιταζε με απορια 'τι κανεις, τρελλαθηκες?' Πηραμε πισω τη πιπιλα και εφυγε. Δεν καταλαβαμε ποτε ποιο το νοημα αυτης της χαριτωμενης προσπαθειας.<br />Μιαν αλλη φορα ειμασταν σε ενα γαμο και καθομασταν στο τραπεζι με το μωρο αγκαλια - ηταν ακομα 3,4 μηνων και θηλαζε. Βλεπω μια κυρα, αφρατη, στολισμενη σα λατερνα, το μαλλι θαμνος, δεκα κιλα αρωμα και βραχιολια ντρουν ντρουν, να σηκωνεται απο το διπλανο τραπεζι, και να ερχεται με αποφασιστικοτητα προς το μερος μας με τα χερια προτεταμενα λεγοντας: 'ααααααααιιιιιιιιι τι ωραιο μωρακι, βρε τι γλυκουλι που εισαι εσυυυυυυυυυυυ'. Παυση. Γυριζει σε εμενα.' Δως μου το τωρα'. Αντι να πω 'τι λες καλε, σε ξερω?' ειπα με ενα φινετσατο χαμογελο κατιτις ευγενικο, και ως απαντηση η κυρια με ρωτησε 'Τι εφαγε?' (Ασχετο) . Κρεας με πατατες, της λεω, γεια σας.<br /><br />Εκτος απο το πιασιμο, οι αγνωστοι θα δωσουν σε εσενα το γονιο επι τοπου ενα συνολο απο 'συμβουλες'. Η θεματολογια ποικιλει, ας πουμε μπορει να ειναι για<br /><ul><li>ΚΛΑΜΑ : τι εχει το μωρο και κλαιει, τι του εκανες, γιατι δεν εισαι καλος γονιος και δε το σταματας (γιατι ετσι εξηγειται), το ανιψακι μου εκλαιγε και αυτο τις προαλλες, και ειδικα το βραδυ... (πληροφοριες για το ανιψακι)</li><li>ΦΑΓΗΤΟ : δωσε του να φαει (επιμονα), πειναει, δωσε του κι αλλο, μα γιατι δε τρωει το φαι του?, τι εφαγε?, αυτο το φαι δεν ειναι καλο για το εντερακι του, να του δινεις το εξης ματζουνι (περιγραφη αηδιας), το εγγονακι μου δε τρωει το μπροκολο, αλλα του αρεσει το ... (πληροφοριες για το εγγονακι)</li><li>ΚΑΙΡΟΣ : εχει σκασει το μωρο απο τη ζεστη, γδυσε το - εχει ξεπαγιασει το μωρο, ντυσε το, που το πας καλε με τετοια ζεστη/ τετοιο κρυο (αντιστοιχα με το πως ειναι ντυμενη η ιδια η αγνωστη κυρια, η αντιστοιχως με το πως της φανηκαν τα συννεφα στον ουρανο)</li><li>ΚΑΚΑ : μηπως εχει κανει κακακια? μηπως συγκαηκε? (σε ασχετη στιγμη), 'το βαφτιστηρι μου συγκαιοταν συνεχεια και η μανα του...' (πληροφοριες για το βαφτιστηρι <em>ΚΑΙ </em>τη μανα του)</li><li>ΠΙΠΙΛΑ/ ΔΑΧΤΥΛΟ : αμα συνηθισει τη πιπιλα/ να τρωει το δαχτυλο του, μετα αντε να του το κοψεις, θα του πεταξει τα δοντια εξω </li><li>ΑΓΚΑΛΙΕΣ/ ΦΙΛΙΑ : θα το κακομαθεις, μετα θα θελει ολο αγκαλια (θεωρια με μεγαλη απηχηση σε ατομα ανω των εξηντα), </li><li>ΗΛΙΚΙΑ : ποσο ειναι? <em>Απαραιτητη </em>συνδεση με εγγονακι/ βαφτιστηρακι/ ανιψακι/ παιδακι της γειτονισας, ποσο χρονων ειναι εκεινο, και ποσο διαφορετικο ειναι </li><li>ΦΥΛΟ: 'αγορακι ειναι ?' (για κοριτσακι), 'κοριτσακι ειναι?' (για αγορακι), και το καλυτερο παρακαλω - 'Τι ειναι?' <em>Απαραιτητη </em>συνδεση με εγγονακι/ βαφτιστηρακι/ ανιψακι και πληροφοριες περι αυτου</li><li>ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ : θεωριες για την αναπτυξη των παιδιων, πως να του συμπεριφερεσαι, πως μεγαλωνουν τα παιδια, ποτε μιλανε, ποτε περπατανε, τι τρωνε, τι τους αρεσει (κανονες γενικοι και απαραβατοι για ολα τα παιδια, καθοτι ειναι ιδια ολα)</li></ul><p>Αν δε σου αρεσει η ιδεα του πιασιματος και των 'συμβουλων', παρτο αποφαση γιατι ετσι θα ειναι. Αν ακομα δεν εχεις γεννησει, ετοιμασου ψυχολογικα διοτι με το που θα ξεμυτισεις με το νεογεννητο θα τα φας στα μουτρα.</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-7030825505104260372?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-33202642960419312742009-08-03T10:39:00.004+02:002010-05-28T11:39:22.824+02:00Στις 29 Ιουλιου το απογευμα, ο μικρουλης στεκοταν ορθιος στο σαλονι, στηριγμενος στο καναπε. Αγναντεψε γυρω το δωματιο, κοιταξε τις σανιδες στο πατωμα, κοιταξε το τραπεζι πιο περα και αναμετρησε με το μυαλο του την αποσταση. Δεν φαινεται δυσκολο, σκεφτηκε.<br />Αφησε τα χερια απο το καναπε και αρχισε να περπαταει αργα αργα, προσεκτικα, στο κενο. Βηματακι βηματακι, τα χερια μπροστα σαν υπνοβατης, το βλεμμα ευθεια στο παραθυρο. Ηταν συγκεντρωμενος, το στομα ενα τεραστιο χαμογελο, τα ματακια ελαμπαν με το κατορθωμα. Περπατησε αργα, σταθερα, με βηματα βαρια, εκανε το μισο δωματιο και μετα παφ, εσκασε κατω σα σακι. Το χαμογελο κολλημενο πανω στο μουτρακι, περιμενε επιβεβαιωση.<br />Μπραβο, αγκαλιτσες, φιλακια, και μετα ξανα και ξανα και ξανα.<br />Και αυτη ηταν μονο η αρχη!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-3320264296041931274?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-738046435544475332009-07-31T10:55:00.002+02:002009-07-31T11:02:33.557+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_Tas8M-VqhYw/SnKy9_Zf8tI/AAAAAAAAACY/gowxF295rJo/s1600-h/plakat.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5364546884211831506" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 211px; CURSOR: hand; HEIGHT: 237px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_Tas8M-VqhYw/SnKy9_Zf8tI/AAAAAAAAACY/gowxF295rJo/s320/plakat.gif" border="0" /></a><br /><div></div><p><a href="http://www.speelgoedmuseum.be/pages/ten_playmobil_FR.htm">http://www.speelgoedmuseum.be/pages/ten_playmobil_FR.htm</a></p><p>Εκθεση αφιερωμα στα 35 χρονια του Playmobil !!</p><br /><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-73804643554447533?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-3211463293402124292009-07-27T14:18:00.003+02:002009-07-27T14:26:23.678+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_Tas8M-VqhYw/Sm2crbpPtEI/AAAAAAAAACQ/SOn8vLS4gTw/s1600-h/showthumb.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5363115001237189698" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 132px; CURSOR: hand; HEIGHT: 200px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_Tas8M-VqhYw/Sm2crbpPtEI/AAAAAAAAACQ/SOn8vLS4gTw/s320/showthumb.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><div>Αξιεπαινη προσπαθεια για ενα θεμα που αν δε λυθει γρηγορα θα δημιουργησει τεραστια και θλιβερα προβληματα για τα παιδια<br /><a href="http://www.kounia.org/">http://www.kounia.org</a> </div><div> </div><div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-321146329340212429?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-84796155287412250492009-07-24T21:57:00.011+02:002010-06-22T10:05:05.783+02:00Τη μοδα τη σεβομαι. Την παρακολουθω με προσοχη, θαυμασμο και εκτιμηση. Οχι τοσο τα επωνυμα και ακριβα πραγματα. Τα ενδιαφεροντα πραγματα.<br /><br />Δεν ειναι απλα ενα ρουχο. Η μοδα εχει δυναμη. Μπορεις να τη χρησιμοποιησεις ως εμπνευση, εργαλειο, καμβα, χομπυ, θεραπεια. Ειναι εμποριο, αλλα ειναι και τεχνη. Σου φτιαχνει τη μερα, τη χρωματιζει. Μπορεις να κρυφτεις η να λαμψεις. Να γινεις ιδιος με ολους, η να ξεχωρισεις. Σταρ η πατος. Σικ η λατερνα. Και ο απεραντος, ανωνυμος μεσος ορος που πλεει στο ευρυτερο αποδεκτο στυλ της εποχης. Χωρις τη μοδα θα ειμασταν διαφορετικοι.<br /><br />Δε φορανε ομως μονο οι μεγαλοι ρουχα. Και τα μωρα ντυνονται, και τα ρουχα τους επισης ακολουθουν τη μοδα. Θελουμε τα μωρα μας ομορφα, καλοντυμενα, χαριτωμενα, αστεια. Δε φορανε τα μωρα του σημερα τα ιδια με τα μωρα του 1900, ουτε με αυτα του 1950 η του 1970. Ζιπουνακια και καλτσακια πλεκτα δε κυκλοφορουν. Το φασκιωμα ανηκει στο χωρο του παραμυθιου. Κορμακια, πυτζαμακια, σαλοπετες, μπουφανακια fleece, στολες του σκι, τουνικ, κολλαν, μαγιο για μωρα, μποτινια, πεδιλακια και που να σταματησεις. Απο το μαγαζι της γωνιας μεχρι το Burberrys, για ολα τα γουστα και πορτοφολια. Απειρα τα μαγαζια που ειδικευονται στη βρεφικη μοδα, χιλιαδες και τα sites που πουλανε βρεφικα ρουχα online. Ο,τι τραβαει η ψυχη σου. Ακομα υπαρχουν ομως παρομοιες σταθερες : ροζ τα κοριτσακια, μπλε τα αγορακια. Αρκουδακια, γατακια και ολο το ζωικο βασιλειο.<br /><br />Προσωπικα βγαζω σπυρια με τα γαλαζια ρουχα για τα αγορακια - αγορακι εχω, για αγορακι θα μιλησω, αλλα και για κοριτσακι το ιδιο θα ελεγα. Ποσα ρουχα του ιδιου χρωματος μπορει να εχει κανεις πια?? Ειμαι μεγας οπαδος του κιτρινου, πορτοκαλι, πρασινου, ασπρου, μπεζ, γκρι, κοκκινου, πολυχρωμου, και ολων των ριγε. Μεγαλη αγαπη τα ριγε.<br />Επισης, βγαζω σπυρια με ρουχα που εχουν μεγαλα σχεδια με γλυκαναλατα ζωακια και απο πανω διακριτικη επιγραφη που λεει 'I am a teddy bear', 'Ηello puppy' και οτι αλλο ασχετο που δε καταλαβαινω πως δενει με τη φατσα του μωρου.<br /><br />Το οτι ενας γιγαιντιαιος εκστατικος λαγος πανω στη κοιλια του μωρου μπορει να ειναι χαζομαρα, το επιασαν μερικα μαγαζια σα το Zara, το Gap και το HM, δηλαδη αυτα που πουλανε ρουχα για ολες τις ηλικιες. (Οχι δε κανω διαφημιση, την αποψη μου λεω για το τι μου αρεσει και τι δε μου αρεσει). Μου αρεσει που τα ρουχα τους ειναι σα τα ρουχα των μεγαλων, χαρουμενα με νορμαλ σχεδια, σε μεγεθος 74cm. Ειναι τρυφερα και γλυκα απο μονα τους επειδη ειναι μικροσκοπικα, δε χρειαζονται επιπλεον γατοφατσες για να γλυκανουν. Αναδεικνυουν το προσωπακι του μωρου, οχι τον αρκουδο. Ειναι funky. Ειναι αστεια. Ειναι βολικα. Και εχουν και πολλα ριγε ! :-)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-8479615528741225049?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-86308157991714476442009-07-20T17:15:00.003+02:002009-07-20T17:31:17.217+02:00Πηγαμε και δοκιμασαμε ενα μαθημα μουσικης για μωρα, της Music Together<br /><a href="http://www.musictogether.com/">http://www.musictogether.com/</a><br /><br />και ιδου οι εντυπωσεις:<br />δε θελω να σνομπαρω μια ιδιαιτερα διαδεδομενη και δημοφιλη δουλεια, και εχω πληρη αντιληψη των ευεργετηματων της μουσικης για την αναπτυξη των παιδιων. Αλλα το μαθημα ηταν σαν μια πιο σοφιστικε εκδοχη του 'Οταν θα παω κυρα μου στο παζαρι' . Ολοι μαζι στο πατωμα, τραγουδακια, μιμησεις ζωων (η αγελαδα μοοου μοοου, το προβατακι μπεεε μπεεεεεεεε), παλαμακια, ταμπουρλα και ντεφια, τρα λα α λα και τα μωρακια χοροπηδανε και τραβολογανε ο,τι βρουν. Οι γονεις πολυ το διασκεδαζαν (πιο πολυ απο τα μωρα). Τα μεγαλυτερα παιδια φαινονταν να ξερουν τα τραγουδια και ηταν σαν κουρδισμενα, περνουσαν ωραια. Τα μικρα χαζευαν με το στομα ανοιχτο. Μια γιαπωνεζα γιαγια τραβαγε φωτογραφιες το καμαρι της.<br />Για ενα μωρο που παει στο σταθμο, οπου κανουν τραγουδακια και εχουν μουσικα οργανα, το μαθημα δε προσφερει τιποτε παραπανω. Ισως για ενα μωρο που ειναι στο σπιτι με τη μαμα/ γιαγια/ νταντα, να εχει πλακα, τοσο για τη μουσικη οσο και για τη κοινωνικη συναναστροφη με τα αλλα μωρακια.<br />Εμεις παντως μαλλον θα προτιμησουμε να πλατσουριζουμε στη πισινα τα πρωινα του Σαββατου...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-8630815799171447644?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-15352805942588869192009-07-12T15:11:00.005+02:002010-05-28T11:39:51.838+02:00Bρηκα πολυ ενδιαφεροντα τα ακολουθα. Θα παμε να δοκιμασουμε!<br /><br />Μαθηματα γυμναστικης για μωρα The Little Gym <a href="http://www.thelittlegym-eu.com/">http://www.thelittlegym-eu.com/</a><br /><br />Μαθηματα μουσικης για μωρα Music Together<br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=YVZrieP1Npg&amp;feature=related">http://www.youtube.com/watch?v=YVZrieP1Npg&amp;feature=related</a><br /><a href="http://www.dingdong-music.com/page1.html">http://www.dingdong-music.com/page1.html</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-1535280594258886919?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-89472054252756191882009-07-11T11:22:00.005+02:002009-07-12T15:10:36.936+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_Tas8M-VqhYw/Slha05hUvVI/AAAAAAAAACI/kiYvLMlcVMg/s1600-h/P1020778.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 240px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5357131621597494610" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_Tas8M-VqhYw/Slha05hUvVI/AAAAAAAAACI/kiYvLMlcVMg/s320/P1020778.JPG" /></a><br /><div>Μολις γυρισαμε απο μια πρωτη δοση διακοπων, για μια εβδομαδα στις Κυκλαδες. </div><div>Ηταν υπεροχα. Το νησι, το ξενοδοχειο, η παραλια, το φαγητο, ολα. Κυριως η αισθηση οτι κλεινεις το διακοπτη και κατεβαζεις τα ρολα, ουτε υπολογιστης, ουτε email, κινητο σε ελαχιστη χρηση, κανενα θεμα στο μυαλο σου, και ερωτηματικα του τυπου, να παω στη θαλασσα τωρα η μετα? Να διαβασω το βιβλιο μου η να βουτηξω? Μμμμμ ωραιο πραγμα.</div><br /><div></div>Ημερα πρωτη, διακοπες. Μαμα, μπαμπας, μικρουλης στη θαλασσα.<br />Ημερα δευτερη, διακοπες. Μαμα, μπαμπας, μικρουλης στη θαλασσα.<br />Ημερα τριτη, ο μικρουλης ανεβασε πυρετο.<br />Και ακολουθησε ολο το πακετο - βηχας, μυτη, πυρετος, βρογχιτιδα, βολτα στο γιατρο, βολτα στο φαρμακειο, αντιβιωση + ενα καρο αλλα φαρμακα (πολλα φαρμακα δε δινουν στην Ελλαδα οι γιατροι, η μου φαινεται?) Με βαρδιες στον υπνο η μαμα και ο μπαμπας, οι βουτιες εναλλαξ.<br />Να γυρισουμε πισω, η να κατσουμε στο νησι? Τι νοημα εχει να κατσουμε υπο αυτες τις συνθηκες?<br />Τελικα ειπαμε να κατσουμε, αφου δεν ηταν κατι σοβαρο. Το νησι δεν το γυρισαμε. Μαθαμε απ'εξω και ανακατωτα το δωματιο μας, τη παραλια μπροστα, το εστιατοριο του ξενοδοχειου, και τη Χωρα, με εμφαση στο φαρμακειο και την παιδιατρο, οπου μπορω να περιγραψω με λεπτομερεια τη διακοσμηση του ιατρειου της.<br />Αλλα παρολα αυτα περασαμε υπεροχα. Γιατι ο μικρουλης αν και αρρωστος ηταν εξαιρετικα καλοκεφος και παιζαμε συνεχεια στο σπιτι, γιατι η γιατρος που τον παρακολουθησε στο νησι ηταν εξαιρετικη, γιατι χαλαρωσαμε εντελως, γιατι διαβασαμε τα βιβλια μας. Και γιατι εστω αυτη η μια ωρα στη παραλια την ημερα ηταν ολα τα λεφτα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-8947205425275619188?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-48948223375334095492009-06-22T15:39:00.005+02:002009-06-22T15:48:11.054+02:00<strong>Πορτοκαλι πουρες</strong><br />κολοκυθι (το γνωστο στα αγγλικα ως 'squash', 1/2 φλυτζ. σε κομματια)<br />1 γλυκοπατατα (1/2 φλυτζ. σε κομματια)<br />ενα κομματι κρεας μοσχαρι (30. γρ)<br />1 κ.σ. λαδι<br />κανελα, μια πρεζα<br />μοσχοκαρυδο, μια πρεζα<br />θυμαρι, μια πρεζα<br /><br />Κοβεις το κολοκυθι και τη γλυκοπατατα σε κομματακια και το βραζεις, μαζι με το κρεας για 20 λεπτα. Το ριχνεις στο μπλεντερ, προσθετεις το λαδι και τα μυρωδικα και ανακατευεις<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-4894822337533409549?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-45107443074293263192009-06-22T15:30:00.005+02:002009-06-22T15:49:19.808+02:00Πουρες κατακοκκινος απο τα παντζαρια που δινουν το χρωμα, και με ενδιαφερουσα γευση. Φιλικη προειδοποιηση: τα κακα του μωρου θα εχουν και αυτα το ιδιο χρωμα, μην τρομαξετε<br /><br /><strong>Κοκκινος πουρες</strong><br />1-2 μικρα παντζαρια<br />1 γλυκοπατατα<br />1κ.σ. ελαιολαδο<br />ενα κομματακι κρεας μοσχαρισιο (30γρ.)<br />κανελα, μια πρεζα<br />κυμινο, μια πρεζα<br /><br />Ψιλοκοβεις τα παντζαρια και τη γλυκοπατατα, και τα βραζεις μαζι με το κρεας για 30 λεπτα. Τα ριχνεις στο μπλεντερ, προσθετεις λαδι, κανελα, κυμινο, και ανακατευεις.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-4510744307429326319?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-74850185953954806142009-06-21T10:25:00.003+02:002009-06-21T10:35:37.387+02:00Επιδορπιο για μωρα, χωρις ζαχαρη, οταν ακομα δε μπορουν να μασησουν.<br /><br /><strong>Μηλοπιτα </strong><br />1 μηλο<br />κανελα, μια πρεζα<br />1/3 μπιμπερο γαλα βρεφικο<br />4 κουταλιες δημητριακα για μωρα σε σκονη<br /><br />Κοβεις το μηλο στα δυο, το πασπαλιζεις με κανελα και το βαζεις στο φουρνο να ψηθει για 20 λεπτα, μεχρι να ειναι μαλακο. Το βγαζεις απο το φουρνο, το κοβεις κομματακια και το ριχνεις στο μπλεντερ. Ετοιμαζεις γαλα με δημητριακα σε ενα σφιχτο χυλο (εαν τα δημητριακα ανακατευονται μονο με νερο, τοτε δε χρειαζεται γαλα). Τα ριχνεις και αυτα στο μπλεντερ και ανακατευεις.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-7485018595395480614?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-68712836194317278752009-06-21T10:18:00.004+02:002009-06-21T10:35:50.936+02:00Κιτρινος πουρες με αρωμα Ινδιας, πλησιαζει το καρρυ αλλα δε καιει<br /><br /><strong>Λαχανικα με κουρκουμα</strong><br />1 καροτο<br />μπροκολο (1/2 φλυτζ)<br />κολοκυθακι (1/2 η 1/3 αν ειναι μεγαλο)<br />1/4 φλυτζ. ρυζι ασιατικο (sticky)<br />πιπερι, μια πρεζα<br />κανελα, μια πρεζα<br />κουρκουμα, μια πρεζα<br />1 κ.σ. λαδι<br /><br />Κοβεις τα λαχανικα κομματακια και τα βραζεις μαζι με το ρυζι σε ενα ποτηρι νερο για 15 λεπτα περιπου. Τα ριχνεις στο μπλεντερ, προσθετοντας το πιπερι, τη κανελα, τη κουρκουμα και το λαδι<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-6871283619431727875?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-76057077285480429212009-06-21T10:08:00.003+02:002009-06-21T10:36:01.773+02:00Εχτες εκανα μια νεα συνταγη για το μικρουλη, που του αρεσε πολυ. Σκεφτηκα οτι θα αξιζε τον κοπο να αρχισω να τις σημειωνω... Κανω πειραματα με τους πουρεδες, βαζοντας μυρωδικα και αλλα, γιατι μου αρεσει η ιδεα να εξοικειωνεται ο μικρουλης με γευσεις. Θα προσπαθησω να θυμηθω και τις υπολοιπες συνταγες. Ιδου λοιπον ενα baby ρυζοτο, ιδανικο για βραδινο φαγητο.<br /><br /><strong>Ρυζοτο λαχανικων με κολιανδρο</strong><br />1/4 φλυτζανι ρυζι για ρυζοτο<br />1 καροτο<br />μπροκολο κομμενο (περ. 1/2 φλυτζανι)<br />1/2 κιτρινη πιπερια<br />ανιθο<br />κολιανδρο<br />1 κ.σ. ελαιολαδο<br /><br />Κοβεις κομματακια τα λαχανικα, και τα βαζεις να βρασουν μαζι με το ρυζι σε ενα ποτηρι νερο, για περιπου 15 λεπτα. Τα ριχνεις στο μπλεντερ, και προσθετεις τον ανιθο, το κολιανδρο και το ελαιολαδο.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-7605707728548042921?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-30937603343725714502009-06-12T10:20:00.007+02:002010-02-18T10:32:57.587+01:00Ειμαστε γονεις της σχολης 'παντου μαζι με το μωρο μας' - μαζι στη βολτα, μαζι στα μαγαζια, μαζι στα ψωνια, μαζι στο καφε, μαζι στα τραπεζια σε σπιτι φιλων, μαζι στις διακοπες.<br />Τοσο γιατι πιστευουμε οτι ειναι καλυτερο για το μωρο, οσο και γιατι περναμε πιο ωραια εμεις.<br /><br />Καθε φορα που εχουμε ταξιδι, ολο και καποιος γνωστος ρωταει αν θα το παρουμε μαζι μας, και καθε φορα εκπλησσομαι. Μου ειναι αδιανοητο οτι θα μπορουσαμε να το αφησουμε και να παμε χωριστα διακοπες. Καταρχην, σορρυ αλλα πλεον ειμαστε τρια ατομα στην οικογενεια. Αυτος δηλαδη γιατι να μην ερθει, σε πηγαδι κατουρησε?Δευτερον, ειναι ακομα μικρουλι, γιατι να του στερησουμε τη μαμα και το μπαμπα χωρις σοβαρο λογο? Τριτον, θα δει τοσα καινουρια πραματα, τοσα νεα ερεθισματα! Τεταρτον, θα περασουμε τοσο ωραια παρεα, θα ριξουμε γελιο, θα κανουμε παιχνιδια, θα δοκιμασουμε νεες γευσεις, χιλια δυο πραματα. Πεμπτον, γιατι δεν ειναι τοσο δυσκολο να πας διακοπες με μωρο.<br />Και θα επιμεινω σε αυτο, γιατι νομιζω οτι υπαρχει η εντυπωση οτι ειναι μεγααααααλος μπελας να πας διακοπες με μωρο. Ε λοιπον, δεν ειναι, αρκει να κανεις πεντε-δεκα βασικα πραματα:<br /><br />1. Κλεισε ξενοδοχειο <em>πανω </em>στη θαλασσα, κατα προτιμηση με οργανωμενη παραλια - αν ειναι να παρεις το αυτοκινητο, η να περπατησεις ενα τεταρτο μες στον ηλιο, ξεχνα το.<br />2. Κλεισε οπου θες διακοπες - μη πας στην Αναφη (που θα βρεις γιατρο?) αλλα μη πας και μονο στη στερια, η μονο στα μεγαλα νησια, Κρητη, Ροδο κλπ, η μονο σε μεγαλα ξενοδοχειακα συκγροτηματα. Στο κατω κατω, αμα στραβωσουν τα πραματα, φευγεις. To θεμα ειναι να μπορεις να φυγεις ευκολα<br />3. Ταξιδι με το αεροπλανο ειναι πανευκολο, ισως πιο ευκολο και απο το πλοιο, γιατι διαρκει λιγο και γιατι εχεις το καροτσι μαζι σου μεχρι το gate.<br />4. Αν θηλαζει ακομα, το ζητημα του φαγητου ειναι λυμενο. Αλλιως παρε ετοιμες βρεφικες τροφες - δεν εγινε και τιποτα δα, αν δε φαει το σπιτικο φαι της μαμας για λιγες μερες!<br />5. Εαν γινεται, καλυτερα ξενοδοχειο παρα ενοικιαζομενο δωματιο, γιατι αν εχεις κουζινακι μπορει να πεσεις στη παγιδα να μαγειρεψεις, και αμα το κανεις αυτο σιγα μη ξεκουραστεις. Το μονο που χρειαζεσαι ειναι ενα ψυγειακι, και ισως οχι παντα<br />6. Παρε λιγα πραγματα μαζι σου - 3-4 μπιμπερο, 2 αλλαξιες σεντονακια, λιγα ρουχαλακια τα οποια θα πλυνεις στο χερι<br />7. Αγορασε πανες, κρεμες, τροφες επιτοπου οταν φτασεις - ΠΑΝΤΟΥ εχει γιατι ΠΑΝΤΟΥ εχει μωρα. Μπορει να μην εχει τη μαρκα που προτιμας, αλλα δεν τρεχει και τιποτα. Παρε μαζι μονο οτι χρειαζεσαι για το δρομο + 1 μερα (στη περιπτωση που δε ψωνισεις αμεσως)<br />8. Παρε λιγα ρουχα για σενα<br />7. Παρε ενα βασικο φαρμακειο μαζι (τα γνωστα, + αντιβιωση, κορτιζονη, κρεμα για τσιμπηματα, ενεση, φυσιολογικο ορο)<br />9. Αν καθεται ακομα στο ρηλαξ, βαλε το και αυτο στο πορτ παγκαζ - θα σου λυσει τα χερια<br />10. Παρε λιγα παιχνιδια, ουτε που θα τα κοιταξει - θα ενδιαφερεται για ο,τι νεο υπαρχει γυρω του (π.χ. ενα ολοκαινουριο αδειο μπουκαλι Fanta)<br />11. Προφανως, δε θα βγαινεις για ποτακι, και θα επιστρεφεις σπιτι μετα το βραδινο φαγητο. Μπορεις να αραξεις στη βεραντα με ενα κρασι, να τελειωσεις το βιβλιο που διαβαζεις, να παιξεις ταβλι μεχρι τις δυο το πρωι, και τελος παντων παλι μια χαρα θα περασεις<br />12. Αμα πας διακοπες με φιλους που εχουν και αυτοι μωρο, μπορει να γινει διπλη η πλακα - και μπορειτε να κανετε και εναλλαξ babysitting<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-3093760334372571450?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-60855936737330847332009-04-29T17:17:00.004+02:002009-06-22T10:26:13.201+02:00Τον περασμενο μηνα ελειψα για πεντε μερες απο το σπιτι, πηγα ταξιδι με το γραφειο αρκετα μακρια (στην Αφρικη). Απο αυτα τα της δουλειας που δεν μπορεις να πεις οχι. Πριν παω ελεγα στον εαυτο μου, ενταξει τι ειναι μωρε, πεντε μερες ειναι θα περασουν, ψυχραιμια. Και ο μπαμπας προσπαθουσε να με πεισει οτι δεν ειναι τιποτα, θα παω-θα ερθω και ουτε θα το καταλαβω, αφου θα ειμαι και απασχολημενη ολη μερα. Πλησιαζαν οι μερες και ξεραινοταν το σαλιο στο στομα μου.<br /><br />Οσο που εφτασε το πρωινο εκεινο, που πηγα στις μυτες των ποδιων μεχρι το κρεβατακι του, το πηρα αγκαλιτσα, το φιλησα χιλιες φορες και του ειπα οτι η μαμα πρεπει να παει σε μια δουλεια και θα γυρισει γρηγορα. Κοιμοταν μακαρια, δε ξερω αν με ακουσε. Βουρκωσα, δαγκωσα τα χειλη, και βγηκα απο το σπιτι.<br /><br />Οι μερες ηταν ατελειωτες. Εκλαιγα καθε βραδυ. Μου ελειπε το μικρακι μου. Δε με χωραγε ο τοπος. Ορκιστηκα να μη το ξανακανω, παρα αφου περασει καιρος. Επεστρεψα τρεχοντας μολις τελειωσα τη δουλεια. Με το που μπηκα στο σπιτι, ετρεξα να το αγκαλιασω και πατησα ξανα τα κλαματα, απο τη χαρα μου αυτη τη φορα, και απο την ενοχη που το αφησα για πεντε μερες (οχι οτι υπηρχε λογος, αλλα εγω αισθανομουν χαλια). Το κοιταζα, το αγκαλιαζα και δε το χορταινα. Αυτο με κοιταξε και φωτισε το προσωπο του (εκει δυναμωσε το κλαμα). Και μετα κατσαμε στο πατωμα να παιξουμε. Ηταν υπεροχο.<br /><br />Τωρα προεκυψε παλι ενα συνεδριο στο εξωτερικο. Πολυ ενδιαφερον, απο αυτα που θα πηγαινα τρεχοντας. Δε γινεται, δε μπορω να ξαναπερασω αυτο το λουκι. Α πα πα, δε σφαξανε.<br /><br />Ασε, να παει πρωτα φανταρος<br /><br />(ενταξει,ισως λιγο νωριτερα :-)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-6085593673733084733?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-3441303492584543702009-04-27T14:50:00.005+02:002010-02-18T10:47:50.957+01:00Ο μικρουλης εχτες με κοιταξε στα ματια και ειπε καθαρα και ξαστερα<br /><br /><strong>'Α ΜΑΜΑ'!!!!</strong><br /><br />Ηταν εκει μαρτυρας και ο μπαμπας που τον κρατουσε αγκαλια, οποτε δεν ειναι τα αυτια μου που ακουνε καμπανακια.<br /><br />Γιουπι!!!!! Τι να σας λεω τωρα, αυτο δεν ειναι χαρα, ειναι πανηγυρια! Με ειπε μαμα, με ειπε μαμα, με ειπε μαμα το μικρακι μου !!! Ααααααχ θα τρελλαθω<br /><br />Εχω λιωσει<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-344130349258454370?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-73866757645757615142009-03-17T11:07:00.005+01:002010-05-28T11:40:20.167+02:00Μια ωραια μερα στα τελη Φεβρουαριου πιαστηκα απο τα καγκελα του κρεβατιου και τραβηχτηκα προς τα πανω, σηκωθηκα! Καλα, ηταν φοβερα απο εκει πανω, τρομερη θεα. Πως δε το ειχα σκεφτει πιο πριν? Η μαμα και ο μπαμπας βαλανε τις φωνες και τρεξανε με χαρες και πανηγυρια και τη φωτογραφικη παραμασχαλα να με βγαλουν φωτογραφια (το κανουν συχνα αυτο, πλακα εχει). Πατησα στις μυτες των ποδιων, δεν ηταν και πολυ βολικα. Μετα δε ξερω τι εγινε αλλα εσκασα στο στρωμα σα το καρπουζι. Ξανασηκωθηκα. Ξαναεπεσα. Οχου, δεν ειναι και τοσο ευκολο.<br /><br />Σιγα σιγα πηρα το κολαι, τωρα εχει πλακα. Το καλο ειναι οτι μπορεις να παιξεις παντου αυτο το παιχνιδι. Ολο το σπιτι εχει διαφορα μεγαλα αντικειμενα ('επιπλα' τα λενε, και μετα εχουν κι αλλα ονοματα, καρεκλα, τραπεζι, τραπεζακι, ντουλαπι) που κανουν σκαλοπατακι και μπορω να ανεβω. Πιανομαι με τα δυο χερια, σηκωνομαι και μετα αφηνω το ενα χερι και χαιρεταω τη μαμα. Της αρεσει πολυ αυτο, καθε φορα που με βλεπει να το κανω, χαμογελαει,χτυπαει παλαμακια και μου λεει μπραβο (και αυτο το κανει συχνα, πλακα εχει). Μονο στην κουζινα δε με αφηνει, και ειναι πολυ κριμα, γιατι θελω πολυ να σηκωθω απο το χερουλι του φουρνου. Αυτο το πραγμα πρεπει να ειναι πολυ ενδιαφερον, τα εχει ολα - ειναι γυαλιστερο, εχει φωτακι, κανει ηχους και βγαζει μυρωδιες! Μυστηριο πραγμα. Δεν εχουμε τετοιο αλλο στο σπιτι. Γιατι δε με αφηνει ρε γαμωτο... Που θα παει, καποια στιγμη θα παω να δω τι ειναι.<br /><br />Επισης το καλοριφερ ειναι ο,τι πρεπει για αυτο το παιχνιδι(οταν ειναι σβηστο), κανει και ωραιο ηχο μεταλλικο οταν το κοπανας. Και βεβαια αυτο το τεραστιο πραγμα που το λενε 'βιβλιοθηκη', γιατι μπορεις οχι μονο να πιαστεις να σηκωθεις, αλλα και να πεταξεις κατω και να ξεπουπουλιασεις κατι πολυχρωμα, τετραγωνα, βαρια πραματα που η μαμα και ο μπαμπας τα λενε 'βιβλια'. Αυτοι ομως δε τα μαδανε, τα πιανουν προσεκτικα και τα βαζουν πισω στα ραφια. Τι νοημα εχει αυτο δε καταλαβαινω. Μαλλον δεν το εχουν σκεφτει, θα τους δειξω τι πλακα που εχει να τα σκιζεις.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-7386675764575761514?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-73687567273075167382009-03-14T19:56:00.004+01:002009-03-17T11:06:49.042+01:00Πως μαθαινεις σε ενα μωρο να κανει το διαχωρισμο μεταξυ εργασιμης μερας και σαββατοκυριακου? Αν ξερετε κανενα μαγικο η τρυκ πειτε μου να το δοκιμασω. Ολα τα σοφα βιβλια αυτο το θεμα δεν το εχουν προβλεψει, τι στην ευχη δεν απασχολει αλλους γονεις?? <br /><br />Βρε καλο μου βρε χρυσο μου, ενταξει τη Τεταρτη και τη Πεμπτη να ξυπνησω και 6.30 και 7, αλλα το Σαββατο??? Γιατι, γιατι? Αμαρτια απο το Θεο<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-7368756727307516738?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-8897034080265001782009-02-03T21:28:00.009+01:002009-02-05T11:45:31.533+01:00Αυτη η φραση-καταρα με κυνηγαει απο τα γεννοφασκια μου. Την ελεγε η μανα μου συνηθως σε δυο περιπτωσεις: α) οταν ηθελε να με 'εκβιασει' συναισθηματικα (ελα βρεεεε, τη μανουλα σου που σε αγαπαει κλπ κλπ), β) οταν δεν ειχε αλλο επιχειρημα για κατι που μαλλον δε θα μου αρεσε. Οταν γινεις μανα θα καταλαβεις. Ε αμαν πια! Περιμενα και εγω να δω τι θα καταλαβω επιτελους. Ε λοιπον, γεννησα, εχω ενα παιδι και ακομα δεν το αποκρυπτογραφησα, τι ηταν αυτο που εννοουσε... <br /><br />Βεβαια ανακαλυψα ενα σωρο πραγματα, οπως:<br />- οτι μπορεις να αγαπας καποιον ανθρωπο παρα πολυ, τοσο που να κανεις τα παντα για αυτον<br />- οτι εχεις κρυμμενα αποθεματα σωματικης αντοχης και υπομονης<br />- οτι κανεις ευκολα στην ακρη τον εγωισμο σου, τα νευρα σου και τη βολεψη σου, για το καλο καποιου αλλου<br />- οτι το να παιζεις με ενα παιδι ειναι ο,τι πιο αστειο υπαρχει<br />- οτι ξαφνικα βλεπεις παντου κινδυνους και θελει προσπαθεια για να μην αγχωθεις<br />- οτι οταν αρρωσταινει το παιδι σου, σου γυριζουν τα πανω κατω <br /><br />Ειδικα το τελευταιο μου εκανε ιδιαιτερη εντυπωση. Δε θελω να ειμαι αγχωμενη μαμα, δε θελω να πανικοβαλλομαι με το καθε τι. Κανω ομως προσπαθεια για να κραταω τον εαυτο μου ψυχραιμο σε καθε καινουρια αρρωστια (ευτυχως ο μπαμπας, που ειναι πιο ισορροπημενος ανθρωπος απο μενα, με επαναφερει στον ισιο δρομο, γιατι αλλιως τη βαψαμε). Δε ξερω τι ειναι - η αβεβαιοτητα? Η αισθηση οτι δεν εχεις 100% τον ελεγχο, και ο πυρετος εχει το πανω χερι? Οπως και να εχει, τις μερες που ειναι αρρωστο το μικρακι μπλοκαρω.<br /><br />Λες αυτο να εννοουσε?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-889703408026500178?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-82707964426940743752009-01-14T12:31:00.008+01:002010-05-28T11:39:01.452+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Tas8M-VqhYw/SW3NZPA0JAI/AAAAAAAAABw/ScI_6RI0nFI/s1600-h/100_2449.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5291110970640573442" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: pointer; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_Tas8M-VqhYw/SW3NZPA0JAI/AAAAAAAAABw/ScI_6RI0nFI/s320/100_2449.jpg" border="0" /></a>Πριν απο 3 εβδομαδες το μικρακι αρχισε να μπουσουλαει, στην αρχη δειλα δειλα και στη συνεχεια με ολο και μεγαλυτερη μανια. Τωρα εχει πλεον παρει τον αερα και το κατεχει καλα, παει απο τη μια ακρη του δωματιου ως την αλλη για πλακα. Κουτσα κουτσα, το ενα χερι σπρωχνει και το αλλο ακολουθει σερνομενο, με το που παρει χαμπαρι με τη γωνια του ματιου οτι υπαρχει η μαμα στο δωματιο παιρνει φορα και τρεχει. Μαμα μαμα μαμα μαμα, αααχ η μαμα, παω στη μαμα να με παρει αγκαλια. Παρομοια παθαινει και με το μπαμπα, αλλα και αμα του γυαλισει ενα κομματι χαρτι, μια τσαντα, ενα βιβλιο, ενα τιποτα στην αλλη ακρη του δωματιου. Αμα τυχει μαλιστα και ειναι πριζα αυτο που θα σταμπαρει, του γυριζει το ματι αναποδα απο τη λαχταρα.<br />Απιστευτη διψα να προχωρησει, να κινηθει, να ταξιδεψει, απιστευτος ενθουσιασμος που πλεον μπορει να το κανει, ενω τοσο καιρο κοιτουσε το κοσμο απο μακρια. Πρεπει να ειναι συγκλονιστικο να μπορει να παει οπου θελει, να μπορει να δει ενα αντικειμενο απο ολες τις διαστασεις (π.χ. το τραπεζι απο γυρω γυρω, απο κατω απο παντου...). Σκεψου ποσες δυνατοτητες ανοιγονται. Σκεψου ποσο εξωγηινα και αγνωστα φαινονται ολα τα αντικειμενα, τα παντα ειναι καινουρια, ελαχιστα ειναι γνωστα. Σα να προσγειωθηκαμε εμεις στον Αρη. Πρεπει να εχει παθει τη πλακα του. Σιγα μη θες να κοιμηθεις μετα με τετοιο ενθουσιασμο - εγω δε θα ηθελα!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-8270796442694074375?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-15463277896927289232009-01-13T10:53:00.004+01:002009-06-22T10:30:12.739+02:00Σε ολες τις μαμαδες και τους μπαμπαδες<br /><br />σε ολα τα μωρακια<br />και σε ολα τα καινουρια μωρακια που εσκασαν μυτη τις πρωτες μερες του 2009<br />σε ολους,<br />να ειναι μια πολυ Kαλη Xρονια!!!<br /><br />love<br />peekaboo<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-1546327789692728923?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-6550876983125018682009-01-13T10:39:00.004+01:002009-06-22T10:27:56.250+02:00Δε θα γραψω εγω τιποτα παραπανω, γιατι με καλυπτει το post της fellow Μαμας Ετων 37 για το θηλασμο http://mamaeton37.blogspot.com/2009/01/blog-post.html<br /><br />Τα λεει ολα, και πολυ σωστα! Να προσθεσω και να επικροτησω οτι ολες οι δικαιολογιες για να μη θηλασεις ειναι μπαρουφες. Επιπλεον, παραειναι εγωιστικο - να μη κανεις το κοπο να θηλασεις γιατι δε σε βολευει, ενω ειναι τοσο απιστευτα καλο για το μωρο σου...<br /><br />Και αν δε σας δειξουν αυθορμητα στο νοσοκομειο, εσεις να επιμεινετε, να ρωτησετε. Να διαβασετε πως γινεται, να ψαξετε στο ιντερνετ, να μαθετε. Με τοση πληροφορια διαθεσιμη τη σημερον ημερα, ειναι αδιανοητο να πεις οτι δε ξερεις.<br /><br />Συν οτι, αυτη η αγκαλια του θηλασμου δεν συγκρινεται με τιποτα. Ο,τι και να πεις ειναι λιγο. Το συναισθημα ξεχειλιζει. Ειναι γλυκα, τρυφεροτητα, αγαπη, δεσιμο περα απο καθε φαντασια.<br />Αυτη η αγκαλια ειναι ολα τα λεφτα :-)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-655087698312501868?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-68086704266868126942008-11-28T17:20:00.011+01:002009-06-22T10:29:09.067+02:00Το εστειλα προχτες σε μια φιλη μου, και σκεφτηκα οτι ειναι καλη ιδεα να το βαλω και εδω. Παραθετω τη λιστα με τα πραγματα που ψωνισαμε για την αρχη, δηλαδη για το νοσοκομειο και το πρωτο μηνα. Να σημειωσω οτι ειχαμε παρει πολυ λιγοτερα ρουχα πριν τη γεννα, και προφανως δεν εφτασαν, οποτε ο μπαμπας ετρεχε και ψωνιζε οσο ημουν ακομα στο νοσοκομειο. Προς αποφυγην λοιπον, παραθετω το συνολο των πραγματων που χρειαστηκαμε.<br /><br />Τα απολυτως απαραιτητα για το πρωτο μηνα<br /><br /><strong>1. Η τσαντα για το νοσοκομειο</strong><br /><strong></strong><br /><em>Για τη μαμα</em><br /><br /><ul><li>3 νυχτικιες (με τιραντες/κουμπια μπροστα, για να διευκολυνουν στο θηλασμο)</li><li>μια ρομπα/ ζακετα μακρια (πως θα βγεις στο διαδρομο...)</li><li>παντοφλες </li><li>λαστιχακια για τα μαλλια</li><li>3-4 σουτιεν θηλασμου</li><li>πετσετα μεγαλη + πετσετα προσωπου </li><li>επιθεματα στηθους (εκτος αν παρεχονται απο το νοσοκομειο)</li><li>σερβιετες (εκτος αν παρεχονται)</li><li>Εvian σπρευ (χρησιμο αν ζεσταινεσαι/ διψας στο τοκετο)</li><li>βιβλιο/ περιοδικα (ποτε δε ξερεις, μπορει να περιμεεεενεις)</li></ul><p><em>Για το μπαμπα</em> </p><ul><li>αλλαξιες (2-3 T-shirt, εσωρουχα, καλτσες)</li><li>σνακ (ειναι πολλες οι ωρες...)</li></ul><em>Για το μωρο</em><br /><br /><ul><li>6-8 kορμακια (bodies) μακρια/ κοντα μανικια, αναλογα την εποχη (50-56cm)</li><li>6-8 πυτζαμακια (οveralls, 50-56 cm)</li><li>2-3 πετσετες για το μπανιο </li><li>3-4 γαντια μπανιου </li><li>1 ζευγαρι γαντακια για νεογεννητο (mittens)</li><li>1 σκουφακι μακο για νεογεννητο</li><li>1 ζακετακι μακο </li><li>1-2 ζευγαρια καλτσακια </li><li>1 κουβερτουλα βαμβακερη (fleece/ πικε, για μεταφορα, αγκαλια στο δωματιο κλπ)</li><li>ψαλιδακι μωρου για τα νυχια</li><li>βουρτσα μωρου για τα μαλλια</li><li>θερμομετρο μωρου</li><li>4-5 πετσετακια για τον ωμο (burp clothes)</li></ul><p>Καθισματακι αυτοκινητου για τη μεταφορα απο το νοσοκομειο στο σπιτι !</p><p><strong>2. Στο σπιτι</strong> </p><p><em>Ρουχα </em></p><ul><li>επιπλεον 5 κορμακια, μεγεθος 1 μηνα (50-56cm)</li><li>πολλα (!) πετσετακια για τον ωμο και καθε αλλη χρηση </li><li>6-8 σαλιαρες </li></ul><p><em>Επιπλωση </em></p><ul><li>κρεβατακι (καλο ειναι να μπορει να ρυθμιζεται σε 2 επιπεδα, επανω μεχρι το 4ο-5ο μηνα και μετα κατω)</li><li>στρωμα καλης ποιοτητας </li><li>3-4 κατωσεντονα με λαστιχο</li><li>3-4 πανωσεντονα </li><li>1-2 μουσαμαδες για προστασια του στρωματος </li><li>2-3 κουβερτουλες πικε (για ανοιξη/ καλοκαιρι/φθινοπωρο)</li><li>2 κουβερτουλες fleece (100% cotton) για το κρεβατι. το καροτσι κλπ</li><li>υπνοσακο (για χειμωνα) με αποσπωμενα μανικια (καλυτερα οχι παπλωμα γιατι ειναι επικινδυνο για SIDS)</li><li>αλλαξιερα (αναλογα το διαθεσιμο χωρο, αν γινεται στο μπανιο ειναι πιο ευκολο)</li><li>φωτακι δωματιου για το βραδυ </li><li>πλαστικη μπανιεριτσα</li><li>επιπλεον 1-2 πετσετες</li><li>καλλυντικα για το μπανιο </li><li>κρεμα για το πωπο</li><li>ΠΟΛΛΑ παμπερς </li><li>μπατονετες μωρου για τα αυτια</li><li>θερμομετρου νερου </li><li>γαζες για τον αφαλο </li><li>φροντιδα για τον ομφαλιο λωρο (στα φαρμακεια)</li><li>βαμβακια</li><li>πολλα χαρτομαντιλα διαθεσιμα γυρω γυρω στο σπιτι<br /></li><li>Καροτσι για βολτα (ενδεχομενως το συστημα 3 σε 1, καροτσι, πορτ μπεμπε και καθισμα αυτοκινητου... ρωτηστε και θα μαθετε, δε το περιγραφω εδω γιατι θελει 2 σελιδες)</li><li>τσαντα για το δρομο </li><li>Φαγητο - αν θηλαζεις (highly recommended) δε χρειαζεσαι τιποτα ! Μονο επιθεματα στηθους (μιας χρησεως) και αλοιφη για τις θηλες, απο τα φαρμακεια. Αλλιως θες 4-6 μπιμπερα (2 μικρα 125 μλ+ 4 μεγαλα 250 μλ) και αποστειρωτη </li></ul><p>Αυτα ! Λιγα δεν ειναι? :-D </p><p></p><p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-6808670426686812694?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-17666718467171994062008-11-28T14:39:00.009+01:002008-11-28T15:36:16.204+01:00Ποποοοο το παραμελησα το blogακι μου τελευταιως, σημερα που βρηκα χρονο λοιπον θα γραψω δυο posts για να αναπληρωσω.<br /><br />Καταρχην μολις συνειδητοποιω με ντροπη οτι ο μεγαλος απων στο blog μου μεχρι τωρα ειναι ο μπαμπας! Απαραδεκτο. Αυτος που ειναι εκει σε ολα, απο την πρωτη στιγμη μεχρι την τελευταια, και που ομως τον αδικουμε με το να τον αγνοουμε, μιλωντας συνεχεια για τη μαμα... Ειναι ο ηρωας των παρασκηνιων που κουβαλαει πολλα απο τα καθημερινα βαρη, αλλα παιρνει λιγη απο τη δοξα.<br />Ειναι εκει στην εγκυμοσυνη και ακουει (με καρτερια και αγαπη!) ολες τις γκρινιες, τις παραξενιες, τις αδιαθεσιες, τα κλαματα, τα νευρα. Ειναι σιγουρο οτι αν εσυ η ιδια ακουγες τον εαυτο σου μερικες φορες θα φρικαρες, και ομως αυτος δε φρικαρει. Ειναι εκει για να σου κανει τη ζωη πιο ευκολη, να παει να φερει ο,τι τραβαει η ορεξη σου να φας μερα η νυχτα. Να κανει το σωφερ, να παει σουπερ μαρκετ, να καθαρισει το σπιτι, να κρατησει το καπακι της τουαλετας για να ξερασεις (ναι, ακομα και αυτο).<br /><br />Και μετα ειναι εκει για τη γεννα, εχει πολυ αγχος, φοβαται και αυτος, αλλα τι να πει ο κακομοιρης, ποιος θα ασχοληθει μαζι του, εδω εχουμε ολοκληρη ετοιμογεννη γυναικα, με το μπαμπα θα ασχοληθουμε? Ειναι εκει μετα τη γεννα για να κανει τη νοσοκομα σε σενα και το μωρο σας, γινεται κομματια και για τους δυο.<br />Στο σπιτι, αλλαζει πανες, ταιζει το μωρο, το κανει μπανιο, το παει βολτες, παιζει μαζι του σα μικρο παιδι. Εχει τις ιδιες αγωνιες με σενα (και λιγο παραπανω ψυχραιμια, ευτυχως), τρεμει το φυλλοκαρδι του για το παιδακι σας. Του λειπει πολυ οταν δε το βλεπει.<br /><br />Και ομως, σε ολα ειναι πρωτα απο ολα η μαμα. Απαραδεκτο<br /><br />Σε ευχαριστουμε μπαμπα!<br /><br />Απο εδω και στο εξης το blog θα λεγεται - on babies, <em>parents </em>and life out there.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-1766671846717199406?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-4946826375548486422008-11-01T16:16:00.007+01:002009-06-22T10:28:49.336+02:00Στην αρχη δεν αισθανεσαι και πολλα πραγματα, η κοιλια σου ειναι ιδια, φορας τα ιδια ρουχα, και γενικα ολα ιδια....<br />Τα κεφια σου ειναι συχνα λιγο περιεργα, τη μια εισαι μες στην τρελλη χαρα και μετα τσαντιζεσαι, η πεφτεις σε απιστευτη θλιψη μεσα σε δυο λεπτα.<br />Βλεπεις ταινιες και συγκινεισαι ακομα και οταν δεν ειναι καθολου θλιβερο το θεμα (π.χ. Bridget Jones Diary).<br />Σε παιρνει ο υπνος στο καναπε μετα το πρωτο δεκαλεπτο της ταινιας, απο τις 9.30 το βραδυ.<br />Οταν πεινας, ΠΕΙΝΑΣ, και τιποτα δεν μπαινει αναμεσα σε σενα και το φαγητο σου - οποιος σε καθυστερησει η σε εμποδισει, θα το πληρωσει ακριβα.<br />Ανυπομονεις ολο και περισσοτερο για την επομενη επισκεψη στο γιατρο, και καθε φορα ειναι ολο και πιο ωραια! Φευγεις απο το ιατρειο με ενα χαμογελο στα χειλη που ακουσες και ειδες παλι το μωρο στον υπερηχο<br />Αγοραζεις μεγαλυτερο νουμερο σουτιεν (και που εισαι ακομα...)<br />Ξυπνας καθε βραδυ για να πας στη τουαλετα και να πιεις νερο, και δε κοιμασαι και πολυ καλα... Μπρουμυτα ειναι πολυ δυσκολο πλεον<br />Ξυπνας με κραμπες στα ποδια<br />Μεσα σε λιγες εβδομαδες σκαει μυτη η κοιλια σου και δε χωρας στα ρουχα, αλλα δεν εισαι χοντρη, ειναι τοοοοσο ωραια η στρογγυλη κοιλιτσα σου. Και εισαι πολυ περηφανη για τη κοιλια σου!!<br />Παραλληλα, αγχωνεσαι με τα κιλα που βλεπεις να ανεβαινουν, και φοβασαι μη χαλασει το σωμα σου μετα τη γεννα.<br />Τα μαλλια σου ειναι πολυ ωραια, ωραιοτερα απο ποτε. Τα νυχια και τα δοντια σου ισως οχι (καποιος 'τραβαει' ολο το ασβεστιο απο το σωμα σου)<br />Και ξαφνικα νιωθεις κατι να κουνιεται ! Και δεν ειναι το στομαχι σου, ουτε τα εντερα σου, ειναι το μικρακι εκει μεσα που μεγαλωνει και δηλωνει το παρον<br />Το μικρακι σιγα σιγα στριφογυριζει πανω κατω, δεξια αριστερα, φερνει βολτες - και οι κινησεις φαινονται απεξω. Ο μπαμπας κουφαινεται<br />Αναρωτιεσαι πως θα ειναι οταν βγει, πως θα ειναι το προσωπο του<br /><br />Αγοραζετε πραγματα για το δωματιο του μωρου και εχετε χιλιαδες αποριες - το χρειαζομαι αυτο, το χρειαζομαι εκεινο? αυτο πως το χρησιμοποιουνε? ποσα ρουχαλακια χρειαζομαι? ποιο κρεβατακι ειναι καλυτερο? αυτο το καροτσι η εκεινο? Και ολοι σου λενε 'θα δεις μονη σου, οταν γεννηθει' (γκρρρρρ....)<br />Εχεις χιλιαδες αποριες για τη γεννα, πως θα ειναι στο νοσοκομειο, τι φορανε εκει, τι κανουνε, πως καθονται., αν ποναει και τι ακριβως ποναει... Διαβαζεις με μανια, ρωτας να μαθεις λεπτομερειες, αλλα και παλι δε μπορεις να το φανταστεις πως ακριβως θα ειναι.<br />Φοβασαι, ναι, βασικα φοβασαι πολυ<br />Στο τριτο τριμηνο αρχιζεις να κουραζεσαι, μερικες φορες νιωθεις να πιεζεσαι στο στηθος και στο στομαχι, και θες να αναπνευσεις - αισθανεσαι πολυ ευχαριστα οταν περπατας εξω στο καθαρο αερα.<br />Πιεζεται το στομαχι σου και πεινας λιγοτερο<br />Τα κιλα ανεβαινουν το ενα μετα το αλλο<br />Εχεις τρομερη ενεργεια, ειδικα τη τελευταια εβδομαδα, παρα το βαρος που κουβαλας !<br /><br />Και μετα ολα ειναι τοσο διαφορετικα και προσωπικα, η καθε γεννα ειναι μια ιστορια μοναδικη και ξεχωριστη, τοσο διαφορετικη απο ολες τις αλλες. Και απιστευτη<br /><br />Καλη συνεχεια, με αγαπη<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-494682637554848642?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-22910817523665889962008-10-31T14:53:00.006+01:002009-06-22T10:29:50.356+02:00Το μενου μεχρι τωρα ειχε<br /><br />-πατατα - καροτο (ωραιο!)<br />-πατατα - μπροκολο (μπααα, ασ'το μπροκολο)<br />-πατατα - κολοκυθα (ωραιο! ειμαστε και μεσα στο κλιμα, Ηalloween...)<br />-πατατα - πρασινα φασολακια (φτου, ουτε να το συζητας)<br /><br />Ο μικρακης ψηφισε το 1 και το 3. Και εγω αυτα θα επαιρνα :-)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-2291081752366588996?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6771574540871893198.post-49725869183339535592008-10-21T15:54:00.006+02:002009-06-22T10:29:25.984+02:00Το Σαββατο το απογεμα δοκιμασαμε για πρωτη φορα να δωσουμε στο μικρουλι στερεα τροφη! Οταν λεμε στερεα τροφη βεβαια εννοουμε πουρε λαχανικων αραιωμενο σα σουπα. Δεδομενου οτι μεχρι τωρα δεν ειχε δοκιμασει τιποτε αλλο στη ζωη του εκτος απο γαλα μητρικο, ο πουρες λαχανικων ειναι συγκλονιστικη αλλαγη.<br /><br />Η γκουρμε καριερα του λοιπον ξεκινησε με πατατα-καροτο σουπε. Ετοιμασαμε το πουρε, το βαλαμε στο ρηλαξ (δε μπορει ακομα να κατσει κανονικα) και στηθηκαμε απεναντι του με τη βιντεοκαμερα. Οταν προσγειωθηκε η πρωτη μπουκια, ανοιγοκλεισε τα χειλη, εκανε πανω κατω τη γλωσσα του και γουρλωσε κατι ματια Ναααα με απορια και υφος What the fuck is this??? Στη συνεχεια καταπιε το μισο, και το αλλο μισο στολισε το στομα και το πηγουνι του γυρω τριγυρω. Στη δευτερη μπουκια εκανε παλι δειλα δειλα να καταπιει, και στη τριτη το ιδιο. Θριαμβος! Η μαμα και ο μπαμπας χοροπηδαγαμε γυρω με ενθουσιασμο και περηφανια. Εκει σταματησε, με γκριματσα που ελεγε 'ΟΚ παιξαμε, θα φαμε τωρα και κανονικα??? Που ειναι το γαλα καλε?'<br /><br />Την επομενη μερα το ιδιο, και εφαγε μια κουταλιτσα παραπανω. Εμεις παλι τα ιδια, 'Μπρααααβο!!!! Καταπληκτικα!!!' ολο περηφανια. Και αυτο παλι με την απορια ζωγραφισμενη στο προσωπο (καλα γιατι κανουν ετσι? τι ειναι αυτο που μπαινει στο στομα μου??) Τη τριτη μερα εφαγε καμια δεκαρια κουταλιτσες (οε οε !) και αρχισε να του αρεσει το παιχνιδι. Ενδιαφερον, σου λεει. Ανοιγω το στομα και προσγειωνεται κατι λιωμενο, που δεν ειναι και ασχημο στη γευση. Κανω πανω κατω τα χειλη και τη γλωσσα, και καθε φορα που καταπινω αυτο το πραμα, η μαμα και ο μπαμπας κανουν χαρουλες και μου λενε μπραβο. ΟΚ, lets play. Βεβαια δεν ειμαι σιγουρη οτι εχει καταλαβει οτι αυτο ειναι 'φαγητο' που παιζει τον ιδιο ρολο με το γαλα.<br />Ενας νεος κοσμος ομως ανοιξε μπροστα μας, και τωρα θα δοκιμασουμε να περασουμε ολα τα λαχανικα του σουπερ-μαρκετ απο το μπλεντερ! Baby gastronomy will be my new thing :-)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6771574540871893198-4972586918333953559?l=thepeekaboo.blogspot.com' alt='' /></div>peekaboohttp://www.blogger.com/profile/07823439982834953873noreply@blogger.com0